Ehtiyojmand oilaga “Vaqf” uyi topshirildi
Ijara haqini o‘z vaqtida to‘lolmaganingiz uchun bor budingiz, bolalaringiz bilan ko‘chaga haydalganmisiz?
Ba’zi-ba’zida uy topolmay ko‘chalarda, bekatlarda yotib qolganmisiz?
Farzandlaringiz «qachon bizning ham uyimiz bo‘ladi», deya sovol berganida qanday javob berishni bilmay, ularning ko‘ziga qarashga botinolmay qolgan paytlaringiz bo‘lganmi?
Bugun sizga aytmoqchi bo‘layotgan bu oila, bu ona bunday kunlarni ko‘p bora boshidan o‘tkazgan. Turmush o‘rtog‘i uch nafar qizi bilan tashlab ketganidan keyin ona ne-ne qiyinchiliklarni ko‘rmadi deysiz? Qishning qirovli kunlarida, yozning jaziramalarida bir xonali bo‘lsada uyimiz, boshpanamiz bo‘lsaydi, deya orzu qilishdi. Allohga hamd bo‘lsinki, bugun o‘sha kunlar ortda qoldi.
«Vaqf» xayriya jamoat fondining Buxoro viloyati filiali tomonidan mazkur oilaga e’tibor qaratilib, har tomonlama yordam ko‘rsatilishi belgilandi. Birinchi o‘rinda oilaning uy-joyga muhtojligi hisobga olinib, ko‘p qavatli uydan ta’mirlangan yashashga tayyor bir kvartira ajratildi. «Vaqf» fondi balansida bo‘lgan ushbu uy ona va bolalarga bir umrga tekin foydalanishga berildi. Filial tomonidan oilaga zarur oziq-ovqat mahsulotlari ham topshirildi.
Bugundan boshlab hech kim bu uydan chiq, deb eshik tepib kelmaydi. Ona, ayniqsa bolalar juda xursand. Shunday uyni sovg‘a qilgani, xursandchilik ulashgani uchun «Vaqf» fondi va homiylarni duo qilishmoqda.
Aslida bu dunyo, mol-mulk hammamizdan qolib ketadi, azizlar! Hali ham nimanidir o‘zgartirish, kimgadir yordam qilish uchun juda ko‘p imkoniyatimiz bor. Faqat siz xohlasangiz, chin qalbdan istasangiz bo‘lgani.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
"Vaqf" fondi
Matbuot xizmati
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV