Shu yil 20-21 sentyabr kunlari O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi o‘rinbosari, Toshkent islom instituti rektori, professor Muhammadolim Muhammadsiddiqov Moskva shahrida bo‘lib o‘tgan “Tinchlik yo‘li: Muloqot birgalikda uyg‘un yashashinng asosi sifatida” XX Xalqaro musulmonlar forumida ishtirok etdi.
Xalqaro forumda dunyoning 30 dan ortiq mamlakatidan kelgan taniqli ulamolar, mashhur muftiylar, professor-olimlar, jamoat va din arboblari hamda xalqaro tashkilotlar rahbarlari ishtirok etdi.
Forumda jahon hamjamiyatining e’tiborini zamonaviy tahdidlar, dinlararo murosasizlikka qaratib, dunyo hamjamiyatini tinchlik-osoyishtalikni qaror toptirishga chaqirildi. Shuningdek, bugungi tahlikali davrda diniy ulamolarning samarali ta’sir mexanizimini shakllantirishga urg‘u berildi.
So‘zga chiqqan notiqlar musulmonlar birdamligi, davlat va din munosabatlari, konfessiyalararo muloqotni rivojlantirish, diniy bag‘rikenglik, zo‘ravonlik va terrorizmga qarshi birgalikda kurashish kabi mavzularda chiqishlar qildi. Xususan, Muhammadolim Muhammadsiddiqov mavzu doirasida muhim ma’ruza bilan ishtirok etdi.
Safar davomida O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi o‘rinbosari Muhammadolim Muhammadsiddiqov Moskva shahridagi Imom al-Buxoriy nomidagi musulmonlar mahalliy diniy tashkiloti rahbari Umid Mamataliyev bilan muloqot o‘tkazildi.
Muloqotda mazkur mamlakatda vaqtincha yashab mehnat qilayotgan vatandoshlar faoliyati, yashash tarzi, muammolari haqida suhbat qilindi. Jumladan, vatandoshlarimizning diniy e’tiqodini to‘g‘ri yo‘lga solish, mazhabsizlikni oldini olish kabi masalalarda olib borilayotgan ishlar haqida so‘z yuritildi.
Shuningdek, vatandoshlar uchun O‘zbekistondan imom-domlalarni jalb qilgan holda o‘quvlarni tashkil etish, ularga ta’lim berishda yurtimizda nashr etilgan diniy adabiyotlarni olib kelish masalalari muhokama etildi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV