Bismillahir Rohmanir Rohiym
Senga yetgan bo‘lsada halokatlar zarari,
Xabar bermish u senga kelajak ne’matlari.
Bir yigit qamaldi. U yolg‘iz farzand bo‘lib, onasining u yigitdan boshqa hech kimi yo‘q edi. Onaning ko‘zidan uyqusi qochdi, uni g‘am-tashvish chulg‘ab oldi. Yig‘layverib yoshlari qurib qoldi. U shunday holdaligida Alloh taolo uning qalbiga: “Laa havla va laa quvvata illa billaah” (Kuch-quvvat faqat oliy, buyuk Allohdandir) kalimasini solib qo‘ydi.
Ona jannat hazinalaridan bo‘lmish bu kalimani qayta-qayta takror qila boshladi. O‘g‘lining chiqishidan umidini uzgan kunlarining birida kimdir eshikni qoqib qoldi. Eshikni ochib, onaning ko‘ngli yorishib, xursand bo‘lib ketdi, Chunki uning qarshisida sevimli o‘g‘li turar edi.
Bu Robbisiga bog‘langan, Unga ko‘p duo qilgan va ishini U zotning o‘ziga topshirgan bandaning mukofotidir. Shunday ekan, siz ushbu kalimani lozim tuting. Chunki bu ulug‘ kalimadir. Unda baxt-saodat siri bor. U kalimani ko‘proq ayting, u bilan g‘am parchalarini quving va Allohdan tez orada keladigan xushxabarni kuting.
Hech qachon sizdan umid rishtalari uzilib qolmasin, hech qachon tushkunlikka tushmang. Shuni bilingki, har qanday qiyinchilik ortidan yengillik keladi, har qanday qiyinchilik ortida bir yengillik bo‘ladi, bu narsa doimiy takrorlanib turadigan dunyo qonunidir. Shunday ekan, Allohga chiroyli gumon qiling, Unga tavakkul qiling va Undan yaxshi narsalarni so‘rang, umid qiling.
Shu’la: Qiyinchilik va g‘amlaringizni boshqalar bilan gaplashadigan mavzu qilib olmang. Chunki bu narsa siz bilan saodat o‘rtasida to‘siq paydo qiladi.
Doktor Oiz al-Qarniyning
"Dunyodagi eng baxtli ayol" kitobidan
Pokistonning “The Diplomatic insight” portalida Pokiston tinchlik va diplomatik tadqiqotlar instituti ijrochi direktori Muhammad Asif Nur qalamiga mansub O‘zbekistonning ma’rifatparvar merosi sarlavhali maqolasi e’lon qilindi, deb xabar bermoqda “Dunyo” AA.
“O‘zbekistonning eng katta boyligi faqat Samarqand, Buxoro va Xivaning mahobatida emas. Bu qadim yurtning eng katta boyligi insoniyatga hisoblashni, davolashni, osmon jismlarini kuzatishni, e’tiqodni anglashni, adolat bilan boshqarishni va tilga tamadduniy ohang bag‘ishlashni o‘rgatgan buyuk tafakkur sohiblarining vorisligidadir”, –deb yozgan muallif.
Muhammad Asif Nurning ta’kidlashicha, Prezident Shavkat Mirziyoyev rahbarligida bugun O‘zbekistonda muzeylar, ilmiy markazlar, ixtisoslashtirilgan maktablar, kitobxonlik dasturlari va madaniy diplomatiya orqali Uchinchi Renessansning poydevoriga tamal toshi qo‘yilyapti.
“Bu maqsad 2026 yil 17 mart kuni Toshkentda Islom sivilizatsiyasi markazining ochilishi bilan yanada aniq ifoda topdi. 1 iyunga qadar markazga yarim million kishi, jumladan, 150 dan ortiq xorijiy delegatsiya tashrif buyurdi. Qariyb 2 000 nafar olim 810 ta tegishli loyihada ishtirok etdi, 1 000 dan ortiq madaniy ashyo esa xorijdan O‘zbekistonga qaytarildi. Rasmiy ma’lumotlar mamlakat xotirani ta’lim va milliy ishonchga aylantirayotganini ko‘rsatadi”, – deya qayd etilgan nashrda.
Shuningdek, maqolada 2026 yilda Samarqand yaqinidagi Imom Buxoriy majmuasi qayta qurilib, ziyoratchilar uchun ochilgani e’tiroq etilgan. Unda 10 ming kishilik masjid, muzey va ilmiy-tadqiqot muassasalari barpo etildi. Majmuaning kunlik tashrif buyuruvchilarni qabul qilish imkoniyati 65 ming kishiga yetdi va birinchi oyning o‘zida majmuaga bir milliondan ortiq odam tashrif buyurdi. Bu maskan ziyoratni bilim, tadqiqot va ma’naviy tarbiya bilan uyg‘unlashtiradi.
Muallif o‘z maqolasida Amir Temur va Temuriylar merosining O‘zbekiston tarixi va taraqqiyotida tutgan o‘rniga alohida e’tibor qaratgan.
“Temuriylar davri nafaqat O‘zbekiston, balki jahon tamaddunida ham muhim palla hisoblanadi. Amir Temur Samarqandni qudratli davlat markaziga aylantirdi va me’morchilik, ilm-fan hamda madaniyat taraqqiyotini qo‘llab-quvvatladi. 2026 yilda O‘zbekistonda Amir Temur tavalludining 690 yilligi keng nishonlanmoqda, Temuriylar tarixi davlat muzeyi qayta rekonstruksiya qilindi va aprel – Amir Temur oyi deb e’lon qilindi”, – deyiladi manbada.
Asif Nurning e’tirof etishicha, O‘zbekistonda ma’rifatparvarlik g‘oyalari hech qachon faqat qo‘lyozmalar bilan cheklanib qolmagan. U mahallada, ustoz va keksalarga hurmatda, ustoz-shogird an’analarida va mehmondo‘stlikda yashaydi. U Shashmaqom ohanglarida yangraydi, Lazgi raqsida namoyon bo‘ladi, Askiya san’atida tilga kiradi, baxshilar ijrosida hikoya qilinadi, atlas va adras matolarida o‘z ifodasini topadi. YUNЕSKO tomonidan tan olinishi bu an’analarning jahon miqyosidagi ahamiyatini tasdiqlaydi.
Muallif o‘z maqolasini “O‘zbekistonning ma’rifatparvar merosining ildizlari qadimiy – ammo uning haqiqiy manzili – kelajakdir”, – degan so‘zlar bilan yakunlagan.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi matbuot xizmati