بسم الله الرحمن الرحيم
Muhtaram jamoat! Oylarning soni o‘n ikkita qilib yaratilgani, bular birgalikda yil hisobini tashkil etishi Qur’oni karimda bayon qilingan. Ushbu oylarning to‘rttasi urush harom qilingan hurmatli oylardir. Bu haqda Alloh taolo shunday marhamat qilgan:
إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ ...
ya’ni, “Albatta, Allohning nazdida oylarning adadi – Allohning osmonlar va Yerni yaratgan kunidagi bitigiga muvofiq – o‘n ikki oydir. Ulardan to‘rttasi (urush) taqiqlangan oylardir. Ana shu to‘g‘ri dindir. Bas, o‘sha (oy)larda o‘zingizga zulm qilmangiz!” (Tavba surasi, 36-oyat).
E’tibor qiladigan bo‘lsak, Alloh taolo “Bas, o‘sha (oy)larda o‘zingizga zulm qilmangiz!” deyapti. Ya’ni, bu oylarda gunoh va mas’iyat ishlarini qilib o‘zingizga zulm qilmang. Aslida, boshqa oylarda ham gunohlardan tiyilishimiz lozim. Lekin aynan bu oylarning hurmatini poymol qilib, qilingan gunoh yanada kattaroq hisoblanadi. Mazkur to‘rt oyda agar urush qilinsa, Allohning hukmini o‘zgartirib, harom narsani halol hisoblash bo‘ladi. Binobarin, bu katta gunohdir.
Ushbu oyatda zikr qilingan urush harom bo‘lgan hurmatli oylar muharram, zulhijja, zulqa’da va rajab oylaridir. Bu haqda hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنْ أَبِي بَكْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: الزَّمَانُ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثَةٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
ya’ni, Abu Bakra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Zamon (Alloh taolo) osmonlaru yerni yaratgan kunidagidek holatiga qaytdi. Bir yil o‘n ikki oydir. Shulardan to‘rttasi harom oylari bo‘lib, uchtasi ketma-ketdir: zulhijja, zulqa’da, muharram va jumado (oxir) bilan sha’bon o‘rtasidagi Muzorning rajabidir”, dedilar”. (Buxoriy rivoyat qilgan).
Zamonning qaytishidan murod – johiliyat davrida o‘zgartirib yuborilgan oylar o‘z joyiga qaytarilganidir. Muzorning rajabi deyilishidan murod – johiliyatda Muzor qabilasi rajab oyini boshqalardan ko‘ra ko‘proq ulug‘lagani uchundir.
Muhtaram jamoat! Bugungi juma suhbatimiz hijriy-qamariy taqvimning yettinchi oyi ya’ni, Jumodol-oxir bilan Sha’bon oyi o‘rtasida bo‘lmish Rajab oyi haqida bo‘ladi. Bu oyning fazilati shundaki, ba’zi rivoyatlarga ko‘ra, nubuvvatning o‘ninchi yili ushbu oyning yigirma yettinchi kechasi mashhur Isro va Me’roj voqeasi sodir bo‘lgan. Isro va me’roj voqeasi Payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalomning mo‘jizalariga dalolat qiluvchi nodir hodisalardan hisoblanadi.“Isro” lug‘atda “tungi sayr” ma’nosini bildiradi. Payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalomning Masjidul-Haromdan Masjidul-Aqsoga borishlari hodisasi “Isro” deyiladi. Bu haqida Qur’oni karimda shunday deyilgan:
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آَيَاتِنَا إِنَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
ya’ni, “(O‘z) bandasi (Muhammad)ni, unga mo‘jizalarimizdan ko‘rsatish uchun (Makkadagi) Masjidi Haromdan (Qudsdagi) Biz atrofini barakotli qilgan Masjidi Aqsoga tunda sayr qildirgan zotga tasbeh aytilur. Darhaqiqat, U Same’ (eshituvchi) va Basir (ko‘ruvchi)dir”. (Isro, 1). Rasulullohning Isro va Me’rojlarini haq deb bilish imon shartlaridandir. Kim Isro haqidagi oyatlarni rad etsa, kofir bo‘ladi
“Me’roj” so‘zi lug‘atda “Zina” degan ma’noni bildiradi. Payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalom uyg‘oqliklarida jasadlari bilan osmonga va undan Alloh taolo xohlagan joyga chiqqanlari voqeasi «Me’roj» deyiladi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam Me’rojlariga ishonish Ahli Sunna val-Jamoa aqidasining muhim qismidir. Me’rojda musulmonlarga besh vaqt namoz o‘qish farz qilindi. Nima uchun to‘g‘ridan to‘g‘ri Makkadan me’rojga ko‘tarilmasdan, Baytul-Maqdisga borib, so‘ngra ko‘tarilgan deyilsa, unga shunday javob berilgan: “Baytul-Maqdisga olib borilishida Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning Me’roj haqidagi so‘zlarining rost ekanini tasdiqlash hikmati bor. Chunki Quraysh qabilasi Baytul-Maqdisning vasfini so‘raganida, u zot Baytul-Maqdisni vasflab, hatto yo‘lda ketayotgan ularning karvoni haqida ham gapirib berganlar. Agar u zotning samoga ko‘tarilishi Makkaning o‘zidan bo‘lganda, bu narsa hosil bo‘lmas edi”. Me’roj voqeasida biz uchun eng ahamiyatli bo‘lgan narsa dinimizning ustuni bo‘lgan besh vaqt namozning farz bo‘lganidir.
Muhtaram jamoat! Bu oy muharram-hurmatli oylardan bo‘lgani uchun bu oyda imkon qadar xayrli amallarni ko‘proq qilishimizga targ‘ib qilingan. Aslida, bu oy Ramazon oyi uchun tayyorgarlik oyidir. Bu oy haqida hadisi sharifda shunday deyilgan:
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ رَجَبٌ، قَالَ: "اللهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ، وَشَعْبَانَ، وَبَلِّغْنَا رَمَضَانَ". (رواه البيهقي والطيراني
ya’ni, Anas ibn Molik roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rajab oyi kirsa, Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Allohumma barik lana fi rajabin va sha’bana, va ballig‘na ramazona”, der edilar” (Bayhaqiy va Tobaroniy rivoyati). Duoning ma’nosi: “Ey Alloh! Rajab va sha’bon oylarida bizga baraka ato qilgin va bizlarni Ramazon oyiga yetkazgin!”.
Biz Rajab oyida asosan Ramazon oyi uchun tayyorgarlik ko‘rib boramiz. Ramazon oyida muvaffaqiyat qozonish uchun undan oldingi oylarni xususan Rajab va Sha’bon oylarini katta tayyorgarlik bilan o‘tkazishimiz kerak bo‘ladi.
Muhtaram jamoat! Biz bu oyni solih amallarga targ‘ib qilingan oy deyishimiz bilan birga bu oyda muayyan xos ibodatlar sahih hadislar orqali naql qilinmaganini ham ta’kidlab o‘tishimiz lozimdir. Ya’ni, bu oyda qiladigan ibodatlarimiz ixtiyoriy nafl ibodatlardir. Shuning uchun “falon kechada yuz rakat namoz o‘qish kerak” kabi asli bo‘lmagan rivoyatlarga tayanib ibodat qilmaylik. Agar shunday qilsak, bid’at ishni qilgan bo‘lamiz va savob o‘rniga gunoh orttirib olamiz. Aksincha, biz ixtiyoriy ravishda, namoz, ro‘za, xayri ehson, silai-rahm, poklik, qo‘shnilik haqlari kabi solih amallarni ko‘paytirib amalga oshiraylikki, ortidan kelayotgan Ramazon oyiga tayyorgarlik bo‘lib borsin! Bizning dinimiz yengillik dinidir. Islom dinida qattiqlik, og‘irlik, qiyinchilik va bandani tang ahvolga tushirib qo‘yish yo‘qdir. Bu Islomning go‘zalligidandir. Bandalarning din nomi bilan turli-tuman qiyinchiliklarga duch kelayotganlari ularning dinni yaxshi anglamasligi va dinga bid’at-xurofatlarni aralashtirib yuborganligidandir. Chunki Qur’oni karimni o‘qiydigan bo‘lsak, uning qanchalar yengil din ekani, insoniyatni baxtli hayot kechirishi uchun kerakli ta’limotni berganiga guvoh bo‘lamiz. Qur’oni karimning bir qancha oyatlari so‘zimizga dalil bo‘ladi. Jumladan:
وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
ya’ni, “Dinda sizlarga biror haraj (qiyinchilik) qilmadi”. (Haj surasi, 78-oyat).
Yana bir oyatda esa shunday deyilgan:
مَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلَكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
ya’ni, “Alloh sizlarga biror qiyinchilik (paydo) qilishni ravo ko‘rmaydi, aksincha, sizlarni poklash va ne’mat(lar)ini sizlarga mukammal berishni xohlaydi, shoyad shukr qilsangiz”. (Moida surasi, 6-oyat).
Shuningdek, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ham dinning yengillik dini ekani haqida shunday deganlar:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِنَّ الدِّينَ يُسْرٌ وَلَنْ يُشَادَّ الدِّينَ أَحَدٌ إِلَّا غَلَبَهُ فَسَدِّدُوا وَقَارِبُوا وَأَبْشِرُوا وَاسْتَعِينُوا بِالْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ وَشَيْءٍ مِنْ الدُّلْجَةِ.) رَوَهُ الْبُخَارِيُّ
ya’ni, Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Bu din osonlikdir. Kim dinda ashaddiylashsa, (din) uni yengmay qo‘ymaydi. To‘g‘rilikni lozim tutinglar, (hech bo‘lmasa, shunga) yaqin bo‘linglar va xushxabar beringlar. Ertalab, tushdan keyin va tunning oxirida (ibodatga Allohdan) yordam so‘ranglar”, dedilar”. (Imom Buxoriy rivoyati).
Mazkur oyat-hadislardan ko‘rinib turibdiki, dinimiz yengillik dinidir. Dinimizni to‘g‘ri anglab yetsak, unga muvofiq hayot kechirsak, hamda har xil bid’at-xurofatlarga berilmasak, saodatga qisqa va oson yo‘l bilan borgan bo‘lamiz.
Muhtaram imom-xatib janoblari! quyidagi ilovaga e’tibor qaratishin-gizni so‘raymiz:
Juma tezisiga ilova
YO‘L HARAKATI QOIDALARIGA RIOYA ETAYLIK!
Muhtaram jamoat! Hammalarimizga shu narsa yaxshi ma’lumki, hozirgi vaqtda jahondagi barcha davlatlarda yo‘l harakati xavfsizligini ta’minlash, ko‘ngilsiz hodisalarning oldini olish, avto-ulov haydovchilari va piyodalarning xavfsizligi va osoyishtaligini ta’minlashga qaratilgan qonun-qoidalarni mukammallashtirish va ularga jiddiy rioya etish eng muhim vazifalardan biriga aylandi. Bu haqda ko‘plab xalqaro anjumanlar o‘tkazilmoqda, mahalliy sharoitlarda avto ulov va yo‘l xavfsizligi oyliklari muntazam o‘tkazilib, ularda keng miqyosda haydovchilar va piyodalarga taalluqli qonun-qoidalarga amal qilish tartiblari shu soha mas’ullari va mutaxassislari tomonidan amalga oshirilmoqda. Ayniqsa maktab o‘quvchilari o‘rtasida katta tushintirish ishlari olib borilmoqda, zero har bir fuqaroning omonligi, tinchlik va osoyishtalik hamda xavfsizligi davlatimizning muhim ijtimoiy-siyosiy vazifasi hisoblanadi.
Islom ta’limotida ruhiy-ma’naviy va ijtimoiy xayotning barcha sohalarida tartib-nizom va qonun-qoidalarga qat’iy amal qilish va man etilgan har qanday ishdan uzoq bo‘lish alohida ta’kidlangan.
Muhtaram jamoat! Yo‘ldagi tosh, sim, shisha kabi yo‘lovchilarga zarar yetkazuvchi narsalarni chetga olib tashlash ham imonning bir bo‘lagi hisoblanadi. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Yo‘ldan odamlarga aziyat beradigan narsalarni olish sadaqadir”. (Imom Buxoriy va Muslim rivoyati).
Odobli inson boshqalarga ozor bermasligi uchun yo‘lni to‘smaydi balki yo‘l beradi va uni hurmat qiladi.
Odamlar gavjum joylarda ya’ni, bozorlar, sport majmualari, to‘yxonalar, shuningdek, juma namozi vaqtida ba’zi insonlar avto ulovlarini yo‘lning qatnov qismiga tartibsiz qo‘yib ketishlari oqibatida yo‘l harakatlariga qiyinchiliklar tug‘dirmoqda. Masalan tez tibbiy yordam va o‘t o‘chiruvchi mashinalar yo‘lini to‘sib qo‘yish holatlari kuzatilmoqda. Ko‘plab masjidlarimiz atrofida juma namozlari vaqtida avtomashinalarni ko‘chaning harakat qismida qoldirib ketish holatlari ko‘paymoqda.
Azizlar, niyatimiz Allohning farzini bajarish ekan, ungacha yaratganga xush kelmaydigan ishni qilmaylik. Hadisi sharifda shunday deyilgan:
عن عبدِ الله بن عمرو بن العاصِ رضي الله عنهما، قَالَ: قَالَ رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: «المُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ...» (رواه البخاري و مسلم
ya’ni, Abdulloh ibn Amr roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Musulmon kishi – musulmonlar uning tili va qo‘lidan salomat bo‘lgan kishidir”, dedilar.
Ko‘chada qancha muhim ishlar, xususan inson taqdiriga bog‘liq masalalarda harakatlanayotgan yurtdoshlarimizga zarar berib, gunohga botmaylik.
Shuningdek, haydovchilar yo‘l qoidalarini buzmasliklari, yo‘l belgilariga qat’iy rioya qilib tezlikni belgilangan me’yordan oshirmasliklari zarur. Aks holda nafaqat o‘ziga balki boshqa insonlarga ham og‘ir zarar va kulfat yetkazib qo‘yishi mumkin ekanligini unutmaylik.
Alloh taolo ogohlantirib amr etadi:
...وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ...
ya’ni: “... o‘z qo‘llaringiz (baxilligingiz) bilan o‘zlaringizni halokatga tashlamangiz!...” (Baqara, 195).
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam insonga moddiy va ma’naviy zarar beradigan tezlikdan, hatto u katta savob bo‘ladigan ibodat sohasida bo‘lsa ham qaytarganlar. U zot marhamat qilib aytadilar:
" ايها الناس عليكم بالسكينة فانَّ البرَّ ليس با لايضاح" اي الإسراع (رواه البخارى
ya’ni: “Ey odamlar xotirjamlikni lozim tutinglar. Chunki yaxshilik shashqoloqlik bilan amalga oshmaydi”.
Bunga ayniqsa yo‘l chiroq (Svetafor) ishorasi ruxsat bermay turib, yo‘lni kesib o‘tmoqchi bo‘lgan piyodalar, muayyan ishorani kutishga sabri chidamaydigan ayrim avto ulov haydovchilari yaxshi eshitib olishlari va amal qilishlari zarur. Darhaqiqat, bir oz sabr qilib kutib tursangiz, hayotingizni xatardan saqlagan bo‘lasiz. Zero, ohistalikda-salomatlik, shoshilishda nadomat bo‘ladi, deb bejizga aytilmagan. !
Alloh taolo barchamizga dinimizni to‘g‘ri anglab yetishni muvaffaq aylasin! Rajab oyini barchamizga xayrli qilsin! Jannatmakon yurtimizni tinch-omon, xalqimizni O‘zining roziligini topadigan xalqlardan qilsin! Vatanimizda amalga oshiralayotgan islohotlarga Alloh taolo barokatlar ato qilsin! Omin!
Tasavvuf masalasi ham salafiylar tomonidan qattiq tanqidga olingan va ko‘r-ko‘rona rad etiladigan mavzulardan biridir. Tasavvuf, tariqat, suluk, shayx, murid va shu kabi atamalarni eshitishlari bilan mavzuni inkor qilishga tushib ketadilar. Lekin aslida ham shundaymi?
Ming yillardan beri Islomning ruhi bo‘lib kelgan va Islom ummati og‘ishmay amal qilib kelayotgan bu mavzu rad etilishi kerakmi?!
Tasavvuf – bu Allohni tanish va nafsni poklashni o‘rgatadigan va shu yo‘ldagi harakatlarni ifodalaydigan, ularni anglatadigan va bu holatlarga erishish uchun nima qilish kerakligini tushuntiradigan bir ilmdir. Tasavvuf islomiy ilmlarning eng sharaflisidir. Bu ilmning sharafi, mavzusining sharafi bilandir.
Modomiki, tasavvufning maqsadi, mavzusi ma’rifatulloh – Allohni bilish-tanish ekan, u o‘z-o‘zidan islomiy ilmlarning eng sharaflisi bo‘ladi. Tasavvuf bizga nima qilsak, Alloh bizni sevadi? Nima qilsak, qalbimizda bo‘lishini istaganimiz “Alloh sevgisi” hosil bo‘ladi, kabi savollarga javob beradi va bu maqomga erishish yo‘llarini o‘rgatadi.
Tasavvufga ulamolar tomonidan ko‘plab ta’riflar berilgan. Shayx Ibrohim ibn Muvallid Roqqiy rahmatullohi alayh o‘zining kitoblarida bu ta’riflarni yuzdan oshig‘ini jamlagan.
Shayx Muhammad ibn Ali Qassob rahimahulloh: “Tasavvuf bu – saodat asrida sharafli qavmning eng oliyjanob kishisidan sodir bo‘lgan eng go‘zal xulqlardir”, degan.
Shayx Abu Muhammad Jaririy rahimahulloh: “Tasavvuf – har bir go‘zal xulqni olish va har bir yomon xulqni tark qilishdir”, dedi.
Shayx Muhammad ibn Ali ibn Husayn ibn Ali ibn Abu Tolib rahimahulloh: “Tasavvuf – go‘zal xulq bilan bir ma’noda bo‘lib, kimning xulqi senikidan go‘zal bo‘lsa, tasavvufi ham go‘zaldir”, degan.
Shayx Abu Hafs Naysoburiy rahimahulloh: “Tasavvuf – uning barchasi odobdir. U har bir vaqt, har bir hol va har bir maqomning odobidir”, degan.
Tasavvuf ba’zi kishilar: “Bu narsa hijriy uchinchi asrdan keyin paydo bo‘lgan bid’at, avvalgi davrda bo‘lmagan. Qur’oni karim va hadisi sharifda “Tasavvuf” so‘zi biror marta zikr qilinmagan”, deb da’vo qilayotganidek keyin paydo bo‘lib qolgan bid’at ilm emas, balki u barcha shar’iy ilmlar qatori Islomning avvalidan mavjuddir.
Qur’oni karimda va hadisi shariflarda “Tasavvuf” so‘zini biror marta kelmagani uni islomiy ilm emasligiga dalil bo‘lmaydi. Chunki boshqa islomiy ilmlarning ham nomlari Qur’on va hadisda zikr qilinmagan. Agar Qur’on va hadisda zikr qilinmagan narsalarni inkor qilsak, juda ko‘plab narsalardan voz kechishimizga to‘g‘ri keladi.
Tasavvuf Islomning avvalgi asrlaridan beri mavjud bo‘lib, u ham boshqa islomiy ilmlar qatori Qur’on va sunnatdan olingan. Bunga Qur’on, hadis va tobeinlarning so‘zlarida dalillar bor. Avval aytganimizdek tasavvufning asosiy vazifasi insonning nafsini tarbiyalash, gunohlardan poklash va botiniy amallarini tartibga solishdir.
Alloh taolo An’om surasining 120-oyatida bunday marhamat qilgan:
﴿وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ﴾
“Va oshkora hamda maxfiy gunohlarni tark qilinglar!”.
Alloma Alouddin Ali ibn Muhammad Bag‘dodiy rahimahulloh bu oyati karimani tafsir qilib: “Oshkora gunohdan tashqi a’zolar bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan. Maxfiy gunohdan qalb bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan” degan.
Zohiriy a’zolar bilan qilinadigan gunohlarni tark qilishni va unga beriladigan jazolarni fiqh fani o‘rgatsa, qalb kasalliklarini davolashni aynan tasavvuf o‘rgatadi. Boshqa oyati karimada shunday deyiladi:
﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا﴾
“Batahqiq, kim u(nafs)ni poklasa, yutuqqa erishdi” (Shams surasi, 9-oyat).
Darhaqiqat, inson oxiratda yutuqqa erishishi uchun, jahannam olovidan omonda bo‘lishi uchun bu dunyoda kufrdan, shirkdan, nifoqdan va turli gunoh va qalb kasalliklaridan o‘zini poklashi kerak.
Alloh taolo bu oyati karimalarda bandalarini kufr, shirk va gunohlardan o‘zlarini poklashga buyurmoqda. Mana shu poklashni o‘rgatadigan fanni “Tasavvuf” deb nomlash insonlar orasida urf bo‘lgan.
Shuningdek, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning hadisi shariflarida tasavvuf ehson deb nomlangan. “Jabroil hadisi” deb nomlangan mashhur hadisi sharifda “ehson” ayni tasavvuf ekani namoyon bo‘ldi.
Umar ibn Xattob roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlarida edik. Birdan ustimizda oppoq kiyimli, sochlari qop-qora odam paydo bo‘ldi. Unda safarning asari ko‘rinmas edi. Uni birortamiz tanimas ham edik. U kelib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning to‘g‘rilariga o‘tirdi. Ikki tizzasini u zotning ikki tizzalariga tiradi. Ikki kaftini sonlari ustiga qo‘ydi va: “Ey Muhammad, menga Islom haqida xabar ber”, dedi.
Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Islom “Laa ilaaha illallohu Muhammadur Rasululloh”, deb shahodat keltirmog‘ing, namozni to‘kis ado qilmog‘ing, zakot bermog‘ing, Ramazon ro‘zasini tutmog‘ing, agar yo‘liga qodir bo‘lsang, Baytni haj qilmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi u. Biz undan ajablandik. O‘zi so‘raydi, o‘zi tasdiqlaydi.
“Menga iymon haqida xabar ber”, dedi.
“Allohga, Uning farishtalariga, kitoblariga, payg‘ambarlariga va oxirat kuniga iymon keltirmog‘ing, yaxshiyu yomon qadarga iymon keltirmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi.
“Menga ehson haqida xabar ber”, dedi u.
“Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
“Menga Soat (qiyomat)dan xabar ber”, dedi.
“So‘raluvchi bu haqda so‘rovchidan bilimliroq emas”, dedilar.
“Uning alomatlaridan xabar ber”, dedi.
“Cho‘ri o‘z xojasini tug‘ishi, yalangoyoq, yalang‘och, kambag‘al cho‘ponlarning bino qurishda bir-birlaridan o‘zishga urinishlarini ko‘rmog‘ing», dedilar. So‘ngra u (qaytib) ketdi. Bas, birmuncha vaqt o‘tkazdim. So‘ngra u zot menga:
“Ey Umar, so‘rovchi kimligini bildingmi?” dedilar.
“Alloh va Uning Rasuli biluvchidir”, dedim.
“Albatta, u Jabroildir. Sizlarga diningizni o‘rgatgani kelibdi”, dedilar».
Ushbu hadisi sharifda dinning asllari iymon, Islom, ehson, zohiriy va botiniy amallarni isloh qilish va oxirat kuni haqida va bularning barchasi din ekanligini xabari berilmoqda.
Hadisi sharifda zikr qilingan “Islom”ni fiqh ilmi o‘rgatadi. “Iymon” qismini aqoid ilmi o‘rgatadi. Bizning mavzumizga bevosita bog‘liq bo‘lgan “ehson” qismini esa tasavvuf ilmi o‘rgatadi va bu hadisi sharifda bunga amaliy namuna ham bor.
Jabroil alayhissalom: “Menga ehson haqida xabar ber”, deganlarida Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
Tasavvufning asosiy maqsadlaridan biri ham banda qilayotgan har bir ibodatida, amalida Alloh uni ko‘rib turganini va bu amaliga qiyomat kuni albatta savol-javob bo‘lishini qalban his qildirishdir.
“Tasavvuf” so‘zi Islomning dastlabki asrida ishlatilmagan bo‘lsa-da, keyingi davrlarda “so‘fiy” so‘zi ishlatilganini kuzatishimiz mumkin.
Ulamolar mutavotir hadisning qanday bo‘lishi va shartlarini bayon qilib aytadilarki “Mutavotir hadis – uning sanadidagi har bir tabaqada juda ko‘p roviy rivoyat qilgan. Ana shu roviylarning barchasi rivoyat qilingan hadisni o‘zgartirishga kelishib olishlari mumkinligini aql inkor etadi”.
Shunday ekan, tasavvuf ilmi ham ikkinchi asrdan (tobeinlar asridan) to shu kungacha minglab shariatimiz peshvolari orqali ham naqlan, ham amalan mutavotir holatda bizgacha yetib kelgan. Shuning o‘zi ham tasavvuf ilmining shar’iy ilm ekaniga yetarli dalil bo‘ladi.
Mashhur muhaddis olim, Shayx Shoh Valiyyulloh Dehlaviy rahimahulloh: “Suhbatlarimiz va ta’lim-tarbiyamiz Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga sahih va mashhur sanad bilan yetib borgan tariqat odobidir”, degan.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi