Sehrgar aslo baxtli hayot kechirmaydi. U insonlarning eng baxtsizidir. Sehrgar Qur’oni karimni eshitishni yomon ko‘radi va azondan qo‘rqadi. Alloh taolo bunday marhamat qiladi: “Kim Mening zikrimdan yuz o‘girsa, albatta, unga torchilik hayoti bo‘lur va qiyomat kuni uni ko‘r holida tiriltirurmiz” (Toha surasi, 124-oyat).

Sehrgar imkon qadar odamlardan uzoqda yashaydi, ular bilan muomala qilishni istamaydi. U kechasi tinch uxlamaydi, tongda xursand bo‘lib uyg‘onmaydi. Tunlarini isiriqlar, qorong‘u joylarda shirk amallari bilan o‘tkazadi.

Sehrgarning har bir gunoh amali o‘ziga ham, uning huzuriga kelganlarga ham uradi. Alloh taolo: “Yer yuzida mutakabbirlik va yomon makr uchun (qildilar). Yomon makr esa, faqat o‘z egasiga qaytadir” (Fotir surasi, 43-oyat).

Sehrgar hech qachon va hech qayerda yutuqqa ham, baxtga ham erishmaydi. Alloh taolo bunday marhamat qiladi: “Sehrgar qayerda bo‘lsa ham, zafar topmas” (Toho surasi, 69-oyat).

Imom Qurtubiy rahimahulloh aytadilar: “Sehrgar yer yuzining qayeriga borsa ham najot topmaydi”.

Sehrgar Allohga kufr keltirgani uchun uning barcha amallari habata (behuda) bo‘ladi. Alloh taolo bunday marhamat qiladi: «Batahqiq, senga va sendan oldin o‘tganlarga ham: “Agar shirk keltirsang, albatta, amaling behuda ketur va, albatta, ziyonkorlardan bo‘lursan. Yo‘q! Allohgagina ibodat qil va shukr etguvchilardan bo‘l!” deb vahiy qilingan» (Zumar surasi, 65-oyat).

Sehrgarga do‘zax va’da qilingan bo‘lsa, uning oldiga borib, undan nimani umid qilish mumkin?! U insonlarning eng baxtsizi bo‘lsa, qanday qilib undan baxt so‘rash mumkin?!

Davron NURMUHAMMAD