“Vaqf” xayriya jamoat fondi tomonidan homiylar ko‘magida Jizzax shahrida joylashgan “Al qasr” bazmgohida katta xayriya tadbiri tashkil etildi. Shu kuni “60 kabutar” loyihasi asosida ushbu majmuaga viloyatning turli hududlarida istiqomat qilib kelayotgan, turli sabablarga ko‘ra ota-onasidan ayrilgan, boquvchisi bo‘lmagan, ko‘chada qolgan 63 nafar bolalar jam bo‘lishdi.
Bazmgohda bolajonlar uchun to‘kin dasturxon yozilib, ularga turli sovg‘alar ulashildi. Tadbir davomida bayramano kiyingan 30 nafar qiz va 33 nafar o‘g‘il bolalar tom ma’noda o‘ynab kulishdi, dillari xushnud bo‘ldi. Mehrga zor, dillari o‘ksik bolalar haqiqiy mehrni his qilishdi.
Shuningdek, ularning orzu-istaklariga qarab, bolajonlarga 17 ta noutbuk, 2 ta skuter, 15 ta smartfon, 18 ta velosiped, turli o‘yinchoqlar, maishiy texnikalar, sifatli ta’lim olishi uchun stol-stul, printer va rasm chizadigan doska(malbet)lar, bitta ot berildi. Bolalarning har biriga 13 million so‘mdan pul mablag‘i topshirildi.
Bundan tashqari, chin yetimlarni o‘z qaramog‘iga olgan, ular tarbiyasiga mas’ul bo‘lgan vasiylarning 11 nafariga umra yo‘llanmalari ajratildi.
Chin yetimlarga bir olam quvonch baxsh etgan, ularga mehr-muhabbat ulashgan muruvvatli homiylarimizdan Alloh taolo rozi bo‘lsin! Bu ezgu amallari uchun ularni O‘zi ulkan ajr-savoblar bilan mukofotlasin.
Imkon borida ehson qilishga shoshiling. Boquvchisi yo‘q, nochor oilalarga qo‘lingizdan kelgan yordamni ayamang. Telefoningizdan osongina ehson qiling.
“Vaqf” xayriya jamoat fondi
Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV