Abu Hanifa aytdilar: "Men dahr’ (abadiy vaqt) nima ekanini bilmayman." Ya’ni, "Men unga "dahr" gapirmayman," degan iboradagi "dahr" so‘zidan qancha muddat qasd qilinganini bilmaganlar. Shuningdek, Imom Abu Hanifa quyidagi masalalarda ham tavaqquf qilib javob bermaganlar. Jumladan:
Birinchi savol: "Faqat najosat bilan oziqlangan hayvonning go‘shti qachon halol bo‘ladi?"
Bu masalada ulamolar ixtilof qilganlar: ba’zilar uch kundan keyin halol bo‘ladi, degan bo‘lsalar, boshqalari yetti kundan keyin, deganlar. Imom Abu Hanifa ushbu masalada tavaqquf qilib javob bermaganlar.
Ikkinchi savol: "Ovchi itni qachon "o‘rgatilgan" deb hisoblash mumkin?"
Imom bu masalaning yechimini amaliy tajriba bilan shug‘ullangan kishiga qoldirganlar. Ushbu masalada ba’zi ulamolar: "Agar it uch marta ovini yemasa, u o‘rgatilgan hisoblanadi", deganlar.
Uchinchi savol: "farzandni xatna qilish yoshi qachon?"
Bu masalada ulamolar ixtilof qilganlar: ba’zilar bolani 10 yoshida sunnat qilish kerak, deganlar; ba’zilar esa 7 yoshida yoki 12 yoshida qilish kerak, deb aytganlar. Imom Abu Hanifa esa ushbu masalada tavaqquf qilib javob bermaganlar.
To‘rtinchi savol: "Xunasa (ya’ni ikki jinsli odam) siydikni ikki joydan chiqarsa, uni erkak yoki ayol ekaniga qanday hukm beriladi?"
Bu masalaning javobini Imom Abu Hanifa ushbu dart ila balolangan kishiga qoldirib: "Siydikning qaysi joydan ko‘proq chiqishiga qaraydi", deb to‘xtalganlar.
Beshinchi savol: eshakning ortgan suvining pokligi masalasi bölib,
Abu Hanifa eshakning ortgan suvining pok yoki nopokligi masalasida qaror chiqarmaganlar.
Oltinchi savol: "Farishtalar payg‘ambarlardan afzalmi yoki yo‘qmi?"
Bu masalada ba’zi ulamolar payg‘ambarlar va maxsus insonlar farishtalardan afzal, deganlar. Imom Abu Hanifa esa ushbu masalada tavaqquf qilib javob bermaganlar.
Yettinchi savol: "Mushriklarning yosh holatda vafot etib ketgan bolalari oxiratda qayerda bo‘ladi?"
Bu masalada ba’zi ulamolar mushriklarning bolalari jannatda bo‘ladi, deganlar. Imom Abu Hanifa ushbu masalada tavaqquf qilib javob bermaganlar.
Sakkizinchi savol: "Masjid devorini shaxsiy mol bilan bezash mumkinmi?"
Ba’zi ulamolar zarurat bo‘lsa, masjidni bezash mumkin, deganlar. Imom Abu Hanifa ushbu masalada tavaqquf qilib javob bermaganlar.
To‘qqizinchi savol: "Jinlarning itoat va ibodatlari tufayli oxiratda insonlar kabi mukofotlanishlari masalasi"
Bu masalada Imom Abu Hanifa jinlar ham insonlar kabi mukofotlanadimi yoki yo‘qmi, degan savolda aniq bir fikr bildirmaganlar.
Xulosa qilib aytganda, bu holatlar Imom Abu Hanifaning chuqur ilmiy ehtiyotkorligi, taqvosi va shar’iy masalalarda asosli dalillarsiz qaror chiqarmaganliklarini ko‘rsatadi. Shuningdek, ular Qur’on va Sunnatni ijtihodlarining asosiy manbasi sifatida ko‘rganlar va qiyosni hech qachon ulardan ustun qo‘ymaganlar.
Azizbek Boqiyev,
Mir Arab oliy madrasasi o‘qituvchisi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bir ko‘zi ojiz kishi o‘zining suyukli ayoli, solih o‘g‘li va vafodor do‘sti bilan baxtiyor yashar edi. Ammo bir narsa uning hayoti to‘kis bo‘lishidan to‘sardi. U ham bo‘lsa ko‘zining ojizligi bo‘lib, u qanday baxtiyor ekanini o‘z ko‘zi bilan ko‘rishni istardi.
Kunlarning birida uning shahriga juda kuchli tabib kelib qoldi. U tabibning oldiga shifo izlab bordi. Tabib unga bir dori berib uni muntazam ishlatishini va tez orada sog‘ayib qaysidir lahzada bu dunyoning nurini ko‘rishi mumkinligini aytdi.
Ko‘zi ojiz kishi dorini umidsizlik bilan ishlata boshladi. Kunlarning birida u uyining bog‘ida o‘tirganda to‘satdan ko‘zi ko‘ra boshladi. U xursandligidan jinni bo‘layozdi. Shu asnoda yaqinlariga buning xabarini berish uchun uyi tomon yugurdi. Ne ko‘z bilan ko‘rsinki, suyukli ayoli do‘sti bilan unga xiyonat qilar, boshqa xonaga o‘tsa o‘g‘li uydagi ba’zi narsalarni o‘g‘irlardi. U o‘zi o‘tirgan joyiga qaytarkan: “U tabib emas, haqiqiy la’nati sehrgar ekan”, deya baqirardi. U jahl bilan qo‘liga mixni olib ko‘zini yana ko‘r qildi. Shunday qilib yana o‘zi o‘rganib qolgan saodatli hayotga qaytdi...
Shu’la: Ichingizdagi vahima jismingizdagi kasalliklardan ko‘ra xavfliroqdir.