Bir kuni hazrati Ali Fotimani tushlarida ko‘rsalar, u jannat eshigida turganmish. Hazrati Ali:-«Ey Fotima, nega jannatga kirmay turibsan?»-deb so‘radilar.
Fotimai Zahro onamiz dedilar; -«Qandoq kiray hali jannatga ruxsat yo‘q: sababi-bir kishining haqi bo‘ynimda ekan. Yo Ali, qo‘shni xotindan tikish uchun bir ignani so‘rab olgan edim, qaytarib berishni unutibman. O‘sha ignani tezda egasiga qaytarib bering –o‘shandagina men jannatga kiraman». Yana bir tush ko‘rdilar-qarasalar,Fotima roziyallohu anho onamiz jannatda bir baland taxt ustida o‘tiribdilar. Oldilarida hurlar saf-saf bo‘lib, qo‘l qovushtirib turgan ekanlar.
Qaranglar azizlarim bir tasavvur qilaylik Fotima roziyallohu anho onamizday zot Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning qizlari bitta igna uchun qanchalik tashvishda, edilar. Bir o‘zimizning holatimizga e’tibor beraylik, tez boyishlik uchun va yoki maqsadlarimizga erishishlik uchun yor-u birodarlarimizdan aka-ukalarimizdan tog‘alarimizdan yoki eng yaqin do‘stlarimizdan, biror narsa olyabmiz-u lekin qaytarib berishga kelganda dunyo ko‘zimizga ko‘rinib ketmoqda, alal oqibat Alloh bog‘lagan silai rahm arqonini uzilishiga sabab bo‘lmoqda. Alloh barchalarimizni birovning haqiga hiyonat qilishdan saqlasin omin.
«Yunusobod» jome masjidi imom-xatibi U. Usmonov
O‘MI Matbuot xizmati
Hijriy 256 yil muhaddislar sultoni Muhammad ibn Ismoil Buxoriy rahimahulloh vafot etdi.
Samarqand yaqinidagi Hartang nomli kichik qishloqqa minglab odamlar olimning dafn marosimiga shoshilishdi. Imom Buxoriyning muborak jasadi yerga qo‘yilgan lahzada, tuproqdan xushbo‘y hid tarqala boshladi. Odamlar ilgari hech hidlamagan, mushkdan ham yoqimli bir hid atrofga yoyildi...
G‘ayrioddiy bu mo‘jizaga minglab odamlar uch kun davomida o‘z ko‘zlari bilan guvoh bo‘lishdi. Ko‘pchilik insonlar hayratga tushib, ko‘z yoshlarini tiya olmay, qayta-qayta “Subhanalloh” deb aytardilar.
Bu voqea haqidagi xabar zudlik bilan butun dunyoga tarqaldi. Oradan necha asrlar o‘tsa ham bu voqea “yashab” kelmoqda. Bu hodisa ayni haqiqat, aslo to‘qima emas...
Bu voqeadan xabar topganlar tuproqdan hovuchlab olib keta boshladilar. Bir kun ichida shunchalik ko‘p tuproq olib ketildiki, ertasi kuni qabrni yana qayta to‘ldirishga ehtiyoj tug‘ildi. Bu voqea ertasi kuni va undan keyingi kun ham takrorlandi.
Uch kun ketma-ket yoqimli hid tarqaldi. Uzoq yurtlardan xushbo‘y hidni olib ketish uchun kelgan olomon ko‘paygani sababli qabrni qayta-qayta to‘ldirish kerak bo‘ldi.
Nihoyat, olimlar bu mo‘jiza odamlarni bid’atga olib borishidan xafsirab, Allohdan hidni tugatishini so‘rab duo qildilar. Va o‘sha kuni xushbo‘y hid chiqishi to‘xtadi.
Bu minglab odamlar guvoh bo‘lgan voqea edi...
Bu g‘ayrioddiy voqea Imom Buxoriy rahimahullohning vafotlaridan keyin bo‘lgan bo‘lsa, u zot tiriklik vaqtlarida ham bir qancha “mo‘jizaviy” holatlar ko‘p uchragan. Masalan, dengizdagi sinov va ming dinor oltindan taqvo qilganlari, har bir hadisni qog‘ozga tushirishdan oldin tahorat olib, (nafl) namoz o‘qishlari, ilm uchun 14 ming km. yo‘lni bosib o‘tganlari va yana juda ko‘p boshqa hodisalar ham “mo‘jiza” emasmi?
Alloh taolo muhaddisni mag‘firat aylab, jannatning yuqori darajalari bilan mukofotlasin.
Davron NURMUHAMMAD