Bulutlarga boqing, tuproqqa emas
Gar bo‘lmaganda olov qo‘shnisin kuydirmog‘i,
Bilmas edik biz isiriqning foyda bo‘lmog‘i.
Doimo kuchli g‘ayrat va oliy himmat sohibi bo‘ling. Sizning faqat yuqoriga qarab ko‘tarilishingiz va doimo harakatda bo‘lishingizni istardim. Pastga tushish yoki tinib qolishdan saqlaning. Bilingki, hayot soniya va daqiqalardan iborat. Tirishqoqligingiz, sabr va matonatda chumoli kabi bo‘ling, doimo harakat qiling.
Tavba qiling, agar yana gunoh ishga qo‘l ursangiz yana tavba qiling. Qur’onni yodlang, agar unutib qo‘ysangiz ikkinchi, uchinchi, hatto o‘ninchi marta bo‘lsa ham qaytda yodlavering. Asosiysi, ruhiy tushkunlikka tushmang va yiqilganingizni tan olmang. Chunki tarix oxirgi so‘zni bilmaydi, aql so‘nggi chegarani e’tirof qilmaydi, ular faqatgina harakat va orzu ro‘yobini biladi, xolos.
Umr jism kabidir, unda go‘zallashtirish uchun jarrohlik amaliyotini olib borish mumkin. Umr bino kabidir, uni ta’mirlash, qayta qurish va bo‘yoq bilan chiroyli qilish mumkin. Tushkunlik va muvaffaqiyatsizlikdan saqlaning. Kasalliklar, ofatlar, musibatlar va sinovlar kelishidan cho‘chishni to‘xtating, Allohga tavakkul qiling. U zot aytadi:
﴿وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾
“…Agar mo‘min bo‘lsangiz, Allohga tavakkal qilingiz” (Moida surasi, 23-oyat).
Shu’la: Ma’siyatni tark etish jihod, unda davom etish esa qaysarlikdir.
Doktor Oiz al-Qarniyning
"Dunyodagi eng baxtli ayol" kitobidan
Kechirim so‘rashga kechikmang
Ba’zan ayb o‘zimizdan o‘tsa-da, kechirim so‘rashga shoshilmaymiz. Xo‘sh, bizni borimizcha suygan, ardoqlagan insonlar bilan arzimas mayda-chuydalar, jilovlanmagan hissiyotlar va soxta g‘urur tufayli devorlar qurayotganimizda, aslida kim g‘olib bo‘ladi?..
Hayot bizga uzoq bir safardek tuyuladi, ammo u aslida juda qisqa. Bugun kimgadir zahringizni sochayotgan, jahl otiga minayotgan bo‘lsangiz, bir lahza to‘xtang... Ertaga o‘sha insonni bag‘ringizga bosish, ovozini eshitish imkoniyatidan butunlay mahrum bo‘lib qolishingiz mumkinligini o‘ylab ko‘ring.
Vaqt — shafqatsiz hakam. Yillar biz o‘ylagandan ham shiddat bilan uchib o‘tadi. Ko‘zni ochib yumguncha bolalarimiz ulg‘ayganini, sochlariga oq oralagan ota-onamizning yanada cho‘kib, keksayib qolganlarini sezmay qolamiz. Va bir kuni... atrofimizni faqat sovuq va sukunat qoplagandagina kech anglaymiz.
Gohida telefoningizga kelgan o‘sha oddiy xabar haqiqatan ham eng oxirgisi bo‘ladi. Gohida «keyin gaplashamiz» deya aytilgan so‘zdan so‘ng, o‘sha «keyin» hech qachon kelmaydi.
Yoningizdagi insonlarning tirikligida, nafas olib turganida qadriga yeting. Ko‘ksingizni to‘ldirib turgan soxta g‘ururni yengib, birinchi bo‘lib qadam tashlang: «Kel, urushmaylik, sen men uchun azizsan», deyishga kuch toping. Chunki bu dunyoda haq bo‘lib chiqishdan ko‘ra armonlarsiz, baxtli yashash muhimroqdir.
Akbarshoh RASULOV
