Misr va Suriya Islom olamida Qur’oni karimni qiroatini eng yaxshi va xush ovoz bilan o‘qiydigan qorilar yurtlari sifatida mashhurdir. Ayniqsa, Abdulbosit Abdussomad, Muhammad Siddiq Minshaviy, Mustafo Ismoil, Ali Banno kabi Qur’on hofizlarining shuhrati olamga keng yoyilgan. Ular orasida ustoz qorilardan, Qur’oni karim hofizi va homili Mahmud Xalil Husoriy alohida o‘rin tutadi.
Fazilatli shayx Mahmud Xalil Husoriy hijriy sana bo‘yicha 1335-yili Zulhijja oyida melodiy 1917 yili sentyabr oyining 17-kunida Misrning g‘arbiy viloyati Tontoning markazi Shubron namlah qishlog‘ida dunyoga kelgan. Uning otasi bo‘yra tayyorlab sotardi. Bo‘yrani arabchada “hasir”deyishadi. Shuning uchun u keyinchalik “Husoriy” taxallusi bilan mashhur bo‘ldi. Mahmudning bolalik va yoshlik davri otasiga tirikchilik ishlarida yordam berish bilan kechdi. Orada Qur’oni karimni hifz etishni boshladi va sakkiz yoshidayoq yod oldi. O‘sha davrning mashhur Qu’ron hofizi Ibrohim Salomdan saboq oldi. Tengdoshlari Mustafo Ismoil va Mahmud Ali Bannolar bilan musobaqalashib Qur’onni o‘rganishdi va tadqiq qilishdi.
Qur’oni karimni tajvid qoidalariga binoan mukammal qilib, xush ovoz bilan tilovat qilishi Mahmud Xalil Husoriyni butun mamlakatga mashhur qilib yubordi. U melodiy 1944 yili hijriy 1364 yili Misr radiosi tashkil etgan qorilar talovida ikki yuz nafar qori ichida birinchi o‘rinni egalladi va jahonning eng kuchli qorilaridan biri ekanini isbotladi.
U Qur’on hofizi bo‘libgina qolmadi. Tinimsiz izlanishlar, chuqur tadqiqotlar evaziga Qur’oni karim homiliga, yani, Qur’onni yoddan o‘qish bilan birga manolarini tushunib, uni hayotga tatbiq etuvchi, unga amal qiluvchi kishiga aylandi.
1944 yildan boshlab Masjidul Ahmadiyda, 1955 yilda esa Masjidul Husayniyda Qur’on tilovat qilib beruvchi va Misr qorixonalarini nazorat qiluvchi va taftishchisi edi. Keyinchalik melodiy 1961, hijriy 1381 yili shayxlik lovozimini boshqaruvchi etib tayinlanguniga qadar unga mudir o‘rinbosari etib tayinlandi. U birinchi bo‘lib melodiy 1961 yili, hijriy 1381 yili Hafs Osimdan qilgan rivoyaatga ko‘ra tartil ila o‘qilgan Qur’oni karimni ovozli ko‘rinishda chiqargan. Misrda chamasi 10 yil rodio eshittirishlarda Husoriy chiqargan birgina Qur’oni karimni ovozli nusxasidan foydalanilgan. Melodiy 1964 yili, hijriy 1384 yili Varsh Nofedan qilgan rivoyaatga ko‘ra tartil ila o‘qilgan Qur’oni karimni ovozli ko‘rinishi chiqaradi. Keyinchalik melodiy 1968 yili, hijriy 1388 yili Qolun ad-Duriydan qilgan rivoyaatga ko‘ra tartil ila o‘qilgan Qur’oni karimni ovozli ko‘rinishi chiqaradi. Mana shu yilning o‘zida “Butun Dunyo Islom Qorilari” birlashmasini raisi etib tayinlanadi.
1965 yili uni Misr Vaqf ishlari vazirligiga Qur’oni karim bo‘yicha maslahatchi vazifasiga tayinlashdi. Keyinchalik muqaddas Qur’oni majid sohasida ilmiy-tadqiqot ishlari uchun unga “Qur’on fanlari doktori” degan unvon berildi. Qur’on homili ilohiy vahyning daxlsiz va o‘zgarishsiz asralishida katta qat’iyat va fidokorlik ko‘rsatdi. Isroilda Qur’oni karim izohlari buzib talqin qilinganida Mahmud Xusariy bu soxtakorliklarni birinchi bo‘lib keskin rad etdi. Mashhur qori ko‘plab Islom o‘lkalariga tashrif buyurib, o‘sha mamlakatlar musulmonlarining Qur’on bilan bog‘lanishlarini mustahkamlash, Ilohiy kalomni tilovat qilish, o‘rganish va amal qilishda, qorilar tayyorlash ishlarida ularga xolisona ko‘maklashdi. Bu xayrli amallarda ko‘p g‘ayrat va shijoat ko‘rsatdi. Uning ana shu sa’y-harakatlari natijasida g‘ayrimuslim o‘lkalardagi boshqa dindagilarning Islomga kirishlari sezilarli darajada ko‘paydi.
U hayotining so‘ngida o‘zining barcha mol mulkini uchdan birini Qur’oni karimni xizmati va Qur’oni karimni yodlovchilar uchun berilishini vasiyat qilgan.
Qur’on hofizi va homili Mahmud Xalil Husariy melodiy 1980-yili 24-Oktyabr, hijriy 1401-yil Muharram oyinig 16 dushanba kuni Quvaytga ketayotib, yo‘lda vafot etdi.
Ta’lif etgan kitoblari:
Alloh taolo u zotdan rozi bo‘lsin.
Imom Buxoriy nomidagi
Toshkent islom instituti 4-kurs talabasi
Karimov Ziyodulloh G‘aybullox O‘g‘li
Alloh taoloning insonlarga bergan barcha ne’matlari omonat bo‘lganidek molu davlat ham omonat. Shu bois uni buyurilgan joylarga sarflash kerak.
Qur’oni karimning ko‘p oyatlarida ehson haqida oyat bor. Jumladan, Oli Imron surasida bunday deyiladi: “Suygan narsalaringizdan ehson qilmagu ningizgacha sira yaxshilikka (jannatga) erisha olmaysizlar. Nimaniki ehson qilsangiz, albatta, Alloh uni biluvchidir” (Oli Imron surasi, 92-oyat).
Boshqa bir oyati karimada: “Sadaqalaringizni agar oshkora bersangiz, juda yaxshi. Bordiyu, kambag‘allarga pinhona bersangiz – o‘zingiz uchun yanada yaxshiroqdir va (U) gunohla ringizdan o‘tar. Alloh qilayotgan (barcha) ishlaringizdan xabardordir”, deya marhamat qilinadi (Baqara surasi, 271-oyat).
Oyatning zohiridan sadaqalarning barcha turlarini oshkora yoki pinhona berishning joiz ligi, ammo pinhona afzal ekani ma’lum bo‘ladi. Lekin ba’zi ulamolar farz yoki vojib sadaqalarni, ya’ni zakot, ushr, fitr sadaqasi va kafforatlarni oshkora bergan afzal, ixtiyoriy nafl sadaqalar esa pinhona berilgani yaxshidir, deydilar. Zero, vojib sadaqalar pinhona berilsa, odamlar orasida zakot berilmayapti, degan shubhalar tug‘ilishi mumkin. Ammo nafl sadaqalar ham ba’zan boshqalar ko‘rib o‘rnak olsin, degan maqsadda oshkora berilgani yaxshi. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam: “Albatta sadaqa o‘z egasini qabr issiqli gidan saqlaydi. Sadaqa qiluvchi mo‘min qiyomat kuni o‘z sadaqasi soyasida turadi”, deganlar (Imom Tabaroniy rivoyati). Shu bilan birga, sadaqa gunohlarning o‘chirilishiga sabab bo‘ladi. Bu haqda Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “…Suv olovni o‘chirganidek sadaqa gunohlarni o‘chiradi”, deganlar (Imom Termiziy rivoyati).
Ulamolarimiz ehson qilish insonning iymonini tasdiqlovchi amal deyishgan. Chunki kishi ehson berib, iymonini sinovdan o‘tkazadi. Bu haqda Rasululloh sollallohu alayhi va sallam: “Sadaqa hujjat va dalildir (ya’ni iymoni borligiga)”, deganlar (Imom Termiziy rivoyati). Demak, saxovat qilish bilan kishi yana bir bor iymoni mustahkamligini tasdiqlovchi hujjatni qo‘lga kiritgan bo‘ladi.
Hadisda: “Uch narsaga qasam ichaman: bandaning moli sadaqa ila nuqsonga uchramas. Banda bir zulmga uchrasa-yu, unga sabr qilsa, albatta, Alloh uning izzatini ziyoda qilur. Banda tilanchilik eshigini ochsa, albatta, Alloh unga faqirlik eshigini ochar”, deyilgan (Imom Ahmad rivoyati).
Afsuski, bugun moldunyosi bo‘laturib, yaqinlariga, qavmqarindoshu muhtojlarga yordam bermayotgan insonlarni ko‘plab uchratamiz. Bunday insonlar haqida Alloh taolo: «Sizlarning (har) biringizga o‘lim kelganda: “Ey Rabbim! Meni ozgina (tirik) qoldirsangchi, men sadaqa qilib, solih (banda)lardan bo‘lsam!” deb qolishidan ilgari Biz sizlarga rizq qilib bergan narsalardan ehson qilingiz!» (Munofiqun surasi, 10-oyat) deya ogohlantiradi. Kuchquvvatning borida, boylikning ko‘pligida sadaqa qilishni esga ham olmay, o‘lim elchisi eshik qoqib kelganda Allohga yolvorib: “Meni ozgina (tirik) qoldirsangchi, men sadaqa qilib, solih (banda)lardan bo‘lsam!” degandan foyda yo‘q. Balki yoshlikda, kuchquvvat borida ibodatlarni o‘rnida ado etib, xayru ehson qilib, o‘zgalarning hojatini chiqarib, savob amallarni ko‘paytirish kerak.
Qolaversa, saxovatli kishi bu amallari bilan ulkan ajrlarni qo‘lga kiritadi. Hadisi shariflarda boquvchisi yo‘q va miskinlarga yordam bergan kimsa haqida bunday deyilgan: “Beva va miskinlarni boqish yo‘lida sa’y-harakat qiluvchi kishi xuddi Alloh yo‘lida jiddu jahd qiluvchi kishidek va kunduzi ro‘zador, kechasi esa ibodatda qoim bo‘lgan kishidek (ajr-savobga ega bo‘ladi)” (Imom Buxoriy rivoyati). Alloh taolo barchamizni saxovatli insonlar safidan joy olishimizni nasib aylasin!
Shodlik BOYNAZAROV, Xiva tumani
“Xon Ismoil Jurjoniy” jome masjidi imom-xatibi