Shu yil 5 oktyabr kuni O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisining birinchi o‘rinbosari Homidjon domla Ishmatbekov Malayziyaning Perlis viloyati muftiysi Muhammad Asriy bin Zaynul Obidinni qabul qildi.
Uchrashuv avvalida Homidjon domla mehmonni tashrif bilan qutlab, yurtimizdagi diniy-ma’rifiy sohada bo‘layotgan yangilik va o‘zgarishlar xususida so‘z yuritib, O‘zbekiston musulmonlari idorasi faoliyati, xususan, Xalqaro aloqalar, Masjidlar bilan ishlash, Matbuot va axborot-tahlil, Xotin-qizlar masalalari bo‘yicha bo‘limlari va Fatvo markazi, “Shamsuddinxon Boboxonov” nashriyoti hamda idoraning hududiy bo‘limlari haqida ham atroflicha ma’lumot berdi.
Shuningdek, diyorimiz ulamolar zamini ekani, ularning nomidagi Imom Buxoriy, Imom Moturudiy, Imom Termiziy kabi ilmiy-tadqiqot markazlari ish olib borayotgani haqida so‘z yuritdi.
O‘z navbatida, Muhammad Asriy bin Zaynul Obidin ham samimiy qabul va ma’lumotlar uchun tashakkur bildirib, haqiqatan bu diyor Islom olamiga Imom Buxoriy, Imom Termiziy, Imom Moturudiy singari buyuk ulamolarni yetishtirib bergani, bu buyuk xizmatdan butun Islom olami minnatdor ekani, ajam diyoridan ana shunday olimlarning chiqishi Haq taoloning marhamati va ushbu diyor mo‘min-musulmonlarining mashaqqatli va xolis mehnati evaziga bo‘lganini ta’kidladi.
Shu bilan birga, bugungi kunda O‘zbekiston musulmonlari idorasining barcha bo‘limlari qatorida Fatvo markazi va Xotin-qizlar bo‘limi qizg‘in faoliyat yuritishi alohida ahamiyatga egaligini bildirdi.
Muloqot so‘ngida o‘zaro hamkorlikni yanada rivojlantirish bo‘yicha fikr-mulohazalar bildirilib, o‘zaro hadyalar ulashildi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV