Sayt test holatida ishlamoqda!
17 Sentabr, 2026   |   6 Rabi`us soni, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:45
Quyosh
06:05
Peshin
12:18
Asr
16:40
Shom
18:33
Xufton
19:49
Bismillah
17 Sentabr, 2026, 6 Rabi`us soni, 1448

Duoning ijobati

01.11.2016   11830   2 min.
Duoning ijobati

Bir odam qattiq betob bo‘lib, kasalxonaga tushibdi. Shifokorlarning berayotgan dorilari foyda berishini so‘rab ertayu kech Allohga yolvorib duo qilibdi. Shu kasal bir kuni kechasi tush ko‘ribdi. Tushida o‘zi va hamxonalari bir quduq ichidagi suvga cho‘kayotgan emishlar. Yordamga chaqirsalar ham, hech kim kelmas emish. Bir payt yuqoridan bir ingichka arqon tusha boshlabdi. Hamma unga qarab talpinibdi. Lekin arqon qimirlab hech kimning qo‘liga ilinmay, haligi odamning qo‘liga tushibdi. Ko‘rinishidan o‘rgimchak ipidek ingichka arqon odam ko‘taradigan darajada pishiq ekan. Haligi odam jon holatda arqonga osilib yuqoriga tirmasha boshlabdi, lekin arqonni uzilib ketishidan xavotirga tushibdi. Shu payt xuddi uning xayolidagiga javoban yuqoridan ovoz kelibdi: “Qo‘rqma, ip uzilmaydi”. “Sen kimsan?” so‘rabdi haligi odam. “Men sen bir paytlar suvdan chiqarib olgan o‘rgimchakman. O‘sha yaxshiliging uchun bugun senga yaxshilik qilmoqdaman”, debdi. Haligi odam bunday ishlarni har doim qilib yurgani uchun bu o‘rgimchakni qachon, qayerda qutqarganini eslay olmabdi. Shu payt arqon qattiq silkina boshlabdi. Odam pastga qarasa, qolganlar ham arqonga osilib yuqoriga tirmashib chiqishayotgan ekan. Buni ko‘rib: “Arqon ingichka bo‘lsa, hammamizni ko‘tara olmay, uzilib ketishi mumkin. Nega ular mening arqonimga osilishadi?! Axir o‘rgimchak uni men uchun tashladi-ku”, deb o‘ylabdi. Shu narsani o‘ylagan zahoti arqon yuqoridan “chirt” etib uzilib, hammalari pastga qulab tushibdi.

Haligi odam o‘z ovozidan uyg‘onib ketibdi. Yarim tun, sheriklari uxlab yotishibdi. Ko‘rgan tushini eslabdi va u haqda o‘ylay boshlabdi. Umri davomida jonivor va hashoratlarga yaxshilik qilib kelgan odam palatadoshlarini o‘ylamay, faqat o‘zi uchun Allohdan shifo so‘rayotganini eslab, o‘zidan uyalibdi. Shu tun tongga qadar ko‘z yummay, Allohga: “Ey karami keng Parvardigorim, barcha dard bergan bandalaringga, kasalxonadagi bemorlarga va mening dardimga shifo berib, shu yerdan sog‘-salomat chiqib ketishimizni nasib et”, deb yolvoribdi.

Ertalab shifokor odatdagidek kasallarni ko‘zdan kechirayotib, unga: “Sizning topshirgan analizlaringizning javobi yaxshi chiqdi. Uch-to‘rt kundan so‘ng uyga javob beramiz”, debdi. 

Bu hikoyadan xulosa shuki, odam o‘zi uchun nimaiki yaxshiliklarni orzu qilsa, atrofdagilarga ham shu narsalarni nasib etishini xohlamog‘i lozim.

 

Akbarshoh Rasulov tayyorladi

Ibratli hikoyalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

“Holva” degan bilan...

15.09.2026   15812   2 min.
“Holva” degan bilan...

Bugungi jamiyatimizda odob-axloq jihatidan oqsoqliklar ko‘zga tashlanmoqda. Salom berish, yordamga muhtojlarni ko‘rganda ko‘maklashish, o‘zidan kattalarga hurmat ko‘rsatish kabi qadriyatlar kamayib borayotganini hech kim inkor qilmasa kerak. Holbuki, har bir ota-ona farzandining ilmli, solih va yetuk inson bo‘lib kamol topganini ko‘rishni orzu qiladi. Biroq “holva” degan bilan og‘iz shirin bo‘lmaydi. Ya’ni quruq orzu-havasning o‘zi kifoya qilmaydi. Balki doimiy va tartibli ta’lim-tarbiya ishiga kirishish lozim bo‘ladi. Bu borada jamiyatdagi insonlarni uch toifaga bo‘lish mumkin:

1. O‘zi ham amal qilib, farzandini ham ezgulikka yetaklaydiganlar. Bu tutum dunyo va oxirat saodatini ko‘zlagan mo‘minning yo‘li. Tarbiyada eng samarali omil ota-onaning shaxsiy namunasidir. Bolaga, avvalo, Allohni tanitish va solih amallar bilan o‘rnak bo‘lish lozim. Qur’oni karimda ta’kidlanganidek, iymon keltirib, ezgu amal qilganlarga dunyoda pokiza hayot, oxiratda esa abadiy jannat bashorati berilgan (Nahl surasi, 97-oyat).

2. O‘zi amal qilmay, farzandi tarbiyasiga mol-dunyo sarflaydiganlar. Unutmang, pul hamma narsani hal qilmaydi. Ota-onaning o‘zi diniy va axloqiy majburiyatlarni bajarmasa, pand-nasihatlari farzandga ta’sir qilmaydi. Oilaviy muhitda ota ta’minotga, ona tarbiyaga mas’ul bo‘lib, o‘zaro hurmat va hamjihatlik bo‘lishi shart.
Shuningdek, ota-onalarning behuda ishlar, masalan, telefonga ko‘p bog‘lanib qolishi tarbiyadagi eng katta bo‘shliqni yuzaga keltiradi. Farzand kamoloti uchun uning vaqtini to‘g‘ri taqsimlash, uyqu va dars tartibini doimiy nazoratda tutish, tartibni ushlash lozim. Eng muhimi, xulq ilmdan ustun turadi: xulqsiz berilgan ilm insonni zalolatga yetaklaydi, shu bois farzandga go‘zal axloqiy tarbiya berib, so‘ng ilm bilan ziynatlash kerak.

3. O‘zi ham amal qilmay, farzandini ham bunga chaqirmaydiganlar. Bu toifaning oqibati xatarlidir. Alloh taolo Toha surasida bunday marhamat qiladi: “Kim Mening zikrimdan yuz o‘girsa, albatta, uning uchun tang hayot bo‘lur...” (124-oyat). Mana shu oyatning o‘ziyoq kishini sergak torttirib, bu toifadan bo‘lib qolmaslikka undashi lozim.
Xulosa shuki, farzand qalbi va ruhiyati ildiz otishi kerak bo‘lgan daraxt ko‘chati kabidir. Uning ildizini iymon va taqvo mustahkamlaydi. Shunday ekan, kim farzandlari kamolini ko‘rishni istasa, amali va e’tiborini bilan shunga harakat qilsin. Alloh taolo barchamizni to‘g‘ri yo‘lda bardavom qilib, zurriyotlarimiz kamolini ko‘rsatsin.

Aziza RAHMATOVA,
Samarqand tumani bosh otinoyisi

Maqolalar