Sayt test holatida ishlamoqda!
25 Avgust, 2026   |   12 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:17
Quyosh
05:42
Peshin
12:25
Asr
17:10
Shom
19:12
Xufton
20:32
Bismillah
25 Avgust, 2026, 12 Rabi`ul avval, 1448

Imom Abu Hanifa mazhabida fiqhiy dalillarning o‘rni

22.02.2018   12803   10 min.
Imom Abu Hanifa mazhabida fiqhiy dalillarning o‘rni

Mazhabimizni o‘rganamiz 

Yakka tartibda rivoyat qilgan hadislarga furu’iy masalalarda amal qilish borasida Imom Abu Hanifa va as'hoblari hamda ulardan keyingi hanafiy olimlar Ray – fikr bildirish masalasida boshqa faqihlar (islom huquqi olimlari) va barcha muhaddislar qo‘ygan shartlarga amal qilishgan. Bu roviyning adolati va zabti, ya’ni hadisni xotirasida mustahkam saqlashidir. Hanafiy faqihlar “zabt” ma’nosining tafsirida boshqalarga qaraganda qattiqroq bo‘lishdi. Faxrul islom Imom Bazdaviy o‘zining “Usul” kitobida buni juda daqiq bayon qilgan. U shunday deydi: Zabt – mukammal bilishdan murod roviy hadisni juda yaxshi eshitgan bo‘lishi va undan iroda qilingan ma’noni yaxshi fahmlashi hamda eshitganini mukammal holda yodida saqlashi va eshitgan hadisni batafsil hifzida saqlashida sobit turishi, hadisni rivoyat etgunga qadar o‘ziga talabchan bo‘lishida bardavom bo‘lishidir. Bu holat ikki xil bo‘ladi:

birinchisi, hadis matni tartibi va lug‘aviy ma’nosini to‘la bilishi;

ikkinchisi, bunga qo‘shimcha ravishda mazkur hadisni fiqh  va shariat nuqtayi nazaridan yaxshi bilishi ham qo‘shiladi. Bu mukammallik bo‘lib hisoblanadi.

Mutloq yaxshi bilish o‘z ichiga kamolotni oladi. Shuning uchun ham roviyning xilqiy g‘aflati, ya’ni bilmasligi yoki bilimsizligi roviy zabtida hadis tarkibi va ma’nosini mukammal bilish mavjud emasligiga hujjat bo‘ladi. Natijada qaysi hadis kuchliroq yoki undan murod nima ekanini bilishda fiqhni yaxshi bilgan roviyning rivoyati fiqhni yaxshi bilmagan roviyning rivoyatidan ustun bo‘ladi.

Yuqoridagi mazmundan ma’lum bo‘ladiki, hanafiy mazhab fuqaholari “zabt” ya’ni yaxshi bilish va anglashni nozik qirralarini yaxshi bilgan va roviyning faqih bo‘lishida “zabt” ma’nosini batafsil bayon qilishgan. Ammo ular roviyning rivoyatini qabul qilishda uni olish shart ekaniga e’tibor qilishmaydi. Balki roviyning hadisi ishonchliroq bo‘lishini shart qilishadi. Agar ikki rivoyat bir-biriga zid bo‘lsa: birinchi, faqih, ya’ni bilimdon roviy rivoyat qilgan bo‘lsa, ikkinchisini esa faqih bo‘lmagan roviy rivoyat qilgan bo‘lsa, hanafiy mazhabi fuqaholari faqih rivoyatini afzal biladilar, zero bu zabtliroqdir, bilishda kuchli, dinni ko‘proq biladi va anglaydi. Biz bu holatni ya’ni roviyning faqih bo‘lishi muhim ekanligini Imom Abu Hanifa, Imom Abu Zoiy rahimahulloh bilan bayon qilgan munozarasini o‘zining tilidan rivoyat qilamiz.

“Sufiyon ibn Uina rivoyat qilib, bunday dedi: Imom Abu Hanifa rahimahulloh Makkada tikuvchilar hovlisida Imom Avzoiy rahimahulloh bilan birga bo‘ldi. Imom Abu Zoiy Imom Abu Hanifaga dedi: “Nima uchun sizlar namozda rukuga borganda va undan ko‘tarilganda qo‘llaringizni ko‘tarmaysizlar?” Imom Abu Hanifa aytdi: “Shuning uchunki namozni boshlash vaqtidan tashqari ruku va undan turishdan tashqari Rasululloh sollallohu alayhi vasallam qo‘llarini ko‘targanlari haqidagi hadislar sahih emas”. Imom Avzoiy: “Bu qanday? Menga Zuhriy u Salimdan, u otasidar rivoyat qilgan hadisda Rasululloh qo‘llarini ko‘targanliklarini bayon qilingan-ku?” dedi. Shunda Abu Hanifa aytdi: Bizga Hammod u Ibrohimdan, u Alqama va Avsdan, u Abdulloh ibn Mas’uddan rivoyat qilgan hadisdan Rasululloh alayhii vasallam namozni boshlashdan boshqa biron bir holatda qo‘llarini ko‘tarmaganliklari haqida rivoyat qilingani haqida bayon etilgan.

Shunda Imom Avzoiy  rahimahulloh dedi: “Men sizga Zuhriydan, u Salimdan, u otasidan rivoyat qilgan hadisni aytsam, siz Hammoddan, u Ibrohimdan rivoyat qilgan hadisni keltirdingiz-a?” dedi. Imom Abu Hanifa dedi: Hammod Zuhriyga qaraganda faqihroq, Ibrohim Salimga qaraganda faqihroq, Alqama ham Abdulloh ibn Umardan kam emas, agarchi Abdulloh sahoba bo‘lsa ham Asvadning fazilati ko‘p.

Boshqa bir rivoyatda shunday keladi. Ibrohim Salimga qaraganda faqihroq. Abdulloh ibn Umar sahobalik fazilati bo‘lmaganda Alqama Abdulloh ibn Umardan ko‘ra faqihroq derdim. Abdulloh esa ibn Mas’uddir. Uning darajasiga esa zikr etilganlarning birontasi ham yetolmaydi.

Mazkur munozara shunga dalolat qiladiki, Imom Abu Hanifa rahimahulloh hadis ustivorligida roviyning faqih bilimdonligini mulohaza etgan. Shuning uchun ham faqihroq bilimdonroq roviyning rivoyatini yuqori darajaga qo‘ygan. Bir so‘z bilan aytganda, Imom Abu Hanifa rahimahulloh,  o‘z asrida hadisni boshqalarga qaraganda yaxshiroq bilgan va tushungan. Hadis zabtiga doir shartlariga rioya qilganligi uchun ham hadis rivoyatlari ko‘p emas.

Ilmiy  munozarada nomlari zikr etilgan faqehlarning muxtasar siyratlari:

  1. Shom ahli, Mag‘rib va Andalus imomi nomi bilan mashhur bo‘lgan Abu Amr ibn Yuhmad Avzoiy  (rahimahulloh) 88 hijriy sanada (707 milodiy) Livanning Ba’labakka shahrida tavallud topdi. U umaviylar va abbosiylar davrida yashadi. Imom Avzoiy yashagan zamonda ilmu ma’rifat yuksak darajaga ko‘tarilgan edi. Uning nisbasi Yaman qabilalaridan biri Avzoiy qabilasiga mansubdir. Uning asrida Molik ibn Anas, Ja’far Sodiq, Sufyon Savriy, Hasan Basriy, Muhammad Sirrin, Abu Hanifa No‘mon, Lays ibn Sa’d va boshqalar hayot bo‘lishgan. Imom Avzoiy 13 yoshidan boshlab fiqh masalalari haqida fatvo bera boshlagan, 17 yoshida esa aqidaviy masalalar borasida fatvo bergan. U “Ilm talabida safar qilish farz” degan islom qoidasiga bor vujudi va iymoni bilan ishongan va amal qilgan holda Shom, Yaman, Madinai munavvara, Baytul maqdis va boshqa  shaharlarga ilm talabida safar qildi. Bir necha bor haj qildi. Imom Avzoiy yashagan zamonda jamiyat ichida turli bid’at va tortishuvlar avjiga chiqqan vaqtda Islom dini va Payg‘ambar sunnatlarini u qattiq himoya qildi. Imom Avzoiy 157 hijriy sanada (774 milodiy) Bayrutda vafot etdi. Uning janozasida musulmonlar, nasorolar, yahudiylar va qibtiylar ishtirok etishdi. Rivoyat qilinishicha, Makkai mukarramada Imom Avzoiy bilan Sufyon Savriy o‘rtalarida ham “namozda qo‘l ko‘tarish” haqidagi masala ustida munozara bo‘lib o‘tgan.    
  2. Faqih, Hofiz, Muhaddis, Kalom ilmi olimi Abu Bakr Muhammad ibn Muslim ibn Ubaydulloh ibn Abdulloh Shihob Zuhriy 58 hijriy sanada Madinai munavvarada tavallud topdi. Shu yili mo‘minlarni onasi Oisha roziyallohu anho vafot etgandilar. Imom Zuhriyning Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamdan rivoyat qilgan hadislari 2200ga yetgan. Undan Imom Buxoriy, Imom Muslim, Abu Dovud, Imom Termiziy, Nasoiy, Ibn Moja hadis rivoyat qilishgan. Imom Zuhriy 124 hijriy sanada 66 yoshda vafot etdi.

Imom Zuhriy Qur’oni karim ilmlari, arablar nasabini yaxshi bilar edi. Uning xotirasi juda o‘tkir va mustahkam bo‘lgan. Shuning uchun u xotirani zaiflashtiradi deb nordon olma yemas, doim asalli sharbat ichardi. Uning ustoz va shogirdlari ziyoda ko‘p bo‘lgan.

  1. Muhaddis Abu Umar Solim ibn Abdulloh ibn Umar ibn Xattob roziyallohu anhu madinalik tobeinlardan bo‘lib, Payg‘ambarimizdan ko‘plab hadis rivoyat qilgan roviylardan biri. O‘z zamonasida Madinada muftiylik qilgan. Madinadagi yetti faqihlardan biri. U hazrati Usmon ibn Affon zamonasida tavallud topib, hijratning 106 sanasida Madinada vafot etgan, Jannati Baqi’ qabristoniga dafn etilgan.
  2. Imom, Hofiz, Faqih, Qoriy, Mujtahid Abu Shibl Alqama ibn Qays ibn Abdulloh ibn Molik ibn Salmon Nahaiy Ko‘fiy Payg‘ambarimiz zamonida Madinada tavallud topgan. Ammo Rasululloh sollallohu alayhi vasallamni ko‘rmagan. Keyin Iroqdagi Ko‘fa shahrida yashagan. U Abdulloh ibn Mas’uddan ta’lim oldi. U Ibn Mas’udga juda ham o‘xshashga harakat qilardi. Abdulloh ibn Mas’ud va Ali ibn Abu Tolib vafot etganlaridan keyin fatvo berishni boshlagan, hatto ba’zan sahobalar undan masalalar haqida so‘rashardi.

U yetuk faqih, mufassir, muhaddis, olim sifatida o‘ziga o‘xshagan yetuk ilmli ko‘plab Umar, Usmon, Ali, Salmon, Abu Dardo, Xolid, Xuzayfa, Oisha, Sa’d, Ammor rahimahulloh kabi sahobalardan hadis rivoyat qilgan.

Alqama hijriy 62 sanada 90 yoshda vafot etgan. Vafoti oldidan shunday vasiyat qilgan edi: “Vafotim yaqinlashsa oldimda menga “La ilaha illalloh”ni aytib turadigan kishini hozir qilinglar, vafot etsam meni darhol qabrimga  dafn etinglar, zero, vafotim xabari johiliyat xabariga o‘xshashidan qo‘rqaman.

  1. Faqih imom Hammod ibn Abi Sulaymon rahimahulloh kufalik faqihlardan biri, U Imom Abu Hanifa No‘mon rahimahullohning ustozi. Abu Hanifa undan o‘n sakkiz yildan ko‘proq fiqh ilmidan ta’lim olgan. Imom Hammod Kufadagi tobein faqihlardan bo‘lib, imom Ibrohim Nahiydan fiqh ilmini o‘rgangan edi. Imom Hammod rahimahulloh 120 hijriy sana (737 milodiy) vafot etgan.
  2. Faqih, imom Abu Imron Ibrohim ibn Yazid Naxaiy rahimahulloh kufalik faqih, qoriy, muhaddis bo‘lib, hijriy sananing 47 da Yamanda tavallud topib, 96 hijriy yilda Kufada vafot etgan. U nihoyat darajada parhezkor, zohid edi, kunora ro‘zador edi. Faqih Ibrohim rahimahulloh o‘zining amakisi Alqama ibn Qays Naxaiy va tog‘asi Asvad ibn Yazid Naxiy va boshqa ko‘plab roviylardan hadis rivoyat qilgan. Imom Ahmad ibn Hanbal u haqda shunday degan: “Ibrohim zakiy, hofiz va sunnat sohibi edi”. 

Manbalar

  1. Usul Faxrul Islom. 2juz, 717 bet.
  2. Hujjatulloh al bolig‘a. Dehlaviy. 1 juz. 231 bet.
  3. Kashf ul asror, 2 juz, 818 bet.
  4. Siyar a’lom annubalo.
  5. Attabaqot al kubro. Ibn Sa’d.
  6. Tarix Damashq. Ibn Asokir.
  7. Albidoya va annihoya. Ibn Kasir.
  8. Jomi bayon alilm va fazlihi. Ibn Abd albar.
  9. Tazkira al xuffoz. Xofiz Zahabiy.
  10. Alisoba fi tamyiz as sahoba. Ibn Xajar Asqaloniy.

 

Abdulhamid TURSUNOV,

O‘MI raisi maslahatchisi

 

Fiqh
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Halol bo‘ling, rost so‘zlang, iymon va insoniylikni asrang!

19.08.2026   25169   4 min.
Halol bo‘ling, rost so‘zlang, iymon va insoniylikni asrang!

Halollik va rostgo‘ylik insonning shaxsiy fazilatlari bo‘lish bilan birga, oila mustahkamligi, jamiyat taraqqiyoti va ijtimoiy munosabatlarning barqarorligini ta’minlaydigan muhim milliy, diniy, ma’naviy-axloqiy qadriyatlardir.

Islom dinida halollik va rostgo‘ylikka inson hayotining barcha sohalarini qamrab oluvchi muhim tamoyillar sifatida qaraladi. Halol va haromni farqlash, shubhali ishlardan saqlanish, o‘zgalarning haq-huquqini poymol qilmaslik, rostgo‘y va adolatli bo‘lish insonning nafaqat shaxsiy kamoloti, balki jamiyat oldidagi mas’uliyatini ham belgilaydi.

Qur’oni karim oyatlari va Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning ko‘plab hadisi shariflarida insonlarni halollik va rostgo‘ylikka da’vat qilish, har doim halol bo‘lishga undash, aldov va yolg‘on guvohlik berishdan qaytarishga alohida e’tibor qaratilgan. Zero, halollik va rostgo‘ylik insonning ma’naviy kamolotini, imoni mustahkam va axloqi go‘zalligini namoyon etuvchi eng muhim fazilatlardir. Harom va yolg‘on esa nafaqat shaxsning obro‘si va unga ishonchini yemiradi, balki jamiyatda o‘zaro ishonchsizlik, adovat va nizolar kelib chiqishiga ham sabab bo‘ladi.

Alloh taolo "Nahl" surasining 105-oyatida bunday marhamat qilgan: “Yolg‘on so‘zlarni faqat Allohning oyatlariga imon keltirmaydiganlargina to‘qiydilar. Aynan o‘shalarning o‘zlari yolg‘onchilardir”.

Bu o‘rinda yolg‘onning qanchalik og‘ir ma’naviy illat ekani bayon qilinib, uning Allohning oyatlariga munosabat bilan bog‘liq jihati ko‘rsatib berilyapti. Oyatning nozil bo‘lish sababi Makka mushriklarining Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga nisbatan turli asossiz da’volarni ilgari surgani, jumladan, u zotni yolg‘onchilikda ayblaganidir. Ular Qur’oni karimni go‘yo Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning o‘zlari to‘qib chiqargani to‘g‘risida asossiz da’volarni ilgari surgan. Qur’oni karim esa bunday iddaolarni ochiq-oydin rad etgan.

Aslida yolg‘onni faqat imonsiz kishilargina to‘qiydi. Chunki, mo‘min kishi yolg‘onni katta gunoh deb biladi. Yolg‘on sababli qiyomatda azobga qolishdan qo‘rqadi. Shuning uchun har qanday vaziyatda rostgo‘y bo‘lishga intiladi. Hatto o‘z manfaatiga zid bo‘lgan holatlarda ham haqiqatni aytishni afzal biladi. Zero, haqiqiy imon insonni faqat ibodatlarga emas, balki yuksak axloqiy fazilatlarga ham undaydi.

Islom ta’limotida halollik va to‘g‘riso‘zlik maqtalgan, yolg‘on gapirish va haqiqatni yashirish keskin qoralangan. Jumladan, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bunday deganlar: “Nabiysollallohu alayhi vasallam:“Rostgo‘ylikni o‘zingizga lozim tutingiz (rostgo‘y bo‘lingiz)! Chunki, rostgo‘ylik yaxshilikka yetaklaydi, yaxshilik esa jannatga yetaklaydi. Kishi doim rost gapirsa, Allohning huzurida “siddiq” (o‘ta rostgo‘y) deb yozib qo‘yiladi. Yolg‘ondan saqlaning! Chunki, yolg‘on fojirlikka (gunoh va buzuqlikka) yetaklaydi, fojirlik esa do‘zaxga yetaklaydi. Kishi yolg‘on gapiraversa, Allohning huzurida “kazzob” (o‘ta yolg‘onchi) deb yozib qo‘yiladi”, dedilar”. (Imom Buxoriy rivoyati).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam rostgo‘ylik va yolg‘onchilikning inson axloqi, ma’naviy hayoti va oxiratiga qay darajada ta’sir qilishini ochiq tarzda bayon qilib beryaptilar. Hadis mazmunidan anglashiladiki, insonning jannatga yoki do‘zaxga tushishida uning tili, ya’ni rostgo‘yligi yo yolg‘onchiligi hal qiluvchi omillardan ekan.

Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallam halol va harom o‘rtasidagi shubhali narsalardan saqlangan kishi dini va obro‘yini pok saqlashi borasida bunday marhamat qilganlar: No‘’mon ibn Bashir roziyallohu anhudan rivoyat qilinishicha,“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday deganlarini eshitdim: Halol ham aniq, harom ham aniq. Ularning o‘rtasida shubhali narsalar bor. Ko‘p odamlar buni bilmaydi. Kim shubhalardan saqlansa, dini va obro‘yini pok saqlaydi...” (Imom Buxoriy rivoyati).

Bu o‘rinda Nabiy sollallohu alayhi vasallam insonlarni ehtiyotkorlik va poklikka da’vat etmoqdalar. Chunki, halollik tamoyillariga amal qilgan inson hayotning har bir jabhasida, jumladan, so‘zida, oilaviy munosabatlarida, ta’lim olishda, mehnat faoliyatida va jamiyatdagi o‘zaro munosabatlarida adolat, poklik va rostgo‘ylikka intiladi. O‘zgalarning haq-huquqlarini hurmat qiladi, birovning mol-mulki yoki mehnatining mahsuliga tajovuz qilmaydi, aldov, xiyonat va manfaatparastlikdan uzoq bo‘lishga harakat qiladi. Bunday fazilatlar insonning shaxsiy obro‘-e’tiborini yuksaltirish bilan birga jamiyat a’zolari o‘rtasida o‘zaro ishonch va hamkorlik muhitini mustahkamlaydi.

Muxtasar qilib aytganda, halollik va rostgo‘ylik ijtimoiy hayotning barqarorligini, insonlar o‘rtasidagi ishonch va jamiyat taraqqiyotini ta’minlovchi muhim ma’naviy-axloqiy asosdir. Islom ta’limotidagi halollik, rostgo‘ylik, adolat va omonatdorlikka oid ko‘rsatmalar bu qadriyatlarning inson va jamiyat hayotidagi o‘rni naqadar muhim ekanini ko‘rsatadi. Har bir inson o‘z hayoti va faoliyatida halollik, rostgo‘ylik, adolat va vijdonlilikni ustuvor tamoyilga aylantirsa, jamiyatda sog‘lom ma’naviy muhitni shakllantirish imkoniyati ortadi.

Yo‘ldoshxon Isayev, Imom Buxoriy xalqaro ilmiy-tadqiqot markazi ilmiy xodimi.

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

Ibratli hikoyalar