Bir kuni Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam hazrat Ali karramullohu vajhahudan:
– Ey Ali, Allohni yaxshi ko‘rasanmi? – deb so‘radilar.
– Albatta, yo Rasululloh! – javob berdilar hazrati Ali.
– Meni ham yaxshi ko‘rasanmi?
– Ha, albatta.
– Xo‘p, ayolingni-chi?
– Uni ham yaxshi ko‘raman.
– Farzandlaringni-chi?
– Ularni ham.
– Bu sevgilarning hammasini bitta yurakka qanday sig‘dirasan?
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning bu kutilmagan savoli qarshisida hazrat Ali nima deyishni bilmay qoldilar. "Buni o‘ylab ko‘rishim kerak", deya u yerdan ketdilar.
O‘ychan holda uyga kirib kelgan hazrat Alini Fotima onamiz roziyallohu anho kutib oldilar. Holatlari sababini so‘radilar: "Nega o‘ychansiz? Agar tashvishingiz o‘tkinchi dunyo g‘ami uchun bo‘lsa, qo‘ying, bu iztirob chekishingizga arzimaydi. Ammo qayg‘ungiz rahmoniy bo‘lsa, menga ham tushuntiring, birgalikda yechim izlaylik".
Hazrat Ali Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bilan o‘rtalarida bo‘lib o‘tgan suhbatni ayollariga gapirib berdilar. Fotima onamiz roziyallohu anho vaziyatni anglagach, tabassum qilib:
– Otamga borib ayting:
Allohni aql va ruhim bilan;
Payg‘ambarni qalbim bilan;
Ayolimni nafsim bilan;
Farzandlarimni shafqatim bilan sevaman, – deb ayting, dedilar.
Hazrat Alidan roziyallohu anhu bu javobni eshitgan Payg‘ambarimiz xursand bo‘ldilar va: "Ey Ali, sen olib kelgan gul nubuvvat bog‘idandir", deya javobning asl egasini bilganlarini ma’lum qildilar.
O‘MI Matbuot xizmati
Gunohga sabab bo‘lmasa, otaonaning buyurganlarini albatta bajarish; ota-onaga muloyim so‘zlash; uyga kirganlarida, hurmatlari uchun o‘rnidan turish; har tong salom berish, uyqudan oldin xayrli tun tilash; mol-mulklarini saqlash; so‘ragan narsalarini berish; ulardan maslahat so‘rash; ota-ona haqiga duo va istig‘for aytish; ular mehmon kutishsa, yonlarida muntazir bo‘lib turish; ularning aytishlarini kutmay, ularni xursand qiladigan ishlarni bajarish; ularning huzurlarida ovozni baland ko‘tarmaslik; gaplarini bo‘lmaslik; izn berishmagan joyga bormaslik; uxlayotganlarida bezovta qilmaslik; ahli ayoli, farzandlarini ulardan ustun qo‘ymaslik; ota-ona xatoga yo‘l qo‘ysalar, bilmaslikka olish, darhol kechirib, unutish; kulgili gap bo‘lsa ham, ularning huzurlarida o‘zini tutish; ular yaxshi ko‘radigan taomni ilinish; ulardan oldin taomga qo‘l cho‘zmaslik; ularning oldilarida cho‘zilib yotmaslik, oyoq uzatmaslik; uyga ulardan oldin kirmaslik, oldilariga tushib yurmaslik; chaqirganlarida tezlik bilan javob berish; ularning hayotliklarida ham, vafot etganlaridan keyin ham do‘stlarini hurmat qilish; ota-onasining hurmatini qilmaydiganlar bilan do‘stlashmaslik; ularning haqlariga duo qilish; vafotlaridan keyin Allohning quyidagi kalomini ko‘p aytish: «Ey, Rabbim! Meni ular go‘daklik chog‘imda tarbiyalaganlaridek, Sen ham ularga rahm qilgin!» (Isro surasi, 24-oyat).
Ibrohimjon INOMOV tayyorladi.
“Islom nuri” gazetasining 2026 yil 10-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws