Uni masjidda uchratdim. G‘amgin va nursiz ko‘zlar. Titroq lablar. Tanasi xuddi soyaga o‘xshaydi. Hadeb o‘zini qo‘lga olmoqchi bo‘ladi, lablarini qattiq tishlaydi, ko‘zyoshlarini tiymoqchi bo‘ladi. Shu holida u mening ko‘zimga quriyotgan yaproqqa o‘xshab ko‘rindi.
– Yordam bering... Zulmatdan chiqib olishimga yordam bering... Ortiq chiday olmayman... Mening kuchim qolmadi... Kurashishga boshqa kuch topa olmayapman, kelajakdan umidimni ham uzdim... Men faqat mening xatolarimni boshqa biror kishi qaytarmasligini istayman... Xato ustiga xato…yo Parvardigor!
Go‘zallik – dahshatli qurol, u shunisi bilan xatarliki, hech kerak bo‘lmagan paytda portlaydi – inson yoshligida go‘zal bo‘ladi, ammo ko‘p narsadan xabari bo‘lmaydi. uning ko‘ziga dunyo behad go‘zal ko‘rinadi, ammo soddaligiga borib birgina xato qilib qo‘ysa, kulgulari qonli ko‘z yoshiga aylanadi, hayoti barbod bo‘lish chegarasiga kelib qoladi...
Suhbatdoshim gapida davom etdi: “12 yoshimda men faqat sinfda emas, maktab bo‘yicha eng chiroyli qiz edim... Shu boisdan atrofimda girgitton bo‘ladiganlar juda erta paydo bo‘ldi. Meni o‘z tengdoshlarim qiziqtirmas edi. Yuqori sinflardagi kuyovbolalar bilan suhbatlashishni yoqtirardim. Dastlabki kezlarda ozgina e’tibor, muloyim muomala, g‘amxo‘rlik, sovg‘alar, gullar... kifoya edi. Ularni ko‘rib men o‘zimni go‘zallik malikasidek his qilar edim. Keyin esa boshni aylantiradigan uchrashuvlarning achchiq mevalarini ham tatib ko‘ra boshladim. Aytadilar-ku, qayerda kirish bo‘lsa, o‘sha yerda chiqish ham bo‘ladi, deb. O‘n besh yoshga to‘lgunimcha bir necha bor abortlarni boshdan kechirishga ulgurdim… Kiprik qoqishga ulgurmasimdan navbatdagi homiladan qutulish uchun ginekologiya bo‘limida turgan bo‘lar edim. Hatto abortlarning soni nechta bo‘lganini ham eslay olmayman... 18 yoshimda shularning barchasini mast bo‘lsam unutarman deb aroq icha boshladim va ukol olishni ham kanda qilmadim, ammo bo‘lmadi... Dahshatli tushlar, abortda maydalab tashlangan bolalar meni aqldan ozdirayozdi... Giyohvandlikka o‘rganganimdan so‘ng bu dardlarim ikkinchi o‘ringa o‘tib qoldi, endi yanada dahshatli ko‘rguliklarim boshlandi: navbatdagi dozani qanday topaman... Kunlar juda tez o‘tib borar, ba’zida faqat zahri qotil topilguncha vaqt to‘xtab qolgandek bo‘lar edi… Eng qo‘rqinchlisi bir oy burun yuz berdi… Mast holimda rulga o‘tirdim, mashinam bilan bir mexanizmga aylanib ketishni istar edim. Juda katta tezlikda deyarli pastlab uchib borayotgan edim… Ko‘zimda yosh, qalbimda olov, yuragim kuyadi, azob, bo‘m-bo‘shlik... O‘tmishimni abadiy ortimda qoldirib ketmoqchi edim... Men rahmdillik, samimiylik hukmdorlik qiladigan, poklik qadrlanadigan, atrofingni gullar o‘rab olgan, hamma joy oppoq, charog‘on, qalblar pok, insonning amallari, hayratlari samimiy bo‘lgan yorug‘ kelajakka chiqib olishni istar edim… Qo‘qqisdan… Bilmadim, qanday bo‘ldi bu, qayerdandir, yerdan chiqdimi, osmondan tushdimi, yo‘l ustida uch-to‘rt yoshdagi bola paydo bo‘lib qoldi… Daf’atan hammasi ko‘z o‘ngimda sodir bo‘ldi, hammasi aylanib ketdi, Go‘yoki dunyoga kelmasdan nobud bo‘lgan bolalarim atrofimni o‘rab olib xuddi mana shu ko‘zlardek, yoshga to‘lgan ko‘zlar bilan tikilib turib “to‘xtang... to‘xtang, onajon... boshqa o‘limning keragi yo‘q...” deb shivirlayotgandek bo‘ldi. Men qaltiray boshladim, qo‘l-oyog‘im mavjudligini sezmay qoldim. Mashinani qanday tormozlaganimni, mashina qaysi tarafga qarab og‘ib ketganini, qanday qilib yon oynadan otilib chiqib ketganimni va o‘sha qizchaning oyog‘ining ostiga yiqilganimni eslay olmayman... Ko‘zlari... Uning ko‘zlarini eslab qoldim... Och-ko‘k, shu qadar sof va pokiza ko‘zlar… Bir necha daqiqa oldin yakson qilib o‘tib ketishimga salgina qolgan qizginaning gaplari xotiramdan o‘lgunimcha o‘chmasa kerak. “...xola... xolajon... hech joyingiz lat yemadimi? Qayeringiz og‘riyapti?..” Keyin o‘sha pokiza ko‘zlar g‘oyib bo‘ldi... Zulmat... Zimiston... Qahraton... Juda qattiq sovuq qotdim... Ammo hech narsani ko‘rmayotgan, boshqa hech narsani his qilmayotgan edim. Xayolimga shunday o‘y keldi: “Bo‘ldi... hammasi tugadi... o‘lim ana shunday qilib kelsa kerak...” To‘satdan zulmat ortidan chaqmoq chaqqandek qorong‘ulik bag‘ridan OVOZ tarqaldi... Dahshatli, qo‘rqinchli OVOZ... “Imonsizlarga rahmi kelgan dindorlar azob-uqubatni yengillatishni so‘radi, Hech kim Alloh taolo tayin qilgan jazoni to‘xtata olmaydi, Chunki u olamlarning Rabbisidir...” Hushimga kelib ko‘zimni ochganimda oppoq shiftni, oppoq devorlarni, oppoq choyshablarni va derazadan tushib turgan charog‘on quyosh nurini ko‘rdim... Men shifoxonada yotgan edim... Bo‘g‘zimga bir narsa tiqilib, ko‘z yoshlarim yuzimni yuva boshladi... Nihoyat men nosog‘lom hayot kechirganimga, johillikda yashaganimga qalban iqror bo‘lganimni anglab yetdim. Dunyoda eng yomon narsa johillik, gunohlar zulmatida hayot kechirmoq va yovuzlikdir... Men o‘zgarishni istayman... Men islom diniga kirib Buyuk Yaratuvchidan Uning o‘zi yaratgan shariat yo‘lidan og‘ishmasdan yashashimga yana bir bor imkon berishini so‘ramoqchiman. Yordam bering... Mening zulmatdan chiqib olishimga yordam bering...”
Uning ko‘z yoshlari jala bo‘ldi... Uvvos solib, na’ra tortdi...
Ayonki, inson to‘g‘ri javobni juda kam holda birinchi harakatidayoq topadi, chunki to‘g‘ri javob – tanlangan, donishmand kishilarga xos bo‘lib bilish jarayoni har doim sinovlar va xatolar bilan kechadi. Yodda tutaylik: bu dunyoda omonatmiz, vaqti yetib hamma yiqqan-terganlarimizni qoldirib ketamiz. Lekin ana shu olib keta olmagan narsalarimizning, o‘tkazgan kunlarimizning, qilgan yaxshi-yomon ishlarimizning birma-bir hisobini beramiz. Faqat Allohning huzuriga ezgu amallarimizni olib boramiz. Shunday ekan, harakatlarimizni samimiy ixlos ila Haq yo‘lida qilaylik, o‘zingizni ehtiyot qiling! Barchamizni Alloh taolo O‘z panohida asrasin!
Gulnoz SOBITOVA
Ruschadan Damin JUMAQUL tarjima qildi.
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati