حدثنا العباس الدوري نا الحسين بن علي الجعفي عن الحسن بن الحر عن القاسم بن مخيمرة قال: أخذ علقمة بيدي وقال: أخذ عبد الله بن مسعود بيدي قال: أخذ رسول الله صلى الله عليه وعلى آله وسلم بيدي فعلمني التشهد للصلاة: ”التحيات لله والصلوات والطيبات السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا عبده ورسوله.“
Alqama aytadi: “Abdulloh ibn Mas’ud qo‘limdan tutib bunday dedi: “Rasululloh sollallohu alayhi va ’alaa olihi vasallam qo‘limdan ushlab, namoz uchun tashahhudni (bunday) o‘rgatdilar: “Attahiyyaatu lillaahi vas-solavaatu vat-toyyibaat. As-salaamu ’alayka ayyuhan-nabiyyu va rohmatullohi va barokaatuh. As-salaamu ’alayna va ’ala ’ibaadillaahis-soolihiyn. Ashhadu allaa ilaha illaallohu va ashhadu anna Muhammadan ’abduhuu va Rasuluhu”.
Tashahhudning ma’nosi: “Salomlar, duolar va pok narsalar Alloh uchundir. Ey Nabiy, sizga salom va Allohning rahmatu barakoti bo‘lsin. Bizlarga va Allohning solih bandalariga salom bo‘lsin. Allohdan o‘zga iloh yo‘q, deb guvohlik beraman. Muhammad Allohning Rasuli va bandasi, deb guvohlik beraman”.
Abu Said Haysam ibn Kulayb Shoshiyning
“Musnadi Shoshiy” asaridan
Davron NURMUHAMMAD tarjimasi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bir ko‘zi ojiz kishi o‘zining suyukli ayoli, solih o‘g‘li va vafodor do‘sti bilan baxtiyor yashar edi. Ammo bir narsa uning hayoti to‘kis bo‘lishidan to‘sardi. U ham bo‘lsa ko‘zining ojizligi bo‘lib, u qanday baxtiyor ekanini o‘z ko‘zi bilan ko‘rishni istardi.
Kunlarning birida uning shahriga juda kuchli tabib kelib qoldi. U tabibning oldiga shifo izlab bordi. Tabib unga bir dori berib uni muntazam ishlatishini va tez orada sog‘ayib qaysidir lahzada bu dunyoning nurini ko‘rishi mumkinligini aytdi.
Ko‘zi ojiz kishi dorini umidsizlik bilan ishlata boshladi. Kunlarning birida u uyining bog‘ida o‘tirganda to‘satdan ko‘zi ko‘ra boshladi. U xursandligidan jinni bo‘layozdi. Shu asnoda yaqinlariga buning xabarini berish uchun uyi tomon yugurdi. Ne ko‘z bilan ko‘rsinki, suyukli ayoli do‘sti bilan unga xiyonat qilar, boshqa xonaga o‘tsa o‘g‘li uydagi ba’zi narsalarni o‘g‘irlardi. U o‘zi o‘tirgan joyiga qaytarkan: “U tabib emas, haqiqiy la’nati sehrgar ekan”, deya baqirardi. U jahl bilan qo‘liga mixni olib ko‘zini yana ko‘r qildi. Shunday qilib yana o‘zi o‘rganib qolgan saodatli hayotga qaytdi...
Shu’la: Ichingizdagi vahima jismingizdagi kasalliklardan ko‘ra xavfliroqdir.