110 oila, shuncha muammo, shuncha yordam
Shu yil 9 iyun kuni Bekobod tumanidagi «Dalvarzin» jome masjidida navbatdagi ma’naviy-ma’rifiy yig‘ilish o‘tkazildi.
Tadbirda O‘zbekiston musulmonlari idorasi Toshkent viloyati bosh imom-xatibi o‘rinbosari Musoxon domla Boboyev, viloyatning tumanlar/shaharlar bosh imom-xatiblari, shuningdek, Bekobod tumanidagi masjidlar imom-xatiblari, noiblar, hojilar va mahalla faollari ishtirok etdi.
Yig‘ilish qatnashchilari Bekobod tumanining 19 ta masjidi hamda 22 ta mahallasiga biriktirildi.
Tadbir doirasida har bir mahallaning kamida 5 tagacha muammoli xonadoniga kirilib, u yerda yashayotgan kishilardan hol-ahvol so‘raldi.
Imom-xatiblar 7 toifaga mansub 110 ta oilaga kirib, ma’naviy-ma’rifiy targ‘ibot hamda amaliy yordam tadbirlari olib bordi.
Jazoni ijro etish muassasasidan ozod qilingan 2 nafar fuqaroa bilan suhbatlashildi, ularning tushunchalari to‘g‘rilandi.
Notinch oilalar o‘rganilib, ular yarashtirildi.
Shuningdek, 20 ta xonadonda ichkilikka ruju qo‘ygan kishilar bilan suhbatlar o‘tkazildi.
Ma’naviy ko‘makka muhtoj 7 ta oila ila muloqot qilindi.
Muxtasar aytganda, birgina shu tadbir doirasida barcha jihat qamrab olindi.
Ishchi guruh a’zolari – imom-xatiblar o‘zlariga biriktirilgan masjidlarda peshin namozidan so‘ng qavmga «Tinchlik-xotirjamlik ne’mati», «O‘zaro hamjihatlik», «Oila – muqaddas dargoh», «Yangi O‘zbekistonda inson qadri», «Shukronalik – buyuk fazilat», «Farzand tarbiyasi», «Yaxshilikning mukofoti yaxshilikdir», «Qo‘ni-qo‘shnichilik huquqlari», «Islohotlar – xalq manfaati uchun», «Mazhabga ergashish va yot g‘oyalar ta’siridan saqlanish» kabi dolzarb mavzularda mav’izalar qilishdi.
Bu jarayonda 1370 nafardan ortiq tinglovchi (namozxon) qamrab olindi.
Toshkent viloyati vakilligi
Matbuot xizmati
Ot izini toy bosar
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV