Alloh taolo Qur’oni karimning Ahqof surasida Payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamga xitob qilib: «Bas, (ey Muhammad!) Siz ham matonatli payg‘ambarlar sabr qilganlaridek sabr qiling...» degan (35-oyat).
«Ulul azm», ya’ni azmu matonat sohibi bo‘lgan payg‘ambarlar:
Bu buyuk payg‘ambarlar har birlarining boshlariga imon yo‘lida, dinu diyonat yo‘lida qanchadan-qancha kulfatlar yog‘ilgan. Lekin ular sabr-matonatda zarbulmasal bo‘lganlar. Bu haqiqatni ko‘pchilik, jumladan, Muhammad alayhissalom va u zotning ummatlari ham yaxshi bilishadi. Shuning uchun o‘z davrida Makka mushriklarining qarshiliklariga uchrab qiyin holga tushganlarida «ulul azm» nomini olgan buyuk payg‘ambarlardan o‘rnak olishga chaqirilyaptilar.
«Bas, (ey Muhammad!) Siz ham matonatli payg‘ambarlar sabr qilganlaridek sabr qiling...» U zoti bobarakot bu ilohiy amrga amal qildilar va o‘zlari ham «ulul azm» payg‘ambarlar safidan o‘rin olishga muyassar bo‘ldilar.
«Sunniy aqiydalar»dan olindi
O‘MI Matbuot xizmati
Tili va dili bilan iymon keltirib, uning taqozosiga ko‘ra go‘zal hayot kechirgan inson komil mo‘min deyiladi. Bunday kishilar do‘zax yuzini ko‘rmay, Allohning fazli-marhamati ila to‘g‘ri jannatga kiradilar. Tili va dili bilan iymon keltirib, katta gunohlar qilib, tavba qilmay vafot etgan inson fosiq mo‘min hisoblanadi...
Tili bilan iymon keltirib, qalbida iymoni bo‘lmagan kimsa munofiq hisoblanadi. Bunday kishiga dunyoda mo‘minlarga o‘xshab muomala qilingani bilan oxiratda ular uchun hech qanday nasiba bo‘lmaydi, Alloh asrasin.
Shayx Nuriddin XOLIQNAZARning “Rabboniy nidolar” kitobidan