Oqil shoh ulus ahvolidan ogoh bo‘lib, xalqning nima ish qilayotganini, ta’lim-tarbiyasi, yashash sharoiti, och-to‘qligi, hamma-hammasini bilib turadi. Yurti uchun xizmat qilganlarni mukofotlab, o‘ziga yaqin oladi. Saltanati va xalqiga xiyonat qilganlarni jinoyatiga yarasha jazolaydi. Shu bilan birga, rahm-shafqat eshigi ham doimo ochiq turadi. Qaroqchi, o‘g‘rilarga rahm qilmaydi. Saltanati buzilib, vayron bo‘lmasligi uchun doimo sergak va hushyor bo‘ladi. Har tong davlatining tinchligi-farovonligi va xalqining baxtini so‘rab duo qiladi.
Podshoh saltanatini vayron qilmoqchi bo‘lgan xoin, qaroqchi, o‘g‘rilar qilayotgan gunohlarining yomonligi, har qancha yashirincha ish qilmasinlar, ayblari ochilib, oqibatda bir kun odil podshohdan jazo olishlarini anglab, jazolanayotgan hollarini ko‘z oldiga keltirib yuradilar. Oqibati nima bilan tugashini bilsalar-da, qo‘lga tushsam bir gap bo‘lar tarzida nafs so‘ziga kirib, isyonlarini orttirib boraveradi. Ularning jinoyatini zimdan kuzatib yurgan podshoh vaqti-soati kelganida ularni qo‘lga olib, jallodga topshiradi. Dor tagidagi osiy esa bo‘ynidagi arqonni va jallodning qilich yalang‘ochlab turganini ko‘rib, qo‘rquvdan titrab, tavba qilib kechirim so‘raydi. Ammo hukm o‘qilgan, chekkan pushaymoni va qilingan tavba foyda bermaydi.
Ey aziz farzand! Odamning jismi ham davlat kabidir. Aql saltanat podshohidir. U jism saltanatini adolatli boshqarsa, oliy mukofot oladi. Aql saltanati jism davlatini giyohvandlik, mayxo‘rlik, fahsh va gunohlardan qaytarmasa, jism saltanati gunohlarga uchrab, tezda qulaydi. Jism ma’naviy va ruhiy tanazzulga yuz tutadi. Insonni odamiylik, mo‘minlik fazlidan fosiqlik va munofiqlik botqog‘iga botiradi. Vayrona va xaroba yurtdan odamlar qochgani kabi, jaholat botqog‘iga botgan kishidan imon, yuzidan nur, qalbidan rahm-shafqat va ilm qochadi. Bunday insonlar odamiylik fazlidan bebahra bo‘ladi. Shu bois aql saltanatini ko‘p kitob o‘qib, tajriba va ilmiy izlanish bilan to‘ydirmoq zarur.
Shermurod Tog‘ayning “Qasamini buzgan qiz” kitobidan
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Shoh Fazlur Rahmon Ganjmurod Obodiy Naqshbandiya silsilasining ulug‘ shayxlaridan edilar. Kunlarning birida u zotning huzurlariga Ashraf Ali Tahonaviy rahimahulloh keladilar. Shunda hazrat u kishiga: “Ey! Ashraf Ali qachon sajda qilsam, Alloh meni sevishini his qilaman. Agar Qur’on o‘qisam, xuddi Alloh taolo bilan suhbatlashayotgandek bo‘laman. Men bundan shunday lazzat topamanki, agar jannatda hurlar mening oldimga kelsalar, ularga: “Xonimlar, menga ozgina Qur’on o‘qib beringlar”, deyman.
Subhanalloh! Qarang, Allohning valiy bandalari ibodatdan qanchalik lazzat olishgan!
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning "Ilohiy ishq" kitobidan
Nodir Odinayev tarjimasi