Sayt test holatida ishlamoqda!
16 Sentabr, 2026   |   5 Rabi`us soni, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:44
Quyosh
06:04
Peshin
12:18
Asr
16:41
Shom
18:35
Xufton
19:51
Bismillah
16 Sentabr, 2026, 5 Rabi`us soni, 1448

Sokinlik o‘lja, uni tark qilish yo‘qotish

04.02.2026   9230   6 min.
Sokinlik o‘lja, uni tark qilish yo‘qotish

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Bismillahir Rohmanir Rohiym.
Alloh taologa bitmas-tuganmas hamdu sanolar bo‘lsin.
Payg‘ambarimizga mukammal va batamom salavotu durudlar bo‘lsin.

 

Ibn Shihobdan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Banda sadaqasini go‘zal qilsa, Alloh uning orqasidan qoladiganlarga o‘rinbosarni go‘zal qiladi”, dedilar.

Sharh: Bir umr sadaqa qilib o‘tgan odam vafot etsa, orqasidan qolgan farzandlarining ta’minotiga Alloh taoloning O‘zi kafil bo‘lar ekan. Bu farzandlar otalari sadaqani ko‘p qilgani sababidan, bu xayrli ishning sharofatidan uning vafotidan keyin ham Alloh taoloning rioyasida bo‘lar ekanlar.

قَالَ عَبْدُ اللهِ: السَّكِينَةُ مَغْنَمٌ، وَتَرْكُهَا مَغْرَمٌ، وَالصَّلَاةُ نُورٌ، وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ، وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ حَصِينَةٌ، وَالنَّاسُ غَادِيَانِ فَبَائِعُ رَقَبَتِهَا فَمُوبِقُهَا، أَوْ مُفَادِيهَا فَمُعْتِقُهَا.

Abdullohdan rivoyat qilinadi: Sokinlik o‘ljadir. Uni tark qilish yo‘qotishdir. Namoz nurdir. Sadaqa burhondir. Ro‘za metin qalqondir. Odamlar ikki turlidir. Jonini sotib, halok qiluvchi va fidya to‘lab, qutqarib oluvchi.

Sharh: Abdulloh ibn Mas’ud roziyallohu anhudan keltirilayotgan ushbu rivoyatdagi gaplar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning hadislaridan olinganiga hech shubha yo‘q. Unda qisqa iboralar ila ulkan ma’nolar ifoda etilgandir.


1. «Sokinlik o‘ljadir. Uni tark qilish yo‘qotishdir».    

Kim sokin bo‘lsa, shoshqaloq bo‘lmasa, xotirjamlik bilan ish tutadigan bo‘lsa, katta o‘ljani olgan bo‘ladi.

Sokinlikni qo‘yib, shoshqaloq bo‘lish ochiq-oydin zarar, katta yo‘qotishdir.


2. «Namoz nurdir».

Namozning nur ekanligi avvalo banda vafot etib, qabrga ko‘milganda, uning qorong‘i qabrini yoritishi bilan bo‘ladi.

Namozning nur ekanligi keyinchalik, qiyomat qorong‘isida o‘z egasiga yo‘l ko‘rsatuvchi nur bo‘lishi bilan bo‘ladi.

O‘lim – haq, har birimizning vafot etishimiz bor. Yaqinlarimiz bizning har birimizni qabrga eltib, ko‘mib, yolg‘iz tashlab ketishi bor. Ana shunda qabr zulmatida azob tortmaylik desak, namoz o‘qiylik. O‘qigan namozimiz qabrimizda nur bo‘lib, atrofimizni yoritib, ko‘nglimizni xushnud qilib tursin.

Qiyomat kuni – haq, bir kun kelib, u albatta qoim bo‘lajak! Uning to‘s-to‘poloni, dahshatli zulmatida qolishimiz turgan gap. O‘sha paytda hech narsani ko‘rmay, qoqilib-surilib yurmaylik desak, namoz o‘qiylik! Shoyad, o‘sha o‘qigan namozimiz qiyomat zulmatida nur bo‘lib porlab, atrofimizni, yo‘limizni yoritib tursa!


3. «Sadaqa burhondir».

Mo‘min kishi tomonidan bu dunyoda o‘z mol-mulkidan qilgan sadaqasining burhon bo‘lishi bir necha xil bo‘ladi.

Avvalo mol-mulkidan savob umidida sadaqa qilish kishi iymonining tasdig‘i uchun hujjatdir. Chunki iymonsiz, munofiq odam sadaqa qilmaydi. Qiyomat kuni mo‘min bandadan mol-mulkini nimaga sarf qilgani haqida so‘ralsa, bu dunyoda qilgan sadaqasi unga burhon – hujjat bo‘ladi.

Yana bir gaplarga qaraganda, bu dunyoda sadaqa qilib yurgan kishilarga qiyomat kuni alohida burhon – belgi qo‘yilar ekan. Ana shu belgini ko‘rgandan keyin ulardan «Molingni nimaga sarf qilding?» deb so‘ralmas ekan.

Qarang, sadaqa qilish qanchalar yaxshi ish! Alloh taolo bergan mol-dunyoni Uning yo‘lida sadaqa qilgan banda shunchalar baxt-saodatga muyassar bo‘lar ekan. Bu ham Alloh taoloning mo‘min-musulmonlarga ko‘rsatgan lutfu karami. Faqat bu imkoniyatdan to‘g‘ri foydalanishimiz kerak, xolos. Mol-mulkimizdan oz bo‘lsa ham, muhtoj birodarlarimizga sadaqa qilaylik. Shoyadki, o‘sha qilgan sadaqamiz iymonimizning tasdig‘i bo‘lsa, qiyomat kuni mol-mulkni nimaga sarf qilganimiz haqida so‘ralganimizda, bizga hujjat bo‘lsa yoki siymomizdagi bir alomat bo‘lib, bu savoldan qutqarib qolsa.


4. «Ro‘za metin qalqondir».

Ha, ro‘za insonni turli yomonliklardan saqlovchi metin qalqondir.

Ro‘za ro‘zadorni turli yomon ishlardan va gap-so‘zlardan saqlovchi metin qalqondir.

Shahvatga berilishdan saqlovchi metin qalqondir.

Yomon axloqlardan saqlovchi metin qalqondir.

Turli-tuman kasalliklardan saqlovchi metin qalqondir.


5. «Odamlar ikki turlidir. Jonini sotib, halok qiluvchi va fidya to‘lab, qutqarib oluvchi».

Ya’ni bu dunyoda har bir inson sa’y-harakat qilib o‘tadi. U ana shu sa’y-harakati ila xuddi o‘z jonini savdoga qo‘yuvchi kishiga o‘xshaydi. Savdosi esa bu ­dunyoda qilgan amali bo‘ladi. Agar banda yaxshi amal qilgan bo‘lsa, uning evaziga yaxshilik oladi. Unday odam o‘z jonini do‘zaxdan ozod qiluvchidir. Agar banda yomon amal qilgan bo‘lsa, uning evaziga yomonlik oladi. Unday odam o‘z jonini halok qiluvchi bo‘ladi. Ya’ni har kim nima qilsa, o‘ziga qiladi.

Biz ham bu dunyoda o‘shanday harakat qiluvchi, jonimizni savdoga qo‘yuvchi bandalarmiz. Har birimiz yaxshi amalni iloji boricha ko‘p qilib, o‘z jonimizni ular evaziga sotib olib, do‘zaxdan ozod qilishga harakat qilaylik. G‘aflat uyqusida savdoni noto‘g‘ri qilib, yomon ishlar bilan jonimizni halok qiluvchi, do‘zaxga tushiruvchi bo‘lmaylik!

Ushbu rivoyatdan olinadigan foydalar:

1. Sokinlik fazilat ekani.
2. Sokinlikni tark qilish yaxshi emasligi.
3. Namoz bandaning ikki dunyosini yorituvchi nur ekani.
4. Ro‘za bandani turli yomonliklardan saqlovchi metin qalqon ekani.
5. Odamlar ikki toifaga bo‘linishi.
6. Jonini bu dunyo uchun sotgan banda halokatga uchrashi.
7. To‘lovini to‘lab, ya’ni ko‘plab yaxshi amallar qilib, jonini qutqarib qolish payidan bo‘lish zarurligi.

 

«Yaxshilik va silai rahm» kitobi 2-juz.

 

Boshqa maqolalar
Maqolalar

XI asrda Samarqandda tibbiyot muassasalari faoliyati qanday bo‘lgan?

16.09.2026   2850   5 min.
XI asrda Samarqandda tibbiyot muassasalari faoliyati qanday bo‘lgan?

XI asr o‘rtalarida Samarqand zaminida barpo etilgan tabobat maskani hamda uning mukammal moliyaviy-iqtisodiy ta’minoti o‘rta asrlar Sharq davlatchiligida ijtimoiy himoya va xalq salomatligini muhofaza qilish yuqori darajada tashkil etilganini namoyon etadi.

Sharqshunos tadqiqotchi M.Xadr tomonidan e’lon qilingan va keyinchalik taniqli olim O.Bolshakov tomonidan atroflicha tadqiq etilgan XI asr o‘rtalariga oid ikkita vaqf hujjati G‘arbiy Qoraxoniylar xoqonligining hukmdori Ibrohim Tamg‘achxon davriga taalluqlidir. O‘rta asrlar arab muarrixi Ibn Fuvatiyning guvohlik berishicha, Ibrohim faqihlarning qat’iy xulosasisiz biror kimsaga jazo tayinlamagan hamda hech kimning mol-mulkini musodara etmagan odil hukmdor timsoli bo‘lgan. Shu bois u Bag‘dod xalifasi Qoim tomonidan “Davlat tayanchi” hamda “Sharq va Chin podshohi” kabi oliy darajali unvonlar bilan sharaflangan.

Ushbu ma’rifatparvar hukmdor tashabbusi bilan Samarqand shahrida faoliyat boshlagan “Dor al-marzo”, ya’ni Bemorlar uyi shahar fuqarolari bilan birga musofirlar uchun ham bepul tibbiy yordam ko‘rsatuvchi yirik ijtimoiy markaz bo‘lgan. Vaqfnoma matnida mazkur dorushshifoning jo‘g‘rofiy o‘rni, ichki me’moriy tuzilishi, xizmatchilar safi, ularga ajratiladigan maosh hamda muassasani muttasil mablag‘ bilan ta’minlab turuvchi ko‘chmas mulklar tafsiloti bayon etilgan.

Tarixiy hujjatlarga ko‘ra, shifoxona Samarqandning gavjum savdo chorrahalaridan birida – So‘g‘d bozori va Zargarlar mahallasi tutashgan hududda qad rostlagan. Xastaxonaning kundalik xarajatlarini, bemorlarning to‘laqonli ovqatlanishi va zarur dori-darmonlar ta’minotini kafolatlash maqsadida xoqon o‘z shaxsiy mulki hisoblangan “Timi palos” karvonsaroyini hamda beshta yordamchi xona, uchta hujra va uch do‘kondan iborat savdo rastalarini vaqf mulki sifatida muassasa ixtiyoriga topshirgan. Vaqfnoma shartiga binoan, ushbu tijorat inshootlaridan tushadigan barcha ijara daromadlari muayyan hissalarga – teng yuz qismga taqsimlanib, shifo maskani ehtiyojlariga yo‘naltirilgan.

Mazkur maskanda faoliyat yuritgan mutaxassislar tarkibi va xizmat haqining taqsimlanish tartibi o‘sha davr jamiyatining ma’naviy va tabaqaviy qiyofasini anglashda qimmatli dalildir. Jumladan, umumiy tushumning yuz qismdan iborat hisobidan eng katta ulush – naq o‘n qismi bevosita bosh tabibga tayinlangan. E’tiborga molik jihati shundaki, shifoxonaning umumiy ma’muriy boshqaruvchisi va moliyaviy nazoratchisi bo‘lgan mutasarrifga sakkiz qism maosh ajratilgan. Ilm va amaliyot sohibi bo‘lmish hoziq tabibga ijrochi boshqaruvchidan yuqoriroq haq to‘langani qoraxoniylar jamiyatida yuqori malakali tibbiyot mutaxassislari mehnati yuksak qadrlanganini ko‘rsatadi. Bundan tashqari, muassasada qon oluvchi muolajachi – fassod, mohir pazandalar hamda xizmatchilar ham mehnat qilgan. Vaqf tushumidan alohida xizmatchiga besh qism, oshpazga uch qism maosh belgilangan.

Hujjatda xastalarning huquqlarini muhofaza qilishga ustuvor ahamiyat qaratilgan. Vaqfnoma talabiga ko‘ra, davolanayotgan kishilar xastalikdan butunlay forig‘ bo‘lguniga qadar ularni shifoxonadan chiqarib yuborish yoki bezovta qilish qat’iyan man etilgan. Shaharning yerlik fuqarosi va tashrif buyurgan musofirlar birdek bepul tibbiy ko‘mak olish huquqidan foydalangan. Bemor sog‘aygachgina o‘rnini boshqa muhtoj xastaga bo‘shatib berishi lozim bo‘lgan. Mazkur nizom talablarini o‘zgartirish yoki bekor qilish taqiqlanib, vaqf shartlarining abadiy kuchda qolishi muhrlangan.

Taniqli tarixchi va tangashunos olim Ye.Davidovich vaqfnomadagi pul muomalasiga oid tafsilotlarni tadqiq etar ekan, hujjat tasdiqlangan paytda Samarqandda amalda bo‘lgan tangalarning aniq qiymati qayd etilganini ta’kidlaydi. Unga muvofiq, bir misqol sof oltin qiymati aynan qirq yetti kumush dirhamga tenglashtirilgan. Hujjatda tangalar xarid quvvatining pasayishi, ya’ni pul qadrsizlanishi ehtimoliga qarshi maxsus muhofaza bandi kiritilgan bo‘lib, agar istiqbolda dirhamning bozor bahosi o‘zgarsa, xodimlarning ish haqi va shifoxona xarajatlari hujjat tuzilgan kundagi sof oltin o‘lchov mezoni bo‘yicha yangi muomaladagi dirhamlarda qayta hisoblab to‘lanishi shart qilib qo‘yilgan. Bu esa o‘rta asrlar huquqiy amaliyotida moliyaviy barqarorlikni asrash va muassasani moddiy tanazzuldan himoya qilishning ilg‘or tizimi mavjud bo‘lganini ko‘rsatadi.

Ibrohim tashabbusi bilan rasmiylashtirilgan ikkinchi vaqf hujjati Samarqandning “Bobulhadid”, ya’ni Temir darvoza mavzesida barpo qilingan madrasaga tegishlidir. Atrofida Xotun Malika maydoni va xonaqohlar joylashgan mazkur ta’lim dargohi ham talabalar va mudarrislar uchun moddiy sharoitlarni kafolatlagan. Agar davrlar o‘tib shifoxona yoki madrasa binolari tabiiy ofat yoki zamonlar evrilishi sabab yaroqsiz holga kelsa va ularni tiklash imkonsiz bo‘lib qolsa, vaqfnoma shartiga ko‘ra, ajratilgan ko‘chmas mulklarning barcha daromadlari abadiy ravishda Samarqanddagi beva-bechora va kambag‘al qatlam ehtiyojlariga sarflanishi belgilab qo‘yilgan.

Manbashunos olimlarning qayd etishicha, faqih Burhoniddin Mahmudning “Muhit al-Burhoniy” asari tarkibida saqlanib qolgan mazkur vaqf hujjatlari XI asrda Turonda shaharsozlik madaniyati, ijtimoiy institutlarni barqaror moliyalashtirish va tibbiy yordam tizimi yuqori darajada bo‘lganidan dalolat beruvchi muhim tarixiy yodgorlikdir. Ibrohim Tamg‘achxonning bu xayrli amali o‘zbek davlatchiligi tarixida ijtimoiy adolat va fuqarolar muhofazasi bosh mezon bo‘lganini namoyon etadi.

Alisher Egamberdiyev tayyorladi, O‘zA

O'zbekiston yangiliklari