Ramazonning o‘ziga xos fayzu barakasi bor. Bu oyda nafsimiz isloh topadi, sabr-toqatimiz sinovdan o‘tadi. Bu oy faqat och yurish, rohat-farog‘atdan tiyilishdan iborat emas. Bu oyda kishi qalbidagi rahm-shafqat va mehr-muruvvat tuyg‘ulari yuksaladi. Ayniqsa, chanqoq va  ochlikni  boshidan kechirayotgan kishining  qalbi yumshab, muloyim bo‘ladi. Faqat o‘z nafsini o‘ylab yashashdan tiyilib, muhtoj va nochor kishilarni o‘ylab,  ularning holidan xabar olishni odat qiladi. Muslim va Termiziy rivoyatida Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytganlar: “Kim bir mo‘minning dunyo ishlaridan birini yengillatsa, Alloh taolo qiyomat kunida uning mashaqqatlaridan birini yengillatadi. Kim qiynalib qolgan muhtojga yordam bersa, Alloh taolo unga dunyo va oxiratida yordam beradi. Kim bir musulmonning aybini yashirsa, Alloh taolo dunyo va oxiratda uning aybini yashiradi. Kim o‘z birodariga yordam bersa, Alloh taolo uning yordamida bo‘ladi”.

Hadisi sharifdan ayon bo‘layotirki, har qanday yaxshilik beiz ketmaydi. Betama’ yaxshilikning mukofoti bor. Bu oyda ibodat, tilovat, xayru ehsonlar ko‘payadi. Boylar va kambag‘allarning barobar ro‘za tutib, taroveh va hayit namozlarini birgalikda ado etishi bir-biriga  qalblarini yaqinlashtiradi, odamlar o‘rtasida yakdillik, birlik va birdamlik vujudga keladi. Ayniqsa, ro‘zador kishilar birgalikda iftorga borib, bir-birlarini izzat-ikrom qilishining o‘zi ham mehr-muruvvat hissi shakllanishiga yordam beradi. Bir donishmand muruvvatni shunday ta’riflaydi: “Aql seni eng foydali ishga buyursa, muruvvat esa eng chiroylisini qilishga undaydi”.

Demak, aql insonga yaxshi va yomon amalni ajratib, farqlab beradi va yaxshisini qilishga yo‘l ko‘rsatadi. Muruvvat esa o‘sha amalni yanada chiroyli bajarishga yo‘l ko‘rsatadi. Bugungi kunda internet va mobil telefonlar odamlarni bir-biriga ulfat qilish, uzog‘ini yaqin qilish o‘rniga ularni bir-birlaridan begonalashtirib qo‘yayotgandek. Hatto bir-biri bilan ko‘rishganda salom-alikdan nariga o‘tmaydigan holat paydo bo‘lmoqda. Qaysi bir suhbatda bo‘lsangiz o‘sha suhbatda, albatta, mobil telefoni ham “suhbatdosh” ga aylanmoqda.

Hamjihatlik va birdamlik har bir amalning barakasi va xayrini yanada oshiradi. Shuning uchun dinimizda bir ro‘zadorning qornini to‘yg‘azishning ajr-savobi ulug‘ligini ta’kidlab qo‘yilgan. Shunga o‘xshash xislatlari bilan ro‘za oyi qalblarga o‘zgacha shukuh va quvonch bag‘ishlaydi. Inson nafsini tiyish orqali katta ajr-savob oladi, bir ro‘zadorga quvonch ulashsa o‘zini baxtiyor his qiladi. Ayniqsa, iftor vaqti yaqinlashganda qalbimiz va nafsimizga o‘zgacha xursandlik inadi. Buni ko‘pchilik bilan baham ko‘rilsa, ajr-savobi ulug‘ligini tasavvur qilavering. Hazrati Ali roziyallohu anhu uyiga mehmon kelmay qo‘ysa xafa bo‘lib yig‘lar ekan. “Nega yig‘layapsiz”, deb so‘ralsa: “Yetti kundan beri mehmon kelmay qo‘ydi, Alloh mendan nafratlanadi, deb qo‘rqaman”, der ekan.  Uyiga mehmon kelsa, ranjiydigan va o‘ziga og‘ir oladiganlar ham yo‘q emas. Hazrati Alining mehmon kelmay qo‘ygandan xafa bo‘lishini bir o‘ylab ko‘raylik. Ana shu holatning o‘zida ham mehr-muruvvat va boshqalarga yaxshilik qilish va shu orqali ajr-savob topishga intilish mavjud. Ramazon oyining ro‘zasini tutish bilan qalbimizni mehr-muhabbat tuyg‘usi egallasa, demak, ro‘zamizdan o‘zimizga foyda yetibdi va ko‘zlagan maqsadimizga erishibmiz. 

Bobomurod ERALI