She’r nega yoziladi? Qalb dardga to‘lsa. Dardsiz yozilgan she’r qanchalik mahorat bilan yozilmasin tinglovchining qalbiga yetib bormaydi. Chunki qalbdan chiqqan so‘z qalbga yetadi.
Azim poytaxtimizning Qushqo‘rg‘on mahallasida yashaydigan nihoyatda ajoyib qaynona-kelinni bundan to‘rt yillar burun ko‘rgan edim. Allohning marhamati ila uylaridan bir piyola choy ichish ham nasib etgandi o‘shanda.
Ana o‘sha qaynona – Salima opa yaqinda, muborak ramazon oyida qazo qildi. Qaynonasining vafotidan qattiq ta’sirlangan kelini unga atab marsiya yozibdi.
Mutaxassisligi muhandis bo‘lgan Latofatxon Kamolova, menimcha, yozgan bayotining qaysi janrga oid bo‘lishini o‘ylab ham ko‘rmagan, u faqat yuragiga sig‘magan dardni qog‘ozga tushirgan, xolos.
Kelinining qalbida shunchalik muhabbat uyg‘ota olgan qaynonaga, qaynonasini shu qadar yuksak ehtirom ila sevgan kelinga tasannolar aytsak kam. Umid qilamizki, nega bunday deyayotganimiz hammaga ayon...
Bu – yuksak mahorat ila she’riyatning barcha nizomu qoidalarini joyiga keltirib yozilgan pishiq-puxta marsiya degan fikrni aytishdan yiroqmiz. Bu – sof ko‘ngil ila har qanday riyodan, soxtakorlikdan holi bo‘lgan samimiy sog‘inch ifodasidir.
Damin JUMAQUL
Go‘zal xulqli, sabrligim, mushtiparim,
Yuzi nurli, chiroyligim, chaqqonginam.
Xotirada doim saqlang meni deya,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Farzandlarga bino qo‘ygan farishtamsiz,
Uylarimiz bezaguvchi sarishtamsiz.
Ayollarning doim oldi bo‘lib yurgan,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Kelin bo‘lib xizmatingiz qilolmadim,
Sizdan ko‘ra xayrixohni topolmadim.
Bolalarim sizdek xursand qilolmadim,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Ishdan kelsam, kutib oluvchim edingiz,
Onam kabi yaqin ko‘rgan Onamdingiz,
Endi bizdan ko‘nglingiz to‘q bo‘lib keting,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Baytullohda mehmon bo‘lgan hoji onam,
Hijoblarni go‘zal qilib taqqanginam.
Barchamizni ibodatga solganginam,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Endi diydor Mahshargohda, ko‘rishguncha,
Farzandlarim ilmlarga tushvolguncha,
Qorilardan xatmlarni kutib turing,
Boqiy dunyo sari shoshgan munisginam.
Bolalariga bosh bo‘lgan xokisorginam.
Yo‘ldoshini izlab borib topganginam!..
Latofat KAMOLOVA
Pokistonning “The Diplomatic insight” portalida Pokiston tinchlik va diplomatik tadqiqotlar instituti ijrochi direktori Muhammad Asif Nur qalamiga mansub O‘zbekistonning ma’rifatparvar merosi sarlavhali maqolasi e’lon qilindi, deb xabar bermoqda “Dunyo” AA.
“O‘zbekistonning eng katta boyligi faqat Samarqand, Buxoro va Xivaning mahobatida emas. Bu qadim yurtning eng katta boyligi insoniyatga hisoblashni, davolashni, osmon jismlarini kuzatishni, e’tiqodni anglashni, adolat bilan boshqarishni va tilga tamadduniy ohang bag‘ishlashni o‘rgatgan buyuk tafakkur sohiblarining vorisligidadir”, –deb yozgan muallif.
Muhammad Asif Nurning ta’kidlashicha, Prezident Shavkat Mirziyoyev rahbarligida bugun O‘zbekistonda muzeylar, ilmiy markazlar, ixtisoslashtirilgan maktablar, kitobxonlik dasturlari va madaniy diplomatiya orqali Uchinchi Renessansning poydevoriga tamal toshi qo‘yilyapti.
“Bu maqsad 2026 yil 17 mart kuni Toshkentda Islom sivilizatsiyasi markazining ochilishi bilan yanada aniq ifoda topdi. 1 iyunga qadar markazga yarim million kishi, jumladan, 150 dan ortiq xorijiy delegatsiya tashrif buyurdi. Qariyb 2 000 nafar olim 810 ta tegishli loyihada ishtirok etdi, 1 000 dan ortiq madaniy ashyo esa xorijdan O‘zbekistonga qaytarildi. Rasmiy ma’lumotlar mamlakat xotirani ta’lim va milliy ishonchga aylantirayotganini ko‘rsatadi”, – deya qayd etilgan nashrda.
Shuningdek, maqolada 2026 yilda Samarqand yaqinidagi Imom Buxoriy majmuasi qayta qurilib, ziyoratchilar uchun ochilgani e’tiroq etilgan. Unda 10 ming kishilik masjid, muzey va ilmiy-tadqiqot muassasalari barpo etildi. Majmuaning kunlik tashrif buyuruvchilarni qabul qilish imkoniyati 65 ming kishiga yetdi va birinchi oyning o‘zida majmuaga bir milliondan ortiq odam tashrif buyurdi. Bu maskan ziyoratni bilim, tadqiqot va ma’naviy tarbiya bilan uyg‘unlashtiradi.
Muallif o‘z maqolasida Amir Temur va Temuriylar merosining O‘zbekiston tarixi va taraqqiyotida tutgan o‘rniga alohida e’tibor qaratgan.
“Temuriylar davri nafaqat O‘zbekiston, balki jahon tamaddunida ham muhim palla hisoblanadi. Amir Temur Samarqandni qudratli davlat markaziga aylantirdi va me’morchilik, ilm-fan hamda madaniyat taraqqiyotini qo‘llab-quvvatladi. 2026 yilda O‘zbekistonda Amir Temur tavalludining 690 yilligi keng nishonlanmoqda, Temuriylar tarixi davlat muzeyi qayta rekonstruksiya qilindi va aprel – Amir Temur oyi deb e’lon qilindi”, – deyiladi manbada.
Asif Nurning e’tirof etishicha, O‘zbekistonda ma’rifatparvarlik g‘oyalari hech qachon faqat qo‘lyozmalar bilan cheklanib qolmagan. U mahallada, ustoz va keksalarga hurmatda, ustoz-shogird an’analarida va mehmondo‘stlikda yashaydi. U Shashmaqom ohanglarida yangraydi, Lazgi raqsida namoyon bo‘ladi, Askiya san’atida tilga kiradi, baxshilar ijrosida hikoya qilinadi, atlas va adras matolarida o‘z ifodasini topadi. YUNЕSKO tomonidan tan olinishi bu an’analarning jahon miqyosidagi ahamiyatini tasdiqlaydi.
Muallif o‘z maqolasini “O‘zbekistonning ma’rifatparvar merosining ildizlari qadimiy – ammo uning haqiqiy manzili – kelajakdir”, – degan so‘zlar bilan yakunlagan.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi matbuot xizmati