Alloh taolo bizning baxtiyor, qulay yashashimiz uchun tayyorlab, jihozlab bergan bu sayyorani ifloslantirmasligimiz, unda buzg‘unchilik qilmasligimiz yoki unga nisbatan yomon muomalada bo‘lmasligimiz lozim. Aks holda yerdagi buzg‘unchilik, tabiatni asramaslik dahshatli falokatlarga olib keladi. Darhaqiqat, bugungi kunda sayyoramizda bo‘layotgan ko‘plab falokatlarni ko‘rib turibmiz. Masalan, suvlarning ifloslanishi, haroratning ko‘tarilishi, atmosferaga turli zaharli gazlarning ko‘p miqdorda chiqarilishi va hokazo. Oldinlari bu kabi noxush olatlar kuzatilmagan edi. Alloh taolo Qur’oni Karimda shunday marhamat qiladi:
وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ
“Va isloh qilingandan keyin yer yuzida fasod qilmang va Undan qo‘rqib tama’ ila duo qiling. Albatta, Allohning rahmati yaxshilik qiluvchilarga yaqindir” (A’rof surasi, 56-oyat).
Alloh taolo Yerni biz bandalari uchun yashashga yaroqli qilib qo‘ydi. Yer ilk yaratilayotgan paytda yashashga yaroqli emasdi. Balki u gazsimon holda edi. Keyin Robbimiz Yerni yaratib, uning havosini musaffo, suvlarini chuchuk, tog‘larini qoziq, bosimlarini inson tanasiga moslab qo‘ydi.
Tadqiqotchi Fransiska de Shatel shunday deydi: “Muhammad sollallohu alayhi vasallam tabiatni muhofaza qilish fanining yetakchilaridandir. Chunki biz u kishining hadislariga yaxshilab e’tibor bersak, bu sohaga oid tadbirlar haqida so‘z yuritilganini, u zot tabiatni asrashga qattiq chorlaganlarini ko‘ramiz. Balki u kishi o‘z zamonida egologiyani asrab-avaylashda peshqadam bo‘lganlar. Ha, u zot tabiatni asrash, uni to‘g‘ri tarzda rivojlantirish, tabiat resurslaridan oqilona foydalanish borasida yetakchi, inson va tabiat o‘rtasidagi muvozanatni saqlashga intiluvchilardan edilar. U zot inson hayotini tabiat bilan uyg‘un shaklda tartibga solish bo‘yicha ajoyib ko‘rsatmalarni taqdim etganlar”.
Darhaqiqat, Nabiy sollallohu alayihi vasallam bizga yo‘llarni, ko‘chalarni ozoda tutish, yo‘ldan aziyat beruvchi narsalarni olib tashlashga buyurib, bu ish sadaqaning bir turi ekanligini ta’kidlaganlar. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam Imom Buxoriy va Imom Muslim rivoyat qilgan hadisda shunday deganlar: “Yo‘ldan aziyat beruvchi narsaning olib tashlashing ham sadaqadir”.
Aytish mumkinki, Nabiy sollallohu alayhi vasallam payg‘ambar etib yuborilgan davr insoniyat aqlini qamragan johiliyat zamoni edi. Odamlar hayvonlarga qiymatsiz, his-tuyg‘usiz maxluqlar deb qarashardi. Lekin Nabiy sollallohu alayhi vasallam mo‘minlarni o‘sha hayvonlarga e’tiborli bo‘lishga chaqirdilar, shunga buyurdilar. Hatto mushuklarni yaxshi ko‘radigan, ularga mehr ko‘rsatadigan sahobaning bu ishini qo‘llab, taqdirlab, uni “Abu Hurayra” (mushuk otasi) deb nomlaganlar. Shuning uchun ham bu Payg‘ambar butun olamlarga rahmat bo‘lishga haqlidirlar:
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ
“Biz seni faqat olamlarga rahmat qilib yubordik” (Anbiyo surasi, 107-oyat).
Qur’oni Karimda bundan o‘n to‘rt asr oldin o‘simliklar zikr qilinib, “karamli” deya vasf etilgan. Alloh taolo shunday marhamat qilgan:
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ
“Ular yerga qaramaydilarmi?! Biz unda go‘zal navlardan qanchalarini undirib qo‘yibmiz” (Shuaro surasi, 7-oyat).
Alloh taolo boshqa bir oyatda bunday degan:
وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ
“Va osmondan suv tushirib, u bilan un(yer yuzi)da turli go‘zal va foydali juftlarni o‘stirib qo‘ydik”. (Oyatda “o‘simliklarni o‘stirib qo‘ydik”, deyilmasdan, “karamli (go‘zal va foydali) juftlarni o‘stirib qo‘ydik”, deb aytilmoqda. Bu yerda, avvalo, o‘simliklardagi go‘zallik va foydaga ishora qilinyapti, qolaversa, ular juft bo‘lishi ham bildirib qo‘yilyapti. Allohning kitobida o‘n besh asr ilgari zikr etilgan bu haqiqatga ilm yaqindagina yetdi. Har bir o‘simlikda erkak va urg‘ochi xo‘jayralar bo‘lib, ular bir-biri bilan chatishgandagina meva hosil bo‘lishi endi tushunib yetildi. O‘simliklarni bunday qilib yaratishga faqat Alloh qodirdir.) (Luqmon surasi, 10-oyat).
Yana tadqiqotchining fikrlariga e’tibor qarataylik: “Muhammad sollallohu alayhi vasallam atrof-muhitga, xususan, yerga ko‘p ahamiyat qaratardilar. Tuproqni poklovchi deb e’lon qilgan edilar. Darhaqiqat, bugun olimlar tuproq tarkibida zararli bakteriyalarni o‘ldiradigan moddalar borligini ta’kidlashmoqda”.
Payg‘ambarimiz sollalohu alayhi vasallam bir muborak hadisda: “Men uchun yerning hammasi sajda qiladigan joy va poklovchi qilib berildi” deganlar. Bu hadisda tuproqning pokligiga, uni muhofaza qilish zarurligiga ajoyib tarzda ishora qilinmoqda. Chunki mo‘min-musulmon odam tuproq ustida namoz o‘qiydi. Shu bois uni iflos qilmaslik lozimdir.
Ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilingan hadisda Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam qo‘yini yerga yotqizib, oyog‘ini uning yuziga qo‘yib olib, pichog‘ini o‘tkirlayotgan kishini bu ishdan qaytarib, shunday deganlar: “Shu ishni oldin qilsang bo‘lmaydimi? Uni ikki marta o‘ldirishni xohlaysanmi?!” Tabaroniy, Bayhaqiy va boshqalar rivoyat qilishgan. Mana shunday mehribon Payg‘ambar ehtirom qilishga haqli emasmilar?
Yana bir hadisda u zot alayhissalom bunday deganlar: “Albatta, Alloh har bir narsada yaxshilik qilishni yozgan. Agar (hayvonni) o‘ldirmoqchi bo‘lsangiz, yaxshilab o‘ldiringlar. Agar (hayvonni) so‘ymoqchi bo‘lsangiz, yaxshilab so‘yinglar. Sizlardan biringiz tig‘ini o‘tkirlab olsin, so‘yayotgan hayvonini rohatlantirsin!” Muslim rivoyati.
U zot alayhissalom tahorat qilayotgan buyuk sahobalardan birini suvni isrof qilishdan qaytarib shunday deganlar: “Agar oqib turgan daryo labida bo‘lsang ham (suvni isrof qilma!)” Imom Ahmad rivoyatlari. Nabiy sollallohu alayhi vasallam barcha ishda ummatlarini isrofdan qaytarib, xususan, suvni isrof qilmaslikni ko‘p ta’kidlaganlar. Bugungi kundagi suvning ozligi, qurg‘oqchilik kabi falokatlarning sababi suvni isrof qilinganidir.
Alloh taolo Qur’oni Karimda shunday marhamat qilgan:
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ وَلاَ طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثَالُكُم مَّا فَرَّطْنَا فِي الكِتَابِ مِن شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
“Yer yuzidagi yuruvchi har bir jonzot va ikki qanoti ila uchuvchi qush borki, hammasi siz kabi ummatlardir. Kitobga hech narsani qo‘ymay yozganmiz. So‘ngra Robbilariga jamlanurlar”. (Oyati karimada yerdagi va osmondagi jonzotlar ham, insonlar kabi, ummatlar ekani ta’kidlanmoqda. Ya’ni, ularning hayotlarida ham tirikchilik, oila, tug‘ish, ko‘payish singari insonlarga xos ishlarda o‘xshash jihatlar bor. Ularni kim bunday qilib yaratdi? Ulamolar misol qilib ko‘pincha asalari va chumolini keltiradilar. Mutaxassislarning fikri bilan tanishgan odam bu ikki ummatning jamoa hayoti Allohning qudratidan ekanligiga tan bermay iloji yo‘q.) (An’om surasi, 38-oyat).
Mana shu oyatda aytilganidek, har bir inson hayvonlarni alohida ummat ekanini his qilsa, ularga yomon muomala qilmaydigan, balki mehr ko‘rsatadigan bo‘ladi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi, albatta, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday marhamat qildilar: “Birortangiz oqmay turadigan, keyinchalik unda g‘usl qiladigan suvga zinhor bavl qilmasin”. Buxoriy rivoyat qilgan.
Mana shunday ajoyib tavsiyadan keyin bu ulug‘ Payg‘ambar atrof-muhit muhofazasida yetkachi bo‘lishga haqli emasmilar?!
“Bir xotin urg‘ochi mushukni ochlikda saqlab o‘ldirgani uchun do‘zaxga tushdi. Xudo bilsin, bu mushukni qamab qo‘yganingda na taom va na suv bermading yoki yerdagi hasharotlardan tutib yemog‘i uchun o‘z holiga qo‘ymading, deb azoblansa kerak”, deb marhamat qilganlar (Imom Buxoriy rivoyati).
Bu hadisda mushuk misolida hayvonlarga ozor bermaslik, ularni qiynamaslik, ularning o‘limiga sabab bo‘lmaslik, ularga mehribon bo‘lish kerakligi, ularga ozor berib, o‘limiga sabab bo‘lgan inson do‘zaxda azoblanishi ta’kidlanyapti.
Abu Hurayradan roziyallohu anhu rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “Bir kishi yo‘lda ketayotib qattiq tashna bo‘ldi. Yo‘lida bir quduq ko‘rinib qoldi-da, uning ichiga tushib suvidan ichdi. Quduqdan qaytib chiqqan vaqtida bir it tashnaligidan hansirab, ho‘l tuproq yalayotganini ko‘rdi. Bu bechora ham menga o‘xshab chanqabdi, deb o‘yladi va qayta quduqqa tushib, mahsisiga suvdan to‘ldirib chiqib itga ichirdi. U kishining qilgan ishi Alloh taologa xush kelib, gunohini kechdi”, dedilar. Shunda sahobiylar: “Yo Rasululloh! Hayvonlarga qilgan yaxshiligimiz uchun ham bizlarga savob bo‘ladimi?” deb so‘rashdi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “Ha, har bir jonlida shunday ajr bor”, deb javob berdilar” Imom Buxoriy rivoyat qilgan.
Bu hadisda esa hayvonlarga rahm-shafqatli bo‘lish oxiratda mag‘firat qilinishga sabab bo‘lishi aytilmoqda.
Qur’oni karimda barcha maxluqotlar Allohga tasbeh, hamd aytishining xabari berilgan. Alloh taolo shunday marhamat qiladi:
تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَـكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيماً غَفُوراً
“Unga yetti osmonu yer va ulardagi kimsalar tasbeh aytur. Uning hamdi ila tasbeh aytmagan hech bir narsa yo‘q. Lekin ularning tasbehini anglamassizlar. Albatta, u haliym va sermag‘firat zotdir”. (Arab tilida tasbih aytish “Allohni poklab yod etish” ma’nosini anglatadi. Ushbu oyati karima butun borliq, barcha mavjudot Alloh taoloni aybu nuqsondan poklab tasbih aytishini ta’kidlamoqda.) (Isro surasi, 44-oyat).
Ha, barcha maxluqotlar Alloh taologa hamd va tasbeh aytadi. Shuning uchun Alloh taoloni zikr qiladigan ummatni o‘ldirmasligimiz, balki ularning rioyasini qilishimiz lozim bo‘ladi.
Abduddoim Kahelning maqolasidan
Nozimjon Iminjonov tarjimasi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Moida surasi Qur’oni Karimning beshinchi surasi bo‘lib, u Madinada nozil bo‘lgan, bir yuz yigirma oyatdan iborat. «Moida» so‘zining ma’nosi «dasturxon»dir. Surada Iso alayhissalomdan uning eng yaqin safdoshlari osmondan moida, ya’ni yasatilgan dasturxon tushirib berishni so‘raydilar. Undan ovqatlanish va bashorat olishni maqsad qiladilar. Alloh taolo Iso alayhissalomni qo‘llab-quvvatlash va u zotning payg‘ambar ekanliklarini tasdiqlash uchun havoriylar talab qilgan moidani tushirdi. Surada moida to‘g‘risida to‘rtta oyat kelgani sababli unga shu nom berilgan.
Suraning ikkinchi nomi “Uhuud” (shartnoma, ahdnomalar)dir. Surada insonning Robbi bilan qilgan ahdnomasi, shaxsiy va jamoaviy ahdnoma va shartnomalar, haqida bayon qilinadi. Shuningdek, ularda ahdga vafo qilish, adolatli bo‘lish va ularga amal qilish lozimligi ta’kidlanadi.
Surada “Ey, imon keltirganlar!...” degan nido o‘n olti bor kelgan bo‘lib, har bir nidodan keyin kelgan ma’nolar o‘ziga xos shartnomaga aylangan.
Surada tavhid, shar’iy hukmlar, halol va harom narsalar, jonliqlarni so‘yish masalasi, haj va umra vaqtida ehromda ov qilish hukmi va uning kaffaroti, tahorat, g‘usl, tayammum, nikoh, ahdga vafo qilish, hukmda adolatli bo‘lish, odil guvoh bo‘lish, har bir holatda adolatli bo‘lish, jinoyat va jazo masalasi, xamr va qimor haromligi, o‘g‘rilik hukmlari, qasamning kafforati, vasiyat haqida, ibrat olish uchun payg‘ambarlar qissasi, Qobil va Hobil qissasi va boshqalar bayon etiladi.
Islom shariatida inson hayoti uchun zarur bo‘lgan asosiy maqsad va tamoyillar bo‘lgan jon himoyasi, din himoyasi, inson aqlining himoyasi, nasl va sha’n himoyasi, mol himoyasiga asosiy e’tibor qaratiladi. Mufassir ulamolar suraga “Islom shariatidagi maqsad va tamoyillarning barchasi Moida surasida jamlangan” deb ta’rif berishadi.
Bu sura eng oxirgi nozil bo‘lgan suralardan biri bo‘lib, unda juda ko‘p shar’iy hukmlar bayon qilingani sababli uni o‘rganishga targ‘ib qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam vidolashish hajida Moida surasini o‘qidilar va shunday dedilar: “Albatta, Moida surasi eng keyin nozil bo‘lgan suradir. Bas, ushbu surada halol deyilgan narsalarni halol deb bilinglar, harom qilingan narsalarni harom deb bilinglar”.
Shuningdek, ushbu surada Alloh ta’alo shunday marhamat qiladi:
“Yaxshilik va taqvo yo‘lida hamkorik qiling. Gunoh va dushmanlik yo‘lida hamkorlik qilmang. Allohga taqvo qiling! Albatta, Alloh iqobi shiddatlidir” (2-oyat).
Ushbu oyat bizning faoliyatimizdagi asosiy maqsad bo‘lishi lozim, oyatda barcha mo‘min va mo‘minalarga hamkorlik ishlarida amal qilishi lozim bo‘lgan asosiy qoida bayon qilinmoqda.
“Bu kun sizga diningizni mukammal qilib berdim. Sizga ne’matimni to‘kis qildim va sizga Islomni din deb rozi bo‘ldim” (3-oyat).
Ushbu sura nozil bo‘lishi orqali Islom dini benuqson va barkamol bo‘lgani, Muhammad sollallohu alayhi vasallam esa to qiyomat kuniga qadar barcha inson va jinlarga payg‘ambar qilib yuborilgani, Alloh taolo insoniyatni amal qilishi uchun faqat bitta dinni – Islomni tushirgani alohida ta’kidlanadi.
“U bilan Alloh rizosini topishga intilganlarni (U) tinchlik va salomatlik yo‘llariga yo‘llab, O‘z izni bilan ularni zulmatlardan nurga chiqarur va to‘g‘ri yo‘lga hidoyat qilur” (16-oyat).
Ulamolar inson tinch va osoyishta hayot kechirishni istasa ushbu oyatni muntazam o‘qib yurishini tavsiya qiladilar, chunki chinakam mo‘min inson tinchlik va xotirjamlikni, Alloh taoloning roziligini Qur’oni karimni o‘rganish va unga amal qilish orqali topadi.
“Ana o‘sha (ilk qotillik) tufayli Isroil avlodiga shunday hukmni bitib qo‘ydik: “Biror jonni o‘ldirmagan yoki Yerda (buzg‘unchilik va qaroqchilik kabi) fasod ishlarni qilmagan insonni o‘ldirgan odam huddi hamma odamlarni o‘ldirgan kabidir. Unga hayot baxsh etgan (o‘limdan qutqarib qolgan) odam esa barcha odamlarni tiriltirgan kabidir”. Ularga rasullarimiz (ilohiy) hujjatlarni keltirganlar. So‘ngra ularning ko‘pchiligi o‘shandan keyin (ham) Yerda isrof qiluvchilardir” (32-oyat).
Ushbu oyatda bir beayb insonni o‘ldirgan odam butun boshli insoniyatni o‘ldirgandek jinoyat qilgan hisoblanadi. Bitta jonni hayotini saqlab qolish esa butun insoniyatni saqlab qolgan bilan tengdir.
“Ey, imon keltirganlar! Sizlar uchun Alloh halol qilib qo‘ygan narsalarni haromga chiqarmangiz va haddan oshmangiz! Zero, Alloh haddan oshuvchilarni yoqtirmaydi” (87-oyat).
Ushbu oyatda Alloh halol qilib qo‘ygan narsalarni haromga chiqarish mumkin emasligi, harom narsalarni halol deyishlik esa kufr ekanligi, banda haddidan oshishi esa katta gunohlardan biri ekanligi bayon qilinmoqda.
“Ey imon keltirganlar, xamr, qimor, butlar hamda qur’a cho‘plari shayton ishidan bo‘lgan iflosliklardir, najot topish uchun bulardan chetlaninglar! Shayton xamr va qimor orqali orangizga dushmanlik va adovat solish, sizlarni Allohning zikri va namozdan to‘sishni istaydi. Shunda ham tiyilmaysizlarmi?” (90-91-oyatlar).
Xamr va qimorning oila, jamiyat va butun insoniyatga keltiradigan zararlari juda ham ko‘p bo‘lib, odamlar o‘rtasida o‘zaro adovat va nafratni ko‘payishiga, bir-birlarini yomon ko‘rib qolishiga sabab bo‘ladi. Qayerda ichkilik bo‘lsa, o‘sha joyda ko‘ngilsizlik, tartibsizlik kelib chiqadi. Ichkilik oilalarning buzilishiga, yaqin insonlarni bir-biriga dushman bo‘lib qolishiga, jamiyatda adovat va hasadni ko‘payishiga olib keladi. Qimor ham insonlarni tubanlikka, birovni haqqiga rioya qilmaslikka, zulmkorlik, qotillikka undaydi. Alloh taalo ushbu amallar iflos, qabix, eng razil amal ekanini ta’kidlab, insonlarni bunday jirkanch amallardan qaytarmoqda.
Ushbu sura fazilati haqida hadislarda quyidagilar bayon etilgan:
Oisha onamizdan rivoyat qilinadi: “Kim yettita uzun suralarni yodlasa, u olimdir” (Imom Ahmad va imom Hokim rivoyati).
Mujohid rivoyat qiladi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Erkaklaringizga Moida surasini o‘rgatinglar! Ayollaringizga Nur surasini o‘rgatinglar!” dedilar” (Said ibn Mansur, Ibn Munzir va Bayhaqiy rivoyat qilgan).
Surada juda ko‘p shar’iy hukmlar bayon qilingani sababli uni o‘rganishga keng targ‘ib qilinadi. Surani o‘qish, tafsirini o‘rganish, ularga hayotimizda amal qilish orqali suraning ulug‘ fazilatlariga ega bo‘lishni Alloh taolo barchamizga nasib qilsin.
“Tafsiri Hilol”, “Qur’oni karim ma’nolarining tarjima va tafsiri”, “Qur’oni azim muxtasar tafsiri”,
“Qur’oni karim va o‘zbek tilidagi ma’nolari tarjimasi” va boshqa manabalar asosida
Dilshodjon Mamadaliyev tayyorladi.