Otasining o‘limidan bir fursat o‘tib, ish bilan band o‘g‘il kasalmand keksa onani qariyalar uyiga topshirishga qaror qildi. O‘g‘il ora-chora onasining holidan xabar olib turdi.
Kunlar o‘tdi. Bir kuni qariyalar uyidan qo‘ng‘iroq qilishdi: vaziyat jiddiy - ona og‘ir ahvolda yotibdi o‘g‘liga aytadigan so‘nggi so‘zi bor ekan. O‘g‘il zudlik bilan uning yoniga shoshdi. Ajal bilan kurashayotgan ona temir karavotda holsiz to‘lg‘anar, o‘g‘il so‘nggi so‘zni eshitmoq uchun uning lablariga quloq tutdi. «O‘g‘lim, sendan so‘nggi iltimosim - qariyalar uyi xonalariga konditsionerlar o‘rnattirib bersang. Qarilik bois sovuq va issiq kunlarda juda qiynaldim. Keyin, bu yerga muzlatgich ham olib kelib qo‘y - ba’zida tunlar uyqum qochganida biror nima topa olmay, och yotib, qiynaldim.
Onaning o‘tinchidan hayratda qolgan o‘g‘il unga tikilib qoldi. Shuncha vaqtdan buyon bu qiyinchiliklarga chidab kelib, og‘iz ochmasdan, nega umr adog‘ida yolvorayotganini so‘radi. «Men-ku, bularga chidadim, bolam! Lekin sendan xavotirdaman. Kun kelib, bolalaring seni bu yerga tashlab ketishsa, sening holing nima kechadi, bolajonim?!» deb javob qaytardi onaizor.
Odiljon Narzullayev
Zangiota tuman “Imomi A’zam” jome masjidi imom xatibi.
Bugungi jamiyatimizda odob-axloq jihatidan oqsoqliklar ko‘zga tashlanmoqda. Salom berish, yordamga muhtojlarni ko‘rganda ko‘maklashish, o‘zidan kattalarga hurmat ko‘rsatish kabi qadriyatlar kamayib borayotganini hech kim inkor qilmasa kerak. Holbuki, har bir ota-ona farzandining ilmli, solih va yetuk inson bo‘lib kamol topganini ko‘rishni orzu qiladi. Biroq “holva” degan bilan og‘iz shirin bo‘lmaydi. Ya’ni quruq orzu-havasning o‘zi kifoya qilmaydi. Balki doimiy va tartibli ta’lim-tarbiya ishiga kirishish lozim bo‘ladi. Bu borada jamiyatdagi insonlarni uch toifaga bo‘lish mumkin:
1. O‘zi ham amal qilib, farzandini ham ezgulikka yetaklaydiganlar. Bu tutum dunyo va oxirat saodatini ko‘zlagan mo‘minning yo‘li. Tarbiyada eng samarali omil ota-onaning shaxsiy namunasidir. Bolaga, avvalo, Allohni tanitish va solih amallar bilan o‘rnak bo‘lish lozim. Qur’oni karimda ta’kidlanganidek, iymon keltirib, ezgu amal qilganlarga dunyoda pokiza hayot, oxiratda esa abadiy jannat bashorati berilgan (Nahl surasi, 97-oyat).
2. O‘zi amal qilmay, farzandi tarbiyasiga mol-dunyo sarflaydiganlar. Unutmang, pul hamma narsani hal qilmaydi. Ota-onaning o‘zi diniy va axloqiy majburiyatlarni bajarmasa, pand-nasihatlari farzandga ta’sir qilmaydi. Oilaviy muhitda ota ta’minotga, ona tarbiyaga mas’ul bo‘lib, o‘zaro hurmat va hamjihatlik bo‘lishi shart.
Shuningdek, ota-onalarning behuda ishlar, masalan, telefonga ko‘p bog‘lanib qolishi tarbiyadagi eng katta bo‘shliqni yuzaga keltiradi. Farzand kamoloti uchun uning vaqtini to‘g‘ri taqsimlash, uyqu va dars tartibini doimiy nazoratda tutish, tartibni ushlash lozim. Eng muhimi, xulq ilmdan ustun turadi: xulqsiz berilgan ilm insonni zalolatga yetaklaydi, shu bois farzandga go‘zal axloqiy tarbiya berib, so‘ng ilm bilan ziynatlash kerak.
3. O‘zi ham amal qilmay, farzandini ham bunga chaqirmaydiganlar. Bu toifaning oqibati xatarlidir. Alloh taolo Toha surasida bunday marhamat qiladi: “Kim Mening zikrimdan yuz o‘girsa, albatta, uning uchun tang hayot bo‘lur...” (124-oyat). Mana shu oyatning o‘ziyoq kishini sergak torttirib, bu toifadan bo‘lib qolmaslikka undashi lozim.
Xulosa shuki, farzand qalbi va ruhiyati ildiz otishi kerak bo‘lgan daraxt ko‘chati kabidir. Uning ildizini iymon va taqvo mustahkamlaydi. Shunday ekan, kim farzandlari kamolini ko‘rishni istasa, amali va e’tiborini bilan shunga harakat qilsin. Alloh taolo barchamizni to‘g‘ri yo‘lda bardavom qilib, zurriyotlarimiz kamolini ko‘rsatsin.
Aziza RAHMATOVA,
Samarqand tumani bosh otinoyisi