Agar turmush o‘rtoqni tanlashda ixtiyor ayol niyatining sofligi va qalbining pokligi asosida bo‘lganda edi, Osiyo onamiz Fir’avnga turmushga chiqmagan bo‘lar edi.
Agar yaxshi ayol tanlash erkakning donoligi bilan bo‘lganda edi, Nuh va Lut alayhimassalom ikki xoin ayolga uylanmagan bo‘lardi.
Agar farzandning salohiyati yoki fasodi otaning sababidan bo‘lganda edi, Ozardan Allohning xalili Ibrohim alayhissalomdek zot dunyoga kelmagan va ulug‘ payg‘ambarlardan biri bo‘lgan zot (Nuh alayhissalom)ning farzandi kofirlar bilan birga g‘arq qilinmagan bo‘lar edi.
Lekin bularning bari ba’zilar ba’zilar ila sinash va kim yaxshiroq sabr qilishini bilish uchun joriy bo‘lgandir...
Doktor Ahmad Iso Ma’soraviy
Har yili 21 oktyabr kuni yurtimizda ona tilimizning bayrami katta shodiyona bilan nishonlanadi. Bu sana biz uchun nafaqat milliy o‘zlikni anglash, balki Parvardigorimiz tomonidan in’om etilgan ulug‘ ne’mat, so‘zlash iqtidori haqida tafakkur qilishga chorlov fursatidir.
Alloh taolo Rum surasining 22-oyatida: "Osmonlar va yerning yaratilishi hamda tillaringiz va ranglaringizning turlicha bo‘lishi Uning oyat-alomatlaridandir", deb marhamat qiladi. Ushbu ilohiy hikmatdan ko‘rinadiki, insonlarning turli tillarda so‘zlashishi va har bir xalqning o‘z ona tiliga ega bo‘lishi Yaratganning insoniyatga bergan bebaho boyligidir.
Asrlar davomida Ahmad Yassaviy, Alisher Navoiy va Zahiriddin Muhammad Bobur kabi ko‘plab allomalarimiz o‘zbek tili rivojiga beqiyos hissa qo‘shganlar. Xususan, Alisher Navoiy hazratlari o‘z asarlari orqali turkiy tilning naqadar boy va balog‘atli ekanini isbotlab, unda ilohiy ishq, go‘zal axloq va ma’rifatni betakror tarzda tarannum etganlar.
Qolaversa, ona tilimizda bitilgan yo o‘zbekchaga o‘girilgan minglab diniy-ma’rifiy, axloqiy manbalar xalqimizning iymon-e’tiqodini yanada mustahkamlashga xizmat qilib kelmoqda.
Dinimiz so‘zga o‘ta mas’uliyatli bo‘lishga chaqiradi. Payg‘ambarimiz Muhammad Mustafo sollallohu alayhi va sallam: "Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsa, yaxshi gap aytsin yoki sukut saqlasin", deb ogohlantirganlar.
Ona tilimizni asrab-avaylash faqatgina uning lug‘at boyligini saqlash emas, balki tilni beadab so‘zlardan, g‘iybat va yolg‘ondan pok tutish, undan xayrli va ma’rifiy ishlarda foydalanish bilan bo‘ladi.
Demak, bizning ona tilimiz ham Allohning bizga bergan omonati. Bu omonatni asrash, uni kelajak avlodga sof va go‘zal holda yetkazish, farzandlarimizga ona tilimizda ezgulik va poklikni o‘rgatish insoniy burchimizdir. Alloh taolo yurtimizni tinch, ona tilimizni hamisha boy va jarangdor aylasin!
Abdulatif ABDULLAYEV