Sayt test holatida ishlamoqda!
01 Sentabr, 2026   |   19 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:26
Quyosh
05:49
Peshin
12:23
Asr
17:01
Shom
19:00
Xufton
20:19
Bismillah
01 Sentabr, 2026, 19 Rabi`ul avval, 1448

Muso va solih banda qissasi

10.06.2018   7941   5 min.
Muso va solih banda qissasi

Qur’oni karimda ko‘p qissa, bitik,

Hikmatga limmo-lim, ummatga yutuq.

 

Bir ibrat kelmishdir Kahf surasida,

Bani isroillik Muso haqida.

 

So‘ylab bergaydurman solsangiz quloq,

Hikoya tarzida boshdan to oyoq.

 

Muso payg‘ambardan xutba chog‘inda

So‘rdilar: «Kim erur bilimli banda?»

 

O‘ylamay «men» deya berdilar javob,

Buning-chun Allohdan eshitdi itob:

 

«Ikki dengiz tutash bo‘lgan makonda,

Uchragay sendan-da bilimli banda».

 

Dedi: «Ey Allohim, qaydan topaman?

Axir bu borada ojiz bandaman».

 

Dedi: «Bir savatga baliq solasan,

Yo‘qotgan chog‘ingda uni topasan».

 

Xizmatkor Yusha’ga berdi-yu farmon,

Ikkovlon yo‘l oldi dengizga tomon.

 

Turdilar, yurdilar, qushdek yeldilar,

Oxiri manzilga yetib keldilar.

 

Unutib qo‘ydilar savatni aniq,

Dengizga tushdi-yu, yo‘qoldi baliq.

 

Sal yurgach, och qoldi, holdan ham toldi,

Yonboshlab ozgina mizg‘ib ham oldi.

 

Xodimga buyurdi: «Tushlikni keltir,

Rosa charchadik-ku, o‘zing ham o‘tir».

 

Yigit uzrin aytdi: «Kechiring, esiz,

Bunday bo‘lishini bilmabman hargiz.

 

Unutibman, xarsang uzra qolibdi,

Ajabo, dengizda yo‘l ham solibdi».

 

Baliq yo‘qolmog‘i Allohdan edi,

Muso ul yigitga jilmayib dedi:

 

«Qo‘yaver, bo‘lmagin hadeb pushaymon,

Biz istagan narsa shu edi, inon».

 

Qaytib borib darhol ko‘rdilar anda,

Yashilga burkangan solih bir banda.

 

Yuzida oy balqir, ko‘zida quyosh,

Tik boqishga yurak berolmas bardosh.

 

«Senga o‘rgatilgan rushddan o‘rgatgin»,

Deya o‘tirdilar yoniga sekin.

 

Dedi: «Sening sabring yetmaydi bunga,

Ulamoq kerakdir kunlarni tunga.

 

G‘ayb ilmi go‘yoki tubi yo‘q ummon,

Undan inju termoq aniq dargumon».

 

Dedi: «Inshoalloh, sabr etgaymen,

Bu ila murodga aniq yetgaymen».

 

Dedi: «Unda bitta shartim bor senga,

Neki ko‘rsang, savol bermaysan menga».

 

Shartga rozi bo‘lib, yurdilar ravon,

Kemaga chiqishdi to‘lamay tovon.

 

Yarim yo‘lga yetgach, o‘rnidan turdi,

Boltani oldi-yu, burchakka yurdi.

 

Katta bir taxtani o‘yib tashladi,

Bu amal Musoning ko‘nglin g‘ashladi.

 

So‘rdiki: «Yo tavba, bu nima odat?

Cho‘kib ketamiz-ku, bu ishing g‘alat!»

 

Dedi: «Axir menga va’da qilganding,

Sabring yo‘qligini boshdan bilgandim».

 

Dedi: «Unutibman, kechirgin bir bor,

Do‘stingni jazoga tortmagin zinhor».

 

Hamroh etmoqlikka zo‘rg‘a ko‘ndirdi,

Ammo bir amali qalbin sindirdi.

 

Chunki yosh bolani o‘ldirib qo‘ydi,

Muso qotillikni gunohga yo‘ydi.

 

Dedi: «O‘ldirding-ku, begunoh jonni!

So‘rog‘i qattiqdir to‘kilgan qonning».

 

Dedi: «Ikkinchi bor va’dangni buzding,

Bu bilan hamrohlik rishtasin uzding».

 

Dedi: «Bundan keyin bersam gar savol,

Ne chora ko‘rsang ham olmayman malol.

 

Oxirgi marta ham kechirgin meni,

Va’damda turmasdan qiynadim seni».

 

Ikkovlon safarda etdilar davom,

Bir shahar ahlidan so‘rdilar taom.

 

Ularni ziyofat qilmadi hech kim,

Mehmonning hurmatin bilmadi hech kim.

 

Yurib ketar ekan noumid bo‘lib,

Qorin och, tinka yo‘q, ko‘zga chang to‘lib,

 

Yiqilay deb turgan devorni ko‘rdi,

Bilakni shimarib, turg‘izib qo‘ydi.

 

Dedi: «Zolimlarning g‘amini yeding,

Xohlasang, buning-chun haq olar eding».

 

Dedi: «Ajrashmasak bo‘lmaydi endi,

Senda toqatsizlik uchquni yondi.

 

Endi aytib beray, eshit birma-bir,

O‘rtamizda boshqa qolmasin hech sir.

 

Miskinga tegishli kema erdi ul,

Teshmasam bo‘lmasdi, boisidir bul:

 

Daryoning ortida bir podshoh bo‘lib,

Barcha kemalarni olardi tortib.

 

Nuqsonli kemani kim ham olardi?

Miskinning kemasi omon qolardi.

 

Bolani o‘ldirdim, sababi ayon:

Ota-onasiga qilardi tug‘yon.

 

Chunki alar mo‘min-musulmon erdi,

Bu ishim ularga omonlik berdi.

 

Uning badaliga solih, mehribon

Farzandlar bermoqni xohladi Rahmon.

 

Ikki yetimniki edi ul devor,

Alarning otasi o‘tgan taqvodor.

 

Tagiga xazina joylangan edi,

Birov ko‘rmasin deb loylangan edi.

 

Yana qanchadir vaqt shunday turar deb,

Voyaga yetishgach, shoyad ko‘rar deb,

 

Rabbing u devorni tiklatdi menga,

Bu ishning boisi hikmatdir senga.

 

Bularning barchasi xayrli yo‘ldir,

Neki ko‘rgan bo‘lsang, ta’vili shuldir».

 

Hadisi sharifda berilgan darak,

O‘sha solih banda Xizrdir beshak.

 

Iloho, ko‘paysin bilimli banda,

Olimlar izzatda, nodon – sharmanda.

 

Qur’on qissalari hikmatga bisyor,

Alloh barchamizga bo‘lsin madadkor!

 

Erkin QUDRATOV,

Mir Arab o‘rta maxsus islom bilim yurti Hadisi sharif fani mudarrisi

 

 

 

 

 

Ibratli hikoyalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Halol bo‘ling, rost so‘zlang, iymon va insoniylikni asrang!

19.08.2026   32721   4 min.
Halol bo‘ling, rost so‘zlang, iymon va insoniylikni asrang!

Halollik va rostgo‘ylik insonning shaxsiy fazilatlari bo‘lish bilan birga, oila mustahkamligi, jamiyat taraqqiyoti va ijtimoiy munosabatlarning barqarorligini ta’minlaydigan muhim milliy, diniy, ma’naviy-axloqiy qadriyatlardir.

Islom dinida halollik va rostgo‘ylikka inson hayotining barcha sohalarini qamrab oluvchi muhim tamoyillar sifatida qaraladi. Halol va haromni farqlash, shubhali ishlardan saqlanish, o‘zgalarning haq-huquqini poymol qilmaslik, rostgo‘y va adolatli bo‘lish insonning nafaqat shaxsiy kamoloti, balki jamiyat oldidagi mas’uliyatini ham belgilaydi.

Qur’oni karim oyatlari va Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning ko‘plab hadisi shariflarida insonlarni halollik va rostgo‘ylikka da’vat qilish, har doim halol bo‘lishga undash, aldov va yolg‘on guvohlik berishdan qaytarishga alohida e’tibor qaratilgan. Zero, halollik va rostgo‘ylik insonning ma’naviy kamolotini, imoni mustahkam va axloqi go‘zalligini namoyon etuvchi eng muhim fazilatlardir. Harom va yolg‘on esa nafaqat shaxsning obro‘si va unga ishonchini yemiradi, balki jamiyatda o‘zaro ishonchsizlik, adovat va nizolar kelib chiqishiga ham sabab bo‘ladi.

Alloh taolo "Nahl" surasining 105-oyatida bunday marhamat qilgan: “Yolg‘on so‘zlarni faqat Allohning oyatlariga imon keltirmaydiganlargina to‘qiydilar. Aynan o‘shalarning o‘zlari yolg‘onchilardir”.

Bu o‘rinda yolg‘onning qanchalik og‘ir ma’naviy illat ekani bayon qilinib, uning Allohning oyatlariga munosabat bilan bog‘liq jihati ko‘rsatib berilyapti. Oyatning nozil bo‘lish sababi Makka mushriklarining Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga nisbatan turli asossiz da’volarni ilgari surgani, jumladan, u zotni yolg‘onchilikda ayblaganidir. Ular Qur’oni karimni go‘yo Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning o‘zlari to‘qib chiqargani to‘g‘risida asossiz da’volarni ilgari surgan. Qur’oni karim esa bunday iddaolarni ochiq-oydin rad etgan.

Aslida yolg‘onni faqat imonsiz kishilargina to‘qiydi. Chunki, mo‘min kishi yolg‘onni katta gunoh deb biladi. Yolg‘on sababli qiyomatda azobga qolishdan qo‘rqadi. Shuning uchun har qanday vaziyatda rostgo‘y bo‘lishga intiladi. Hatto o‘z manfaatiga zid bo‘lgan holatlarda ham haqiqatni aytishni afzal biladi. Zero, haqiqiy imon insonni faqat ibodatlarga emas, balki yuksak axloqiy fazilatlarga ham undaydi.

Islom ta’limotida halollik va to‘g‘riso‘zlik maqtalgan, yolg‘on gapirish va haqiqatni yashirish keskin qoralangan. Jumladan, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar: “Nabiysollallohu alayhi vasallam:“Rostgo‘ylikni o‘zingizga lozim tutingiz (rostgo‘y bo‘lingiz)! Chunki, rostgo‘ylik yaxshilikka yetaklaydi, yaxshilik esa jannatga yetaklaydi. Kishi doim rost gapirsa, Allohning huzurida “siddiq” (o‘ta rostgo‘y) deb yozib qo‘yiladi. Yolg‘ondan saqlaning! Chunki, yolg‘on fojirlikka (gunoh va buzuqlikka) yetaklaydi, fojirlik esa do‘zaxga yetaklaydi. Kishi yolg‘on gapiraversa, Allohning huzurida “kazzob” (o‘ta yolg‘onchi) deb yozib qo‘yiladi”, dedilar”. (Imom Buxoriy rivoyati).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam rostgo‘ylik va yolg‘onchilikning inson axloqi, ma’naviy hayoti va oxiratiga qay darajada ta’sir qilishini ochiq tarzda bayon qilib beryaptilar. Hadis mazmunidan anglashiladiki, insonning jannatga yoki do‘zaxga tushishida uning tili, ya’ni rostgo‘yligi yo yolg‘onchiligi hal qiluvchi omillardan ekan.

Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallam halol va harom o‘rtasidagi shubhali narsalardan saqlangan kishi dini va obro‘yini pok saqlashi borasida bunday marhamat qilganlar: No‘’mon ibn Bashir roziyallohu anhudan rivoyat qilinishicha,“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deganlarini eshitdim: Halol ham aniq, harom ham aniq. Ularning o‘rtasida shubhali narsalar bor. Ko‘p odamlar buni bilmaydi. Kim shubhalardan saqlansa, dini va obro‘yini pok saqlaydi...” (Imom Buxoriy rivoyati).

Bu o‘rinda Nabiy sollallohu alayhi vasallam insonlarni ehtiyotkorlik va poklikka da’vat etmoqdalar. Chunki, halollik tamoyillariga amal qilgan inson hayotning har bir jabhasida, jumladan, so‘zida, oilaviy munosabatlarida, ta’lim olishda, mehnat faoliyatida va jamiyatdagi o‘zaro munosabatlarida adolat, poklik va rostgo‘ylikka intiladi. O‘zgalarning haq-huquqlarini hurmat qiladi, birovning mol-mulki yoki mehnatining mahsuliga tajovuz qilmaydi, aldov, xiyonat va manfaatparastlikdan uzoq bo‘lishga harakat qiladi. Bunday fazilatlar insonning shaxsiy obro‘-e’tiborini yuksaltirish bilan birga jamiyat a’zolari o‘rtasida o‘zaro ishonch va hamkorlik muhitini mustahkamlaydi.

Muxtasar qilib aytganda, halollik va rostgo‘ylik ijtimoiy hayotning barqarorligini, insonlar o‘rtasidagi ishonch va jamiyat taraqqiyotini ta’minlovchi muhim ma’naviy-axloqiy asosdir. Islom ta’limotidagi halollik, rostgo‘ylik, adolat va omonatdorlikka oid ko‘rsatmalar bu qadriyatlarning inson va jamiyat hayotidagi o‘rni naqadar muhim ekanini ko‘rsatadi. Har bir inson o‘z hayoti va faoliyatida halollik, rostgo‘ylik, adolat va vijdonlilikni ustuvor tamoyilga aylantirsa, jamiyatda sog‘lom ma’naviy muhitni shakllantirish imkoniyati ortadi.

Yo‘ldoshxon Isayev, Imom Buxoriy xalqaro ilmiy-tadqiqot markazi ilmiy xodimi.

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

Ibratli hikoyalar