Qadimda bir podshoh bo‘lib, u doim cheksizlik haqida o‘ylar, uning qanday ekanini hech tasavvur qila olmas ekan. Bir kuni uning shahriga bir donishmand kelib qolibdi. Shoh uning ovozasini eshitib, saroyga taklif qilibdi va o‘zini qiynayotgan savolni so‘rabdi. Donishmand unga bunday javob beribdi: "Uzoq bir o‘lkada adamant tog‘i bor. U tog‘ning eni yetti chaqirim, balandligi ham yetti chaqirim. Har yuz yilda o‘sha toqqa bir kichkina qushcha uchib keladi va tumshug‘ini shu tog‘ning toshiga bir marta charxlab ketadi. Qachon qushcha tumshug‘ini charxlab o‘sha tog‘ni tugatsa, ana o‘shanda cheksizlikning bir soniyasi o‘tgan bo‘ladi".
Xulosa. Cheksizlik tushunchasi oldida bizning hayotimiz bir yonib o‘chgan chiroq kabidir. Shuning uchun bu umrni keraksiz narsalarga sarf qilmaylik.
Akbarshoh RASULOV tayyorladi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Alloh taolo Dovud alayhissalomga bunday buyurdi: “Bandalarimga aytginki, kim Mening muhabbatimni da’vo qilsa-yu, tun kirganda Men bilan suhbatlashmasdan uxlasa, u yolg‘onchi oshiqdir”.
Axir, chin oshiq o‘z sevgani bilan yolg‘iz qolishni istamaydimi? Albatta, xohlaydi. Shuning uchun, kim Alloh taolo muhabbatining da’vosini qilsa, tunlari hamma uxlaganda peshonasini sajdaga qo‘yib, O‘z mahbubi bilan dil rozlarini arz qilsin.
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning "Ilohiy ishq" kitobidan
Nodir Odinayev tarjimasi