Qurbon hayiti musulmon taqvimi bo‘yicha so‘ngi – Zulhijja oyining 10 sanasida, ramazon hayiti bayramidan 70 kun o‘tib nishonlanadigan bayramdir.
1 kun nishonlanadigan Ramazon hayitidan farqli o‘laroq Qurbon hayiti 3 kun davomida nishonlanadi. Payg‘ambarimiz (s.a.v.) so‘zlari bilan aytganda:
يومُ عرفةَ ويومُ النحرِ وأيامُ التشريقِ عيدنا أهلَ الإسلامِ، وهيّ أيامُ أكلٍ وشربٍ
“Arafa, qurbonlik va tashriq* kunlari biz – musulmanlarning bayramimizdir. Bular shodiyona va ziyofat kunlaridir” (Imom termiziy rivoyat qilgan).
Arafa kuni – musulmon taqvimi bo‘yicha Zulhijja oyining 9-kuni, hayit arafasi – hayitdan bir kun oldingi kun;
Qurbonlik kuni –Zulhijja oyining 10-kuni, hayit kuni;
Qurbonlik kunlari –Zulhijja oyining 10-,11-,12-kunlari, 12 Zulhijja asr namozi vaqtida tugaydi;
Tashriq kunlari – musulmon taqvimi bo‘yicha Zul-hijja oyining 11,12,13-kunlari, qadimda hojilar qurbonlik gushtlarini quyoshda quritib olgan kunlar, shodiyona va ziyofat kunlari. 13 Zul-hijjaning asr namozi vaqtida tugaydi.
Shu nuqtayi nazardan, shodiyona kunlarimiz besh kungacha cho‘ziladi. Ushbu kunlarda ro‘za tutish man’ qilingan.
Davomiy xursandchilik, qurbonliklar sababli tashkil qilinadigan ehson – ziyofat dasturxonlari, yangi liboslarning kiyilishi, qurbonligu noz-ne’matlar, shirinliklar ulashilishi, saxovatning jo‘sh urishi, ayniqsa maxsus zikr – takbirning aytilishi bois xalq orasida Qurbon hayitini “Katta hayit” nomi bilan atash urf bo‘lgan.
Yuqorida zikr qilganimizdek, Qurbon hayiti xursandchiliklari aslida arafa kunidan boshlanadi. Bu kunda hayit dasturxoni uchun tayyorgarlik ko‘riladi. Lochira, bo‘g‘irsoq, qovurma chuchvara, yupqa, qatlama, o‘rama, chak-chak, pahlava, xolvaytar kabi hayit ne’matlari tayyorlanib, qo‘ni-qo‘shni, qarindosh-urug‘ bir-birlarini yo‘qlaydilar. Har bir xursandchilik – to‘yu tantanalar oldidan amalga oshiriladidigan odat kabi arafa kunida o‘tganlar xotirlanib, ular haqqiga har bir xonadonda tilovati Qur’onlar qilinadi.
Haqiqiy bayram hayit kuni quyosh chiqqanidan 15 daqiqa o‘tib o‘qiladigan hayit namozi bilan boshlanadi. Mamlakatimizning barcha masjidlari mo‘min-musulmonlar bilan to‘lib toshadi. Namozdan so‘ng yoshu qari, kattayu kichik, tanigan-tanimagan, bir-birlarini bayram bilan muborakbod etadilar. Kichkinalar bayram saylida o‘yinchog‘u shirinliklar bilan siylansa, issiq non – patirlar, nozu ne’matlar xarid qilinib, keksalar, nogironlar, yordamga muhtoj kishilar yo‘qlanadi, ularning duosidan bahramand bo‘linadi.
Shundan so‘ng Parvardigorning:
فصلّ لربك وانحر
“Robbing uchun namoz o‘qi va qurbonlik qil!” (Kavsar, 2), degan buyrug‘iga binoan qurbonliklar boshlanadi. Ismoil (a.s.) o‘rniga jannatdan qo‘chqor yuborilib, qurbonlik qilingandan buyon jonliq so‘yib qurbonlik qilish Ibrohim (a.s.)dan uning millati – ummati muhammadiygasunnat bo‘lib qolgan.
Qurbonlik qilish mol-dunyosi zakot berish nisobi (miqdori)ga yetgan kishiga vojib bo‘ladi. Qurbonlik uchun tanlangan qo‘y, mol, tuya yoki boshqa hayvonlar nuqsonsiz, semiz bo‘lishi lozim. Jonliqning jinsi erkak bo‘lsa yanada yaxshi.
قال رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لفاطمة قومي إلى اضحيتك فاشهديها فان لك باول قطرة تقطر من دمها يغفر لك ما سلف من ذنوبك
Payg‘ambarimiz (s.a.v.) Fotima (onamiz) roziyallohu anhoga qarata “Qurbonligingiz oldida turib, guvoh bo‘ling. Chunki qurbonlik qonining birinchi qatrasi tomishi bilan o‘tgan gunohlaringiz mag‘firat qilinadi” dedilar.
Qurbonlikning go‘shti uch qismga bo‘linadi. Bir qismini qurbonlik egasi o‘zi uchun oladi, bir qismini muhtojlarga sadaqa sifatida ulashadi, qolgan bir qismini esa qarindosh-urug‘, yaqinlarlarga tarqatadi.
Qurbon hayiti kunlarida maxsus takbir bilan Yaratganimiz ulug‘lanadi:
الله أكبر الله أكبر الله أكبر، لا إله إلا الله. والله أكبر. الله أكبر. ولله الحمد
“Alloh buyukdir, Alloh buyukdir. Allohdan bo‘lak iloh yo‘qdur, Alloh buyukdir. Alloh buyukdir, Allohga hamd bo‘lsin!”
Zikrning ushbu shakli arafa kunining tongidan boshlab, tashriq kunlarining oxiriga qadar – besh kun davomida, kundalik besh mahal namozda, jami 23 ta namozning har birining farzi tugashi bilan, bir martadan yoki uch martadan aytiladi.
Mamlakatimizda Qurbon hayiti bilan bog‘liq go‘zal urf odat va marosimlarlar amalga oshiriladi. Qurbon hayiti umumxalq bayrami sifatida keng nishonlanadi.
Qurbon hayiti kuni birinchi marta 1991 yilda O‘zbekiston Respublikasining birinchi Prezidenti Islom Karimovning farmoniga binoan dam olish kuni deb e’lon qilingan va shu farmoning o‘zida keyingi yillarda ham Qurbon hayitining 1-kuni dam olish kuni sifatida belgilab qo‘yilgan.
Muhammadamin Nasriyev,
O‘zbekiston musulmonlari idorasining Toshkent viloyati vakilligi xodimi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Otam (Alloh rahmatiga olsin) mehnat faoliyatini 1960-yillarning boshlarida Nigeriyadagi Saudiya Arabistoni elchixonasida boshlagan edilar.
Elchixonada Zayd ismli yana bir xodim ishlardi. Negadir ular bir-birlari bilan unchalik chiqisha olishmasdi.
Bir kuni Zayd aka betob bo‘lib qoldi. Shunda otam, oralaridagi sovuq munosabatga qaramay, uni ziyorat qilishga bordilar. O‘sha davr odamlari his-tuyg‘ularidan ko‘ra burch va odobni ustun qo‘yar edilar.
Zayd aka yotoqda yotardi. Otam esa indamay o‘rnidan turib, uning oyoqlari ostiga shippagini qo‘yib berdilar.
Bu juda oddiy ko‘ringan harakat edi.
Ammo aynan shu kichik e’tibor ularning munosabatini butunlay o‘zgartirib yubordi.
O‘sha ziyorat keyinchalik qariyb 60 yil davom etgan mustahkam do‘stlikning boshlanishiga aylandi.
Zayd aka aslida olijanob fe’l-atvorli inson edi. Chinakam xarakterga ega odam eng kichik ezgulikni ham unutmaydi va uni qadrlaydi.
Otam bilan Zayd aka o‘rtasidagi do‘stlik yillar soni bilan emas, balki birgalikda boshdan kechirgan sinovlar va vaziyatlar bilan o‘lchanardi.
Har bir sinov ularning do‘stligini yanada mustahkamlab borardi.
Qiyin damlarda Zayd aka otamni qo‘llab-quvvatladi, otam ham kerak bo‘lganida Zayd akaga suyanch bo‘ldi.
Ularning fe’l-atvori, turmush tarzi va qarashlari turlicha edi. Ammo ularni umumiy qadriyatlar, o‘zaro hurmat va birgalikda bosib o‘tilgan hayot yo‘li birlashtirib turardi.
Donolar aytishadi: insonlar o‘rtasidagi munosabatlar asosan uch turga bo‘linadi:
Eng katta xatolardan biri – ana shu do‘stliklarning chegarasini adashtirishdir.
Masalan, ba’zi insonlar bilan faqat birga vaqt o‘tkazamiz, suhbatlashamiz, sayr qilamiz va h.k. Bu yillar davom etishi ham mumkin.
Lekin hayot sinovi kelmaguncha, bu munosabatning qanchalik mustahkam ekanini bilib bo‘lmaydi.
Ko‘p marta shunday bo‘ladiki, biz yillar davomida yaqin deb bilgan odamimiz eng kerakli paytda yonimizda bo‘lmaydi.
Aksincha, ayrim insonlar og‘ir kunlarda sadoqatini isbotlaydi.
Shuning uchun ham eng mustahkam do‘stlik – bu quvonchni ham, manfaatni ham, sinovni ham birgalikda yengib o‘ta oladigan do‘stlikdir.
Hayotda tamoyillaringizni baham ko‘radigan, og‘ir damlarda sizni yolg‘iz qoldirmaydigan bunday do‘stlar juda kam uchraydi.
Agar Alloh sizga shunday bir yoki ikki do‘stni nasib qilgan bo‘lsa, bu eng buyuk ne’matlardan biridir.
Otam bilan Zayd aka umrlarining katta qismini bir mamlakatda yashamaganlar.
Otam Jidda shahrida o‘z biznesini yo‘lga qo‘ydi. Zayd aka esa Saudiya Arabistoni Tashqi ishlar vazirligida faoliyatini davom ettirib, turli mamlakatlardagi elchixonalarda xizmat qildi.
Ular faqat bayramlarda yoki qisqa muddatlarga uchrashishardi. Shunga qaramay, masofa ularning do‘stligini zaiflashtirmadi. Aksincha, yillar o‘tgan sari bu rishta yanada mustahkamlanib bordi. Go‘yo ular har kuni uchrashib turganday edi.
Nega?
Chunki ularning do‘stligi manfaatga emas, samimiyat va sadoqatga qurilgan edi.
Ayrim insonlar oltinga o‘xshaydi. Ular sinovlarga duch kelgan sari yanada poklanadi, yanada porlaydi.
Boshqalari esa qalayga o‘xshaydi. Hayot olovi tegishi bilan erib, asl qiyofasi namoyon bo‘ladi.
Chinakam insonning qadri aynan qiyin kunlarda bilinadi.
Davron NURMUHAMMAD