Bir otaxon urush yillarida boshidan o‘tkazgan voqealarni hikoya qilib berdi:
“O‘n ikki ming kishi olmonlar lagerida tutqun edik. Bizga umuman ovqat berishmasdi. Avval o‘t-o‘lanlarni yedik, qancha odam shishib o‘ldi. Keyin tomirlarni kavlashga tushdik, chunki yer ship-shiydam cho‘lga aylangandi. Har kuni yuzlab odam jon berar, mening ham ajalim ko‘zim oldidan o‘tardi. U yerlardan qutulib chiqishga zarracha ishonch yo‘q edi. Shunda ibodatga qattiq berildim. Oldin ham namoz o‘qirdim, lekin o‘limga ro‘para turib ado etganlarim boshqacha bo‘ldi. Qulluq-niyoz faqat Allohga edi. Undan boshqasini unutgan, Undan boshqasidan umidimni uzgandim.
Shunday kunlarning birida chekkaroqda xufton namozini o‘qiyotsam, yonimga bir narsa tap etib tushdi. Namozni tugatib qaradim, simning u yog‘idagi soqchi o‘sha narsaga imo qildi-da, nari ketdi. Olib ochsam, qo‘rda pishirilgan kartoshka ekan! Yuragim hapqirishini ko‘ring. Darhol qo‘ynimga tiqdim. So‘ng uxlagan bo‘lib, sekin shima boshladim. Chaynashga qo‘rqaman, chunki og‘zimda bir narsa borligini bilishsa, meni talab ketishlari aniq edi.
Ertasiga haligi askar yana kartoshka tashladi. Ikki kundan keyin yana… Kunora kelib turgan rizqim menga quvvat bag‘ishlardi. Askar bilan shu tariqa “og‘a-ini” bo‘lib oldik.
Qisqasi, rizqim tugamagan ekan, yetib turdi. Uni qayerdan, qanday yetkazishni rizq beruvchi Zot yaxshi biladi. Ammo, bolalarim, bu rizq faqat namozim sababli edi. Axir namoz o‘qimasam, o‘sha askar meni shuncha mahbus orasidan qanday tanib olardi?!
Shunday qilib, o‘lim lageridan omon chiqdim. So‘ng bizni konlarda ishlatishdi. Qancha odam u yerda o‘lib ketdi. Men esa Allohning marhamati bilan yana omon qoldim. Sovetlar g‘alaba qozonganidan keyin mahbuslarning ko‘pchiligi, sotqin, deya otishga, qamoqqa hukm qilindi, ammo mening peshonamga omonlik yozilgan ekan, sog‘-salomat yurtimga qaytdim. Shuning uchun hamisha Allohga suyaninglar, namoz bilan Allohdan madad so‘ranglar…”
Bu hikoyadan keyin davradagilar buyuk bir ishga – namozga shaylandilar. Zero, vaqti ham kirib qolgan edi.
Manbalar asosida Baxmal tumani «Abay» jome masjidi
imom-xatibi Baratov Alisher tayyorladi
O‘MI Matbuot xizmati
Bugun, 30 iyul kuni Toshkent shahrida Xalqlar do‘stligi kuni munosabati bilan tantanali bayram tadbiri bo‘lib o‘tdi. Anjuman avvalida O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyevning bayram munosabati bilan yo‘llagan tabrigi o‘qib eshittirildi. Davlat rahbarining qutlovini Prezident maslahatchisi Xayriddin Sultonov yetkazdi.
Prezident o‘z tabrigida ushbu ayyom yurtimizda hukm surayotgan tinchlik-osoyishtalik, millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglik kabi ezgu qadriyatlarni yanada mustahkamlashga xizmat qilishini alohida ta’kidladi. Mamlakatimizda 130 dan ortiq millat va elat hamda 16 ta diniy konfessiya vakillari bir oila farzandlaridek ahil yashab, Yangi O‘zbekiston taraqqiyotiga munosib hissa qo‘shayotgani eng katta boyligimiz ekani qayd etildi.
Tabrikda “Bizning kuchimiz – birlik va hamjihatlikda” degan g‘oya asosida millatlararo munosabatlar sohasi yangi bosqichga ko‘tarilgani aytib o‘tildi. Bugungi kunda yurtimizda 153 ta milliy madaniy markaz va 36 ta do‘stlik jamiyati faoliyat yuritmoqda, ta’lim 7 tilda olib borilib, OAVda 12 va 14 tillarda ko‘rsatuv va nashrlar yo‘lga qo‘shilgan.
Shuningdek, davlat rahbari madaniy aloqalarni yanada rivojlantirish maqsadida professional «Do‘stlik» ansamblini tashkil etish hamda «Alisher Navoiy» telekanalini yangi formatda yo‘lga qo‘yish rejalarini ma’lum qildi.
Tabrik yakunida Prezident yurtimizdagi tinchlik, millatlararo totuvlik va diniy bag‘rikenglik muhitini asrab-avaylash har bir fuqaroning muqaddas burchi ekanini uqtirib, sihat-salomatlik va ezgu ishlarda ulkan muvaffaqiyatlar tiladi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati