Bir necha yil burun kech kuz Samarqandga borish uchun avtobusga chiqdim. Avtobus top-toza, shinam, har tomonlama qulay. Bir nechta (tadbirkor) ayollar avtobus saloniga chiqib, qo‘llarida turli narsalarni ko‘tarib, yo‘lovchilarga o‘tkazish uchun mollarini maqtay ketdi. Ayollardan biri qo‘lida mandarin ko‘tarib olgandi. O‘zi kelishgan, chiroyli, juda shirinso‘z ekan. Hamma qatori u ham mandarinini maqtay boshladi. U shunday muomala qilardiki, har qanday odamni o‘ziga mahliyo aylardi. Yo‘lovchilardan bir nechtasi mandarin xarid qildi. Ulardan biri:
– Opajon, ishqilib mandarinlaringiz chirimaganmi, yaxshimi? – dedi.
– Aylanay, ukajon! Sotganlarim ortidan bola-chaqa boqaman-a, buyurmasin-a! – deb qasam ichdi. Ayolning qasam ichishi va shirin gapi, qosh qoqishlariga uchgan yana bir necha xaridorlar mandarin oldi. Ayol sotganicha sotib, avtobusdan tushib, eshik oldida turib boshqa xaridorlarga molini maqtardi. Bir vaqt yo‘lovchilar ichida g‘ala-g‘ovur boshlandi. “Qasamxo‘r, yolg‘onchi”, kabi gaplar quloqqa chalina boshladi. Boyagi yigit qo‘liga mandarinni olib, eshik oldida turgan sotuvchi ayolni chaqirdi. Ayol yana mandarin olsa kerak, degan ilinjda avtobusga ko‘tarildi.
– Opa, siz mandarinlarim chirimagan, hozir keltirilgan, deb qasam ichganingizga ishonib olgandim. Ammo mandarinlaringiz chirib ketgan ekan. Ustiga bir-ikkita yaxshisini qo‘yib, ichiga chiriganlarini solib sotibsiz, deb gapini tugatmasdan ayolning chiroyli yuzlari tundlashdi, qaldirg‘och qoshlari chimirilib, ohu ko‘zlari chaqnadi, shirin so‘zlar o‘rniga zaharli va haqoratli so‘zlar o‘qdek yog‘ila boshladi. Nozik qo‘llar yigitning yoqasiga yopishdi. Hay-haylab, bir amallab ajdarho changalidan yigitni qutqarib, “zaharli ilon”ni pastga tushirdik. Yigit qo‘lidagi mandarin solingan xaltachani ayolning orqasidan “topganlaring bolalaringning azasiga buyursin!” deb otib yubordi. Boshqa mandarin xaridorlari ham birin-ketin zaqqumli qarg‘ishlarini yog‘dira ketishdi. U beparvo boshqa avtobusga mandarinlarini ko‘targancha chiqib ketdi. “Ey, Xudo! Bu qarg‘ish o‘qlaridan ayolning begunoh bolalarini asragin”, deb duo qildim.
Azizlar! Biz bolalarimizni harom luqma berib ulg‘aytirsak, halol-haromni o‘rgatmasak, o‘zimizning badkirdor amalimiz bilan ularni qarg‘ishlar o‘qiga duchor qilsak, farzandlarimizdan buyuklik va olimlik kutsak to‘g‘ri bo‘larmikin? Biz halol rizq topib, el-yurt, keksalar va olimlarning duosini olish o‘rniga o‘zimiz, bolalarimiz, o‘tganlarimizga la’natlar yog‘dirsak, oqibatimiz xor-zor bo‘lmaydimi?
“Qasamini buzgan qiz”
kitobidan olindi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Ey aziz yoshlar!
Siz giyohvand moddaning quliga aylanish uchun dunyoga kelmagansiz.
Alloh sizni buyuk maqsadlar uchun yaratdi. Siz go‘zal orzular sari qadam tashlaydigan, ilm olish, Insoniyyatga xizmat qilish, ota-onangizning yuzini yorug‘ qilish uchun yaratilgansiz.
Sizni onangiz to‘qqiz oy bag‘rida ko‘tarib, tunlari uyqusiz qolib, ko‘z yosh to‘kib katta qilgani – bir kun kelib ko‘chalarda sarson bo‘lishingiz uchun emas.
Otangizning peshona teri, mashaqqati va umri – zahar tutatib o‘tirishingiz uchun emas.
Bir lahza to‘xtab o‘ylab ko‘ring...
Agar bugun siz qo‘lingizdagi giyohvand moddaga qarayotgan bo‘lsangiz, bir chetda onangiz sizning kelajagingiz haqida duo qilib o‘tirgandir. Agar siz gunohga qadam qo‘yayotgan bo‘lsangiz, otangiz sizni odamlar ichida hurmatli inson bo‘lsin deb mehnat qilayotgandir.
Siz buning uchun tug‘ilmadingiz!
Sizning qo‘lingizda kashfiyotlar kaliti bo‘lishi kerak edi, zahar emas.
Sizning tilingizda shukru zikr bo‘lishi kerak edi, dillarni og‘ritadigan gaplar emas.
Sizning qalbingizda orzu va maqsadlar bo‘lishi kerak edi, pushaymonlik emas.
Bugun sizni gunohga chorlayotgan "do‘stlar" qabrga siz bilan kirmaydi. Hisob-kitob kunida ham yoningizda turmaydi. Ammo qilgan amallaringiz siz bilan birga boradi.
Shuning uchun hali vaqt bor ekan, ortga qayting!
Bir dona tavba ba’zan yillar davom etgan gunohdan kuchli bo‘ladi.
Bir dona qat’iy qaror ba’zan butun hayotni o‘zgartirib yuboradi.
Ey yosh musulmon! Siz TikTok va Instagram lentasida adashib qoladigan, nafsining ortidan yuguradigan avlod emas, balki tarix yozadigan avlodsiz.
Siz ummatning umidi.
Siz ota-onangiz duosi.
Siz jonajon vataningizning ertangi umidisiz.
Siz ilm majlislarining bezagisiz.
O‘zingni arzon narsalarga sotib yubormang. Chunki Alloh sizni juda qimmat yaratgan.
Bir lahzalik kayf uchun bir umr afsus chekishga arzimaydi.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam dedilar: “Zarar berish ham, zarar ko‘rish ham yo‘q”.
Giyohvand moddaga berilgan inson ham o‘ziga ham boshqalarga ulkan zarardir.
Ulamolarimiz aytadilar: “Ma’siyatlarning boshlanishi shahvatdir, oxiri esa hasrat va nadomatdir”.
Bugun gunoh lazzatdek ko‘rinadi, ammo ertaga qalbni ezadigan pushaymonlikka aylanadi.
Ey yoshlar! Bir lahzalik lazzat uchun bir umr hasrat chekib qolmang. Giyohvandlik sizga baxt va erkinlik emas, qullik va pushaymonlik olib keladi. O‘zingizni ham, ota-onangizning umidlarini ham asrang!
Alloh barcha yoshlarimizni giyohvandlik, ichkilikbozlik va har bir yomon illatdan asrasin. Omin.
Nuriddin HAMRAQULOV,
Yakkasaroy tumani “Rahimjon hoji ota” jome masjidi imom noibi