Xuzayfa roziyallohu anhu aytadilar: «Bir kuni kechasi Nabiy sollallohu alayhi vasallam bilan namoz o‘qidim. U kishi Baqarani boshladilar va o‘qib tugatdilar. So‘ngra Oli Imronni boshladilar va uni ham o‘qidilar. Keyin Niso surasini oxirigacha o‘qidilar. Ushbu suralarni birin-ketin shoshmay tilovat qildilar. Agar tasbeh zikr qilingan oyatdan o‘tsalar, tasbeh aytar, agar duo oyatidan o‘tsalar, duo qilar, agar panoh so‘rash oyatidan o‘tsalar, (barcha yomonliklardan Allohning) panoh berishini so‘rar edilar» (Imom Muslim rivoyati).
Ibn Abbos roziyallohu anhu aytadilar: «Agar Nabiy sollallohu alayhi vasallam «Sabbihisma robbikal a’la…» (A’lo surasi)ni o‘qisalar, uning ketidan: «Subhana robbiyal a’la», deb aytardilar» (Imom Ahmad va Abu Dovud rivoyati).
Agar Qur’on o‘quvchi mo‘minlarga ilohiy xitob bo‘lgan «Ey iymon keltirganlar…» oyatidan o‘tsa, o‘sha yerda to‘xtab, Allohning amriga quloq tutadi. Ba’zilar ushbu xitobdan so‘ng: «Labbayka Rabbiy va sa’dayka» (Ey Rabbim, men sening toatingdaman va amringga muntazirman) deb aytar, so‘ngra Alloh nimaga buyurib, qanday amallardan qaytarishini tafakkur qilar va qalban tasdiqlab, o‘z hayotlarida bunga og‘ishmay amal qilar edilar. Kishi shunday qilsa, Qur’onni to‘liq tartil qilgan bo‘ladi. Agar o‘qiyotgan oyatlarning ma’nolarini bilmay qolsa, uni biladiganlardan so‘rab oladi. Toki Allohning kalomini to‘g‘ri tushunib, unga chiroyli amal qilsin.
Agar o‘qilayotgan oyatda Alloh taolo o‘tgan qavmlarning qissalaridan xabar berayotgan bo‘lsa, ulardan o‘ziga ibrat olsin. Alloh ularga qanday hukm qilganini bilib, azobga giriftor bo‘lgan kofir – noshukr qavmlarning yo‘lidan saqlansin. Doimo Allohga shukr qilib, Uning toatida bo‘lsin. Agar o‘qilayotgan oyatda va’id (qo‘rqitish-ogohlantirish) kelgan bo‘lsa, qalbiga nazar solsin. Agar nahiy qilinayotgan biror illat topilsa, undan voz kechsin. Agar rajo (umidbaxsh) oyatlarni tilovat qilsa, Allohning rahmatidan noumid bo‘lmasin. Xavf oyatidan o‘tganda Alloh osiy bandalarni azoblashini fikr qilsin, toki uning qalbidagi xavf va rajo bir-biriga mutanosib bo‘lsin. Xuddi mana shu komil iymon belgisidir. Agar pand-nasihatlardan iborat bo‘lgan oyatlarni o‘qisa, ulardan o‘ziga o‘git olib, amal qilishga harakat qilsin. Agar yuqorida zikr qilinganlarni bajarsa, Qur’on odobi va haqlarini ado etgan bo‘ladi.
"Qur’oni karim fazilati va odoblari" kitobidan
Muhammadsharif RUSTAMOV,
Marhamat tumanidagi “Ibrohim Xalilulloh” masjidi imom-xatibi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Kurash insonning jismonan kuchli, baquvvat bo‘lishini ta’minlaydigan engmuhim sport turlaridan biri hisoblanadi. Islom dinida kurash tushish va kurash musobaqalarini o‘tkazish doimo qo‘llab quvvatlanadi.
Hadisda rivoyat qilinishicha, bir kuni Yazid ibn Rukona uch yuzta qo‘y yetaklab Nabiy sollallohu alayhi vasallamning oldilariga keldi va “Ey Muhammad, men bilan kurashasanmi?” dedi. U zot alayhissalom: “Agar seni yiqitsam nima tikasan?” dedilar. U: “Yuzta qo‘y”, dedi. Ular kurash tushishgan edi. Yazid ibn Rukona yiqildi. U: “Yana qayta tushasanmi?” dedi. U zot: “Nima tikasan?” dedilar. U: “Boshqa yuztasini”, dedi. Ular kurash tushishdi. U yana yiqildi. Uchinchisida ham shunday bo‘ldi. Shunda u: “Ey Muhammad, sendan avval biror kishi mening kuragimni yerga tekkizmagan edi”, dedi va Islomni qabul qildi.
Shunda u: “Endi ahlimga nima deyman? Bitta qo‘yimni bo‘ri yedi, biri qochib ketdi, uchinchisini nima deyman?” dedi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Biz seni yiqitib, qo‘ylaringga ega bo‘lish uchun kurash tushmadik. Qo‘ylaringni olib, ketaver”, dedilar.
Ushbu hadisdan olinadigan foydalar quyidagilardir:
Muhammad Zarif Muhammad Olim o‘g‘lining
"Islomda salomatlik" kitobidan olindi