Sayt test holatida ishlamoqda!
19 Oktabr, 2026   |   8 Jumadul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
05:20
Quyosh
06:39
Peshin
12:08
Asr
15:53
Shom
17:41
Xufton
18:55
Bismillah
19 Oktabr, 2026, 8 Jumadul avval, 1448

“Ziynatli” ko‘ringan dunyo…

11.02.2025   8834   8 min.
“Ziynatli” ko‘ringan dunyo…

“Dunyo” so‘zi lug‘atda “boylik”, “davlat” degan ma’nolarni anglatadi. Biz dunyoga kelganimizdan to voyaga yetgunimizcha uning go‘zalligini ko‘ramiz katta bo‘lgan sari dunyoning tashvishlarga, adolatsizlikariga, g‘am-tashvishlariga guvoh bo‘lamiz va asta-sekin bunga ko‘nikamiz. Yaqinlarimiz va do‘stlarimiz bilan muloqot qilamiz, o‘z yumushlarimiz bilan band bo‘lamiz, oila-a’zolarimiz bilan shodu-hurramlikda vaqt o‘tkazamiz.

Kundalik rejalar va maqsadlar bilan kunimiz qanday o‘tkanini ham sezmay qolamiz. Dunyoga, uning ziynatlariga shunchalik berilb ketganimizdan bir-birimizning o‘rtmizdagi mehr-oqibatni, ota-onaga yaxshilik qilishni, qarindoshlik rishtalarini unutganmiz, hatto, namozimizdagi hushuni ham yoqotib qo‘yganmiz.

Bunga sabab nima? Alloh taolo huzurida har bir soniyamiz uchun javob berishimizni o‘ylamaymizmi? Bu dunyoni Alloh taolo nima uchun go‘zal va undagi narsalarni ziynatli qilib yaratdi? Bunga Alloh taoloning O‘zi “Kahf” surasining 7 oyatida bunday marhamat qiladi: “Biz yer yuzidagi narsalarni, ularning qaysilari go‘zalroq amal qilishini sinash uchun, zebu ziynat qilib qo‘yganmiz”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday dedilar: “Dunyo osmon bilan Yer o‘rtasida qamalgan bo‘lib, Alloh taolo yaratgandan beri unga qaramaydi. Dunyo qiyomat kuni kelganda: “Yo Robbim, bugun meni eng past maqomdagi do‘stlaringga bo‘lsa ham nasiba qilib bergin”, deb iltijo qiladi. Alloh taolo unga: “Ey haqir va tuban narsa, jim bo‘l, men seni ularga dunyoda ravo ko‘rmagan bo‘lsam, qanday qilib endi ravo ko‘rayin?” deydi. Mana, ko‘rinib turibdiki, “dunyo”ni va undagi zeb-ziynatlarni sinov uchun, qay birimiz bu sinovdan o‘tolsak,uning go‘zalligiga aldanmasak, Alloh taoloning O‘zi go‘zal ajru-mukofot bilan mukofotlaydi.

Dunyoni yaxshi ko‘rish uzun orzu-havaslar qilish bilan yanada mustahkamlanadi. Agar Xoliq Zot dunyo haqida xabar berib, misolini keltirmaganda, albatta, dunyo uxlaganni uyg‘otib, g‘ofilni hushyor qilardi.Alloh taolo nazdida dunyoning misqolcha qadri yo‘q. Pashsha qanoticha kamaytirilmay dunyo xazinalari kalitlari bilan Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga ko‘rstatilganda, uni olishdan bosh tortdilar.

Alloh taolo sinov-imtihon uchun solih bandalaridan dunyoni pinhon tutdi, aldash uchun dushmanlariga dunyoni keng va bemalol qilib qo‘ydi.

A’lo ibn Ziyod: “Tushimda dunyoni o‘ziga oro berib, aft-basharasi burishgan kampir qiyofasida ko‘rdim. Odamlar unga topinib, har tomondan hayratlanib qarardi. Kampir oldiga borib, unga bunchalik ajablanib qarayotganlaridan hayron bo‘ldim. Shunda kampirga: “Sen kimsan?”, dedim. U: “Meni tanimayapsanmi?”, dedi. Men: “Yo‘q”, dedim. “Sen kimsan?”, deb so‘radim. “Men dunyoman”, dedi. “Allohdan sening yomonligingdan panoh so‘rayman”, dedim. U: “Agar yomonligimdan panoh topishni istasang, dirhamni yomon ko‘r!”, dedi.

Iso alayhissalom: “Dunyo-ko‘prik, unda mashg‘ul bo‘lmasdan o‘tinglar”, dedilar. Haqiqatan, bu dunyo hayoti oxiratga olib borishga ochiq va yorqin misoldir. Beshik shu ko‘prik boshidagi dastlabki masofa bo‘lsa, lahad-oxirgi masofadir. Shu ikkovi orasida qisqa bir masofa mavjud. Odamlardan qanchasi shu ko‘prikning yarmiga yetib borsa, qanchasi uchdan birini va qanchasi uchdan birining birini bosib o‘tadilar. Qanchasiga bir qadamdan ortiq yurish nasib qilmadi. Har qanaqasiga ko‘prikdan o‘tilishi shart. Ammo shu ko‘prikdan o‘tib olish haqida o‘ylamay, uning ustida imorat qurib, turli ziynatlarga chalg‘ib yashash g‘oyat johillik va yutqizishdir.

Ali karramallohu vajhahu bunday dedilar: “Bilinglarki, sizlar o‘liksizlar, o‘lgandan so‘ng tirilasizlar. Amallaringiz oldida turg‘izilib, u tufayli jazo(mukofot)lanasizlar. Sizlarni dunyo hayoti aldab qo‘ymasin. Albatta, u balo-ofatlar bilan o‘rab qo‘yilgan, foniyligi bilan tanilgan va aldamchilgi bilan vasf qilingan. Dunyodagi har bir narsani zavol tutadi. Dunyo o‘z ahli o‘rtasida goh buyoq, goh buyoqqa aylanadi. Dunyo hech qachon bir xil turgan emas, uning yomonligidan nizo, kurash to‘xtagan emas. Dunyo ahli surur va lazzatdan sarhush bo‘lib turganida, to‘satdan balo va aldovga yo‘liqadi”.

Har bir narsaning o‘rtasi, ya’ni me’yori yaxshidir. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Sizlarning eng yaxshilaringiz, dunyoni deb oxiratni, oxiratni deb dunyoni tashlab qo‘ymaganingizdir”, deganlaridan ko‘rinib turibdiki, bu dunyoda Alloh taolo berayotgan ne’matlarga shukr qilib, oxiratimiz uchun ajru-savoblar olish, yaxshiliklar qilib olish uchun bu dunyo ayni muddaodir.

Barchamizga ma’lumki, dunyo rohati abadiy emas, u ajal sari yetaklaydi. Allohning huzuridagi narsa esa boqiydir. Bizni bu dunyo tashvishlari, to‘playotgan molimiz, farzandlarimiz Allohning zikridan, ibodatidan jalg‘itib qo‘ymasligi zarur. Bu haqda Alloh taolo “Munofiqun” surasi, 9-oyatida: “Ey iymon keltirganlar. Mollaringiz va bolalaringiz sizni Allohning zikridan chalg‘itmasin. Kim shunday qilsa, bas, ana o‘shalar yutqazuvchilardir”.

Bu hayotda ozgina bahramand bo‘lib, yo‘qlik olamiga ko‘chib o‘tishda besh kunlik dunyoda o‘ynab-kulib ajalni kutib olib, oxiratiga hech qanday zahira tayyorlamasdan o‘zlariga yerni makon tutgan insonlar qancha? Ularga endi ortga yo‘l yo‘qdir. Bunga dalil esa Muminun surasi, 100-oyatida: “Shoyadki tark qilgan narsamda solih amal qilsam, der. Yo‘q! Albatta, bu (quruq) so‘z bo‘lib, u aytguvchi, xolos. Ularning ortida qayta tiriladigan kunlarigacha to‘siq bordir”.

Agar amallarimiz guvohlik bersa, qalbimizdagi narsalar chiqarilsa, dillardagi barcha sir-asrorlar oshkor qilinsa, Malik va Jabbor bo‘lgan Zot huzuriga olib borishimiz uchun turg‘izilsa, qalblar oldingi gunohlariga rahm-shavqat so‘rab, qo‘rqib titrasa, pardalar ko‘tarilib, ayb va sirlarimiz ochilsa, ana shu vaqtda har bir jon o‘zi qilib o‘tgan amaliga yarasha jazo oladi.

Alloh taolo “Najm” surasi, 31-oyatida: “Osmonlaru yerdagi barcha narsalar Allohnikidir. U yomonlik qilganlarni amaliga yarasha jazolar va yaxshilik qilganlarni go‘zal (mukofot) ila mukofotlar” deb marhamat qilgan.

Agar bizga har bir kun shaylangan amallar oshkor qilinsa, oldinda kelayotgan kunimizdan yuz burib qochardik, boy bergan vaqtimizni o‘ylab, g‘am-qayg‘uga botardik. Lekin Alloh taolo ajoyib tadbir qo‘llab, ularni ko‘rishdan mahrum qildi. Tasalli va taskin bo‘lishi uchun dunyoning balo-ofatlari qatiga lazzat va zavqni joylab, ana shu ta’mga mashg‘ul-ovora qilib qo‘ydi. Dunyoni va oxiratni hech qachon bir-biriga tenglashtirib bo‘lmaydi.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday dedilar: “Dunyoning oxiratga nisbati birontangiz barmog‘ini dengizga tekkizishiga o‘xshaydi. Bundan o‘ziga nima qaytib kelishiga qarsin”, dedilar.

Ali karramallohu vajhahu aytadilar: “Sizlarga Allohdan qo‘rqishni, garchand also hohlamasangiz ham, dunyo merosini tark etishni vasiyat qilaman. Tanangiz qarib-qartayib borayotir, sizlar tetik va baquvvat bo‘lishni hohlaysizlar. Sizlar va dunyo misoli bir yo‘lda safarga chiqqan qavmga o‘xshaydi. Go‘yo ular shu yo‘lni bosib o‘tadigandek, safarga chiqadilar, go‘yoki, yetib boradigandek, yo‘l belgisiga qarab yuradilar. Oxiriga qadar yetib borish uchun yo‘l masofasi qancha deb o‘ylaysiz?

Dunyoda bir kun qolish ehtimolini qancha deb o‘ylaysiz? Dunyoning zarari va g‘am-qayg‘usi deb tashvish chekmang, baribir shu dunyoda intiho topadi. Dunyo matosi va ne’matlaridan ortiqcha hursand bo‘lmang, u baribir zavolga yuz tutadi. Dunyoni izlaguvchini o‘lim ta’qib eta turib, dunyoni izlashi va o‘lim har qadamda poylab yurganini bila turib, g‘ofil bo‘lganiga hayronman”.

Dunyoda oxirat uchun ozuqa yeg‘ib, musofirlar qarz narsadan foydalanganidek, dunyodan bahramand bo‘lsak, undan ajralgan vaqtda musibatlarimiz og‘ir bo‘lmasligi uchun qalblarimizni to‘liq bermasak, dunyoni muqim qoluvchilar uchun emas, undan o‘tguvchilarga berilgan ziyofat deb qarasak, dunyoyu-oxiratimiz obod bo‘ladi, insha Alloh.

Dunyoga va uning ziynatlariga chalg‘ib qolmasligimiz uchun, ibodatlarimizda bardavom bo‘lishimiz va bu dunyodagi musibatlarga sabr qilib, karam va hilm bilan go‘zal tarzda bizga yordam berishini mehribon Zot Alloh taolodan so‘rab qolamiz.

 

Nodirabegim FAHRUTDINOVA,
“Yangi asr” universiteti “Filologiya va tillarni o‘qitish (mumtoz tillar bo‘yicha)” fakulteti 1-kurs talabasi.

Boshqa maqolalar

ILMDAN O‘ZGA NAJOT YO‘Q

12.10.2026   38423   8 min.
ILMDAN O‘ZGA NAJOT YO‘Q

Biz ko‘rib turgan bu ajib dunyo ilm bilan obod bo‘ladi. Yangi kashfiyotlardan tortib inson hayotidagi ishlarni yengil qiladigan barcha zamonaviy texnologiyalar ilmning asosida yuzaga keldi.

Ilm so‘zi arab tilidan olingan bo‘lib, lug‘atda: “bilish” degan ma’noni anglatadi. Bu shunday bir buyuk ne’matki, Odam alayhissalomga berilgan ilk in’omdir.

Alloh taolo ushbu hikoyani O‘z kalomida shunday marhamat qilib aytadi:

وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

“Va U Zot Odamga ismlarning barchasini o’rgatdi, so‘ngra ularni farishtalarga ro‘baro‘ qildi. Keyin: Agar rostgo‘ylardan bo‘lsangiz, anavilarning ismlarini Menga aytib bering, dedi” (Baqara surasi 31-oyat).

Yuqoridagi oyatdan bilib olishimiz mumkin, Odamga berilgan eng buyuk ne’mat ilm, har narsaning nafaqat ismi balki uning fuksional vazifalarini ham o’rgatgan. Ya’ni: Bu quyosh, uning shakli dumaloqsimon, u kunduzi yer yuzini isitadi va yoritadi kabilar.

Muhammad Avvoma o‘zining “Maolimul irshodiya” asarida shunday keltiradi:

“Alloh taolo Odamga barcha narsaning ismini o‘rgatgach, uni farishtalarga ham havola qildi. Tabiiyki, farishtalar bu narsalar haqida bilimga ega emasliklarini tan olib, Sen o‘rgatgandan o‘zga ilmimiz yo‘qdir deya javob berishdi. Mana shu onda Alloh farishtalarni, unday bo‘lsa, ilm egasi bo‘lgan Odamni ulug‘lab, ta’zim o‘laroq unga sajda qilinglar deb amr etdi”. Bundan biz ilm nechog‘lik yuksak tortiq ekanini anglab olishimiz mushkil emas. Axir farishtalarning ham sajda qildiradigan oliy ne’mat ilm bo‘ldi-ku!

Ilm insonni farishtalarning maqomidan ham yuqoriga olib boruvchi yagona vositadir. Shuning uchun dunyoda biror payg‘ambar o‘zidan boylik yoki shu kabi meros qoldirmagan. Barcha birdek ilmni meros qoldirishgan. Ilm va ma’lumot orasidagi farqni ham biroz aniqlashtirib ketishimiz kerak. Kishi o‘zi o‘rgangan va bilgan narsalariga amal qilsa, bu ilm. Agar bilgan narsasiga amal qilmasa, u ma’lumotdir. Qur’oni karimga nazar tashlasak, bir necha o‘rinlarda Banu Isroil qabilasini Alloh taolo johil deb keltirgan, masalan, A’rof surasining 138-oyatida:

“...Albatta, siz johil qavm bo‘layotibsiz”. tarixga nazar tashlasak, ilmiy jihatdan eng qoloq va biror ilohiy kitob nozil qilinmagan qavm arablar edi. Banu Isroil qabilasiga esa bir necha ilohiy kitoblar tushgan, ko‘plab payg‘ambarlar aynan ular ichidan chiqqan edi. Shunday bo‘lsa ham ularni johil deyildi. Sababi, ular o‘z kitoblaridan bilgan xabarlariga amal qilmadilar. Natijada u bilganlari ma’lumot o‘laroq qolib ketdi.

Ilmga targ‘ib qiluvchi oyat va hadislardan namunalar:

Alloh taolo shuncha turli ne’matlarni berdi. Barchasini “shukur qilsangiz albatta, sizga ziyoda qilurman” (Ibrohim surasi 7-oyat), deb ta’kidladi. Biroq, ilmga kelganda, uning ochiq-oydin ziyodaligini talab qilishga buyurdi va qanda so‘rashni ham O‘zi o‘rgatdi.

وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا

“Rabbim ilmimni ziyoda qilgin” (Toho surasi 114-oyat)., deb Alloh taolo marhamat qildi. Yuqoridagi oyati karimadan ko’rinib turibdi, hayotimizda ziyoda bo‘lishini talab qilishimizga buyurilgan yagona ishimiz bu ilm talabidir. Alloh in’om etgan har qaysi ne’matni bersangiz noqis bo‘ladi. Ilm esa uning aksi. Qancha tarqatsangiz shuncha ziyoda va puxtalashib boraveradi.

Jamiyatimizda ilm egasi bo‘lgan insonning dunyoqarashi ham, axloq-odobi ham o‘zgacha bo‘ladi. Alloh taolo Kalomida:

“Bilganlar bilan bilmaydiganlar teng bo‘lurmi!?” (Zumar surasi 9-oyat). Ya’ni: bilim egasi, ilmlilar johillar bilan aslo teng bo‘lmaydi.

Alloh taolo marhamat qiladi:

يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِير

“Alloh sizlardan imon keltirganlarni va ilmga berilganlarning darajalarini ko’tarur. Alloh nima qilayotganingizdan xabardordir”.

(Mujodala surasi 11-oyat).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ilm yo’lidagi insonlarni shunday madh etadilar:

 

مَن سلَكَ طريقًا يلتَمِسُ فيهِ علمًا ، سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ طريقًا إلى الجنَّةِ ، وإنَّ الملائِكَةَ لتَضعُ أجنحتَها لطالِبِ العلمِ رضًا بما يصنعُ وإنَّ العالم ليستغفِرُ لَهُ مَن في السَّمواتِ ومن في الأرضِ ، حتَّى الحيتانِ في الماءِ ، وفضلَ العالمِ على العابدِ كفَضلِ القمرِ على سائرِ الكواكبِ ، وإنَّ العُلَماءَ ورثةُ الأنبياءِ إنَّ الأنبياءَ لم يورِّثوا دينارًا ولا درهمًا إنَّما ورَّثوا العلمَ فمَن أخذَهُ أخذَ بحظٍّ وافرٍ

 

“kim ilm yo‘lida bo‘lsa, Alloh jannat yo’lini unga oson qiladi. Farishtalar tolibi ilm uchun qilayotgan ishidan rozi bo‘lib, qanotlarini to‘shaydi. Albatta, olim uchun yer-u ko‘kdagi barcha narsalar, hatto dengizdagi baliqlar ham istig‘for aytadi. Bir olimning ilmsiz ibodatliga nisbatan fazli, xuddi oyning yulduzlarga nisbatan bo‘lgan fazli kabidir. Albatta, olimlar payg‘ambarlarning vorislaridir. Albatta, payg‘ambarlar dinor va dirham meros qilib qoldirmay, ilmni qoldirganlar. Kim u ilmdan olsa, o‘z nasibasini to‘liq olibdi (Abu Dovud va Termiziy rivoyati).

Ushbu hadis ilm talabidagi insonlarga berilajak barcha mukofotlarni qamrab olgan desak mubolag‘a bo‘lmaydi.

Ilmning hayotimizdagi o‘rni va zaruratiga to‘xtalib o‘tadigan bo‘lsak. Oila jamiyat poydevori demakdir. Oilaning mustahkamligi, bolalar tarbiyasi, er-xotin va boshqa qayna-qaynotalar orasidagi munosabatlarning ravon bo‘lishi uchun ilm zarur. Xudoni tanigan, o‘qimishli va ziyoli yigit-qizlar o‘zaro turmush qursalar, ularning orasida muhabbat bo‘ladi. Mashaqqatli kunlarda har bir masalaga munosib yechim qiladi. o‘zaro ilm asosidagi axloq bilan munosabatda bo‘lib, zulm qilishdan cheklanadi. Johil va bilimsiz oilalar esa, janjal, to‘polon va ko‘p ziddiyatga borishdan tap tortishmaydi.

Shu sabab buyuk bobomiz Imom Buxoriy rohimahulloh shunday deganlar: “Ilmdan o‘zga najot yo‘q va bo‘lmagay”.

Olimlar aytadi: “kim dunyo azizligini istasa, ilm olsin. Kim oxirat azizligini istasa, ilm olsin. Kim ikki dunyoda ham aziz bo’lishni istasa, ilm olsin”.

Ilm chindan hayotimizdagi eng muhim omil. Biroq, uning ham bizga foyda keltirmaydigan qismi ham bor.

Bu haqida Rasululloh alayhissalomning bir duolarini ko‘rishimiz mumkin:

اللَّهمَّ إني أعوذُ بك من علمٍ لا ينفعُ ، ومن قلبٍ لا يخشعُ ، ومن نفسٍ لا تشبعُ

Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisda, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday duo qilar edilar:

“Ey Allohim, Sendan manfaatsiz ilmdan, qo‘rqmaydigan qalbdan, to‘ymaydigan (ochko‘z) nafsdan panoh so‘rayman”.

Bundan ko‘rinadiki, ilmning zararli qismi ham bor ekan. Bizni haqdan uzoqlashtiradigan, jamiyat rivojiga to‘siq bo‘ladigan va insonlarga foyda keltirmaydigan ilmlar manfaatsiz, zararli ilmlardir.

Xulosa qilib aytganda, inson ilm bilan Allohning nazdida farishtadan ham yuqori darajada bo‘lishi, dunyoda esa odamlar orasida obro‘li, ziyoli va oilada totuv yashashini ta’minlaydi. Jannatga olib boruvchi eng oson yo‘l. shu bilan zarali ilmlardan ham panoh so‘rash kerak. Ikki dunyoda saodatga erishish istasangiz, ilm istang do‘stim.

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati

1. Qur’oni karim.

2.  Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf, “Tafsiri hilol”, Hilol nashr, Toshkent. 2008.

3. Imom Burhoniddin Zarnujiy, “Ta’lim ul-muta’allim tariq at-ta’allum”, Ramadhon, Indoneziya. 2009.

4. Muhammad Avvoma, “Maolimul Irshodiyya”, Dorul yusr, 2013.

5. Muhammadbobur Muhiddinov va Muhammadyunus Muhammadmuso, “Har mo‘minning orzusi”, Muruvvatli-dil press, 2026.

 

Najmiddin domla Hasanov

«Hasanxon qori» jome masjidi imom-xatibi