Dunyodagi eng saxiy xalq
Buyuk Britaniyaning Charities Aid Foundation’s tashkiloti har yili dunyoning 119 mamlakatida so'rovnomalar o'tkazib, xayriya va beminnat ko'mak ishlarida qaysi xalq vakillari faol ekanini aniqlab, reyting tuzadi.
Mana beshinchi yildirki, ketma-ket indoneziyaliklar reytingda birinchilikni egallab, sayyoradagi eng saxiy xalq deb tan olindi, deya xabar beradi Coconuts Jakarta nashri.
So'rovda ishtirok etgan mamlakat aholisining 68 foizi moddiy xayr-ehsonlar yoki ko'ngilli ishlar orqali muhtojlarga yordam berishga tayyorligini bildirgan. Tadqiqotga ko'ra, indoneziyaliklarning qariyb 80 foizi xayriya ishlariga pul ajratadi va 60 foizga yaqini o'z mehnati va vaqtini sarflaydi.
Reytingda ikkinchi o'rinni Keniya egalladi, u erda aholining 61 foizi xayriya faoliyati bilan shug'ullanadi, Amerika Qo'shma Shtatlar fuqarolari 59 foiz bilan uchinchi o'rinda turibdi.
Shunisi e'tiborliki, o'tgan yillardagi pandemiya va iqtisodiy qiinchiliklarga qaramay, indoneziyaliklar xayriya ishlarini yanada ko'paytirib, saxovat ko'rsatishda mamlakat tarixidagi rekord natijani qayd etishdi.
Internet materiallari asosida tayyorlandi.
Kechirim so‘rashga kechikmang
Ba’zan ayb o‘zimizdan o‘tsa-da, kechirim so‘rashga shoshilmaymiz. Xo‘sh, bizni borimizcha suygan, ardoqlagan insonlar bilan arzimas mayda-chuydalar, jilovlanmagan hissiyotlar va soxta g‘urur tufayli devorlar qurayotganimizda, aslida kim g‘olib bo‘ladi?..
Hayot bizga uzoq bir safardek tuyuladi, ammo u aslida juda qisqa. Bugun kimgadir zahringizni sochayotgan, jahl otiga minayotgan bo‘lsangiz, bir lahza to‘xtang... Ertaga o‘sha insonni bag‘ringizga bosish, ovozini eshitish imkoniyatidan butunlay mahrum bo‘lib qolishingiz mumkinligini o‘ylab ko‘ring.
Vaqt — shafqatsiz hakam. Yillar biz o‘ylagandan ham shiddat bilan uchib o‘tadi. Ko‘zni ochib yumguncha bolalarimiz ulg‘ayganini, sochlariga oq oralagan ota-onamizning yanada cho‘kib, keksayib qolganlarini sezmay qolamiz. Va bir kuni... atrofimizni faqat sovuq va sukunat qoplagandagina kech anglaymiz.
Gohida telefoningizga kelgan o‘sha oddiy xabar haqiqatan ham eng oxirgisi bo‘ladi. Gohida «keyin gaplashamiz» deya aytilgan so‘zdan so‘ng, o‘sha «keyin» hech qachon kelmaydi.
Yoningizdagi insonlarning tirikligida, nafas olib turganida qadriga yeting. Ko‘ksingizni to‘ldirib turgan soxta g‘ururni yengib, birinchi bo‘lib qadam tashlang: «Kel, urushmaylik, sen men uchun azizsan», deyishga kuch toping. Chunki bu dunyoda haq bo‘lib chiqishdan ko‘ra armonlarsiz, baxtli yashash muhimroqdir.
Akbarshoh RASULOV
