Alloh subhanahu va taolo juda ham mehribon va hakim bo'lgan zotdir. U zot butun olamlarni yaratdi. Barcha narsani yaratgandan so'ng insonni xalq qilib, uni erda o'z xalifasi etib sayladi. Insonga barcha narsalarning nomlarini o'rgatdi. Insonni yaratibgina qolmasdan, bu dunyoda qanday yashashgi ham ta'limini berdi. Ularga payg'ambarlar yuborib, qaysi ishlarni bajarish mumkin-u, qay ishlarni bajarish mumkin emas, qay narsalarni tanovul qilish halol-u, qaysi narsalrani eyish haromligini bildirdi. U zot er yuzidagi barcha ne'matlarni insonlar va ulrning manfaati uchun yaratib, ularning xizmatida qoim qilib qo'ygandir.
Alloh taolo Qur'oni karimda shunday marhamat qiladi:
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
“U (Alloh) er yuzidagi barcha narsalarni sizlar uchun yaratdi” (Baqara surasi 29-oyat).
Jumhur mufassirlar bu oyatni "er va undagi narsalarni insonlarning moddiy va ma'naviy manfaatlari uchun yaratilgan" deb tafsir qilganlar. Bu o'rinda eng e'tiborli jihat bu barcha mavjudotlarning yaratilganligidir. Zero, Islom aqidasida Alloh taolodan boshqa borliqdagi barcha mavjudotlar yaratilganligi qat'iy belgilab qo'yilgan.
Bizga yaxshi ma'lumki, Islom shariati kishilarning joni, moli, obro'-e'tibori va nasl-nasabini saqlashga katta e'tibor qaratadi. Shu manoda kishilarning pokiza va halol taomlarni tanovul qilib, nopok va zavqi salim tabiatli kishining ko'ngli tortmaydigan mahsulotlarni iste'mol qilishdan qaytarishi ularning salomatliklari garovi ekani hech kimga sir emas. Bu borada musulmonlarning dasturul amali bo'lgan Qur'oni karim va hadisi shariflarda ijmoliy va tafsiliy ko'rsatmalar talaygina. Misol tariqasida quyidagilarni zikr qilish mumkin:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
“Ey imon keltirganlar! Allohgagina ibodat qiluvchi bo'lsangiz, sizlarga Biz rizq qilib bergan pokiza narsalardan eb, Unga shukr qilingiz. U sizlarga o'limtik, qon, cho'chqa go'shti va Allohdan o'zgaga atab so'yilgan narsalarni (iste'mol qilishni qat'iy) harom qildi. Ammo, zulmkor va tajovvuzkor bo'lmagan holda, zaruratan, majbur bo'lsa (ochlik tangligi yuzasidan tanovul qilsa) unga gunoh yo'qdir. Darhaqiqat, Alloh kechirimli va rahmlidir” (Baqara surasi, 172-173-oyatlar).
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ
“Ey imon keltirganlar! Bitimlar (ahdlar)ga vafo qilingiz! Sizlar uchun chorva (xonaki) hayvonlar (go'shti) halol qilindi. Sizlarga (nomlari) o'qilajak (hayvonlar) bundan mustasno. Ehrom (haj ibodati)da bo'lganlaringizda ov qilishni halol deb sanamagaysiz. Albatta, Alloh iroda qilgan narsaga hukm qilur” (Moida surasi, 1-oyat).
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ
“O'limtik, qon, cho'chqa go'shti, Allohdan o'zganing nomi aytib so'yilgan, bo'g'ib o'ldirilgan, urib o'ldirilgan, yiqilib o'lgan, suzishdan o'lgan va yirtqich hayvon (qisman) egan (hayvonlar) sizlarga harom qilindi, illo (shar'an) so'yganingiz (haloldir)” (Moida surasi, 3-oyat).
Jobir roziyallohu anhudan rivoat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi va sallam Haybar kuni xonaki eshaklarning go'shtidan nahy qildilar, yilqiga esa izn berdilar”.
Yuqoridagi ko'rsatmalar asosida ulamolar oziq-ovqat mahsulotlarini, xususan go'sht mahsulotlarini halol bo'lishining asosiy qoida va mezonlarini ishlab chiqqanlar. Bu borada ham to'rt mazhab imomlari aksar hayvonlarning halolligida ittifoq qilsalarda ba'zi jonivorlarning halol yoki makruhligida ixtilof qilganlar.
Hayvonlarning go'shti halol bo'lishidagi mezon.
Alloh taolo:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ
“Ey imon keltirganlar! Bitimlar (ahdlar)ga vafo qilingiz! Sizlar uchun chorva (xonaki) hayvonlar (go'shti) halol qilindi”, degan (Moida surasi, 1-oyat).
Oyati karimadagi “ahdnomalar” so'zidan ikki tomon o'zaro kelishib tuzadigan va imzolab tasdiqlaydigan hozirgi urfdagi ahdnomalarni tushunmaslik kerak. Bu erda keng ma'nodagi ahdnomalar nazarda tutilgan.
Avvalo, bu ahdnomalar insonning banda sifatida Alloh taolo huzuridagi ahdnomalaridir. Allohga berilgan imon ahdida halol va haromning hukmini faqat Alloh taoloning O'zidan olish sharti ham mavjud. O'sha ahdga muvofiq, Alloh taolo nima halol-u nima haromligini O'zi belgilamoqda:
أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ
“Sizga, keyin tilovat qilinadiganlardan boshqa, chorva hayvonlari halol qilindi”.
“Chorva hayvonlari” deb tarjima qilinayotgan so'z Qur'oni karim matnida “al-An'om” deb kelgan. Bu so'z arab tilida tuya, qoramol va qo'y-echkilarga nisbatan ishlatiladi. Bunda xonakilari ham, yovvoyilari ham barobardir.
Demak, mazkur hayvonlar aslida haloldir. Ammo ba'zi mustasno hollarda harom bo'lishi ham mumkin. Unday hollar oz bo'lgani uchun ularni alohida, boshqa oyatlarda ko'rsatiladi.
Moida surasining uchinchi oyatida aslida go'shti halol jonivorlarning go'shtlari haromga aylanib qoladigan o'rinlari bayon qilingan. U oyatdan quyidagilarni harom ekanligini bilib olsak bo'ladi:
- O'limtik;
- Qon; (Qonning jonliqni bo'g'izlagan payt otilib chiqqani harom. Ammo jonivorni shar'iy qoidalar asosida so'ygandan keyin go'sht ichida qolgan qonning zarari yo'q)
- Cho'chqa go'shti;
- Allohdan o'zganing nomi aytib so'yilgan hayvonlar go'shti;
- Bo'g'ib o'ldirilgan hayvonlar go'shti;
- Urib o'ldirilgan hayvonlar go'shti;
- Balandlikdan yiqilib o'lgan hayvonlar go'shti;
- Boshqa jonivorlarning suzishidan o'lgan hayvonlar go'shti;
- Yirtqich hayvonlar qisman egan hayvonlar go'shti.
Oyati karimada zikr qilingan bu holatdagi barcha hayvonlarning go'shti haromligiga ulamolar ittifoq qilishgan. Ammo yuqoridagi hollarda jonivorning hali joni chiqmagan bo'lsa-yu, uni shar'iy yo'l bilan so'yganda halol bo'lishi shartlari borasida kichik ixtilof mavjud. Alloma Muhammad Ali Sobuniy o'zlarining “Rovaiul bayan tafsiru ayatil ahkam minal Qur'an” nomli tafsirlarida mazkur holatlar haqida ulamolarning fikrlarini quydagicha bayon qiladilar:
- Hanafiy va shofe'iy mazhablariga ko'ra jonivor (yuqoridagi hollarda) tirik holda topilsa, ya'ni uning dumi harakatlanib turgan yoki depsinib tursa va shu kabi hayot alomatlari bor holatda uni so'yilsa u haloldir.
- Bazi ulamolarning fikricha (bu hollarda go'shti halol bo'lishi uchun) chorva mollarining hayoti mustahkam bo'lishi shart. Hayoti mustahkamligi esa uni so'yib (bo'g'izlab) bo'lgach harakatlanishi lozim. Bo'g'ilayotgan paytdagi harakati ahamiyatsizdir.
Bu borada Imom Molik rohimahullohdan ikki xil rivoat keltirilgan bo'lib, ular:
- Agar so'yuvchining gumonida jonivor o'lgan degan fikr g'olib kelsa, uning go'shti halol bo'lmaydi;
- Hanafiy va shofe'iy mazhabiga ko'ra jonivorda hayotning eng kichik alomatlari bor holatda so'yilsa ham halol bo'ladi.
Alloma Sobuniy bu ixtiloflarning sababini quydagicha izohlaydilar:
“Ulamolarning ixtiloflarining sababi oyatdagi “illo so'yganingiz” iborasidagi istisnodir. Ya'ni bu istisno muttasil yoki munqote' ekanidir. Kimki bu istisnoni muttasil desa, u istisno (mazkur holda so'yilgan jonivorni) xaromlik hukmidan chiqaradi, deb hukm qiladi. Shunda oyatning ma'nosi: “Illo unda hayot qoldig'i bor holda topib, uni so'ysangiz ana shuni eyish sizlarga halol”, degani bo'ladi.
Ammo kimki istisnoni munqote' desa, shar'iy so'yish bunday holatdagi jonliqni hallol qilmasligiga hukm qilgan. Chunki bu o'rinda harom qilinganlardan emas, balki harom qilishdan istisno bo'lyapti. Shunda oyatning ma'nosi: “Sizlarga nomlari zikr qilinganlardan boshqa jonivorlar harom qilindi. Lekin Alloh taolo so'yish bilan halol qilgan jonivorlardan so'yganlaringiz sizlarga haloldir”, degani bo'ladi.
Yuqorida zikr qilingan holdagi jonliqlarning go'shtlari haromlik sabablarini shariat va tib ulamolari quyidagicha izohlashadi:
O'limtik. U Alloh taolo halol qilgan jonivorlardan o'zi o'lib qolganidir. Sof insoniy tabiat o'limtikni xohlamasligi hammaga ma'lum. O'limtikni bilib turib eyish uchun insonlik tabiatidan chiqish kerak. Buning ustiga hayvonga og'ir kasallik etmasa, o'zidan-o'zi o'lib qolmaydi. Kasallik bilan o'lgan hayvondagi turli illatlar va mikrioblar butun go'shtiga tarqalib ketadi. Tib ilmi bunga o'xshash hikmatlarni ko'plab kashf etgan. Biz bilmagan yana qancha hikmatlari bor.
Qon. Ya'ni hayvonni so'yganda oqqan qonni to'plab olib istemol qilish ham haromdir. So'yilgan hayvonning tomirlarida qolgan qon harom emas. So'yilgan hayvonlarning bo'g'zidan oqqan qonni ham sof insoniy tabiat inkor etadi. Tibbiy nuqtai nazardan qaraganda ham, hayvon so'yilganda undagi mavjud barcha mikroblar, kasalliklar va boshqa zararli illatlar qon bilan chiqib ketadi, ularni to'plab, tanovul qilish koni ziyon. Alloh taolo insonlarga zarar keltiradigan narsalarning barchasini harom qiladi.
Cho'chqa go'shti. Oyatda faqatgina go'shti zikr qilingan bo'lsada uning barcha a'zolari haromdir. Hattoki u musulmonlar uchun mol hisoblanmaydi. Uni sotish yoki sotib olish musulmon kishiga mutloq joiz emas. Unig haromlik hikmatlariga kelsak, “Tafsirul munir” va “Rovaiul bayan fi tafsi ayatil ahkam” asarlarida quydagi illatlar bayon qilinadi:
- Uning go'shti zararlidir. Sog'lom tabiat undan nafratlanadi. Chunki u iflos hayvon. Odatda chiqindi va najosatlar bilan ozuqalanadi. Shu sababli o'zi ham najosatdir;
- U o'zida o'limga sabab bo'luvchi kuchli bakterya va mikroblarni olib yuradi. Shu sababli unda katta zararlar mavjud;
- Unda dayuslikka o'xshash ko'plab iflos tabiatlar mavjud. Hech qachon o'zining urg'ochisini qizg'onmaydi. Unin go'shti bilan ozuqlangan shaxs bulardan ta'sirlanadi. Zero inson tanasi barcha ozuqalardan shu ozuqaning tarkibida mavjud moddalardan tasirlanadi. Ba'zi taomlar insonni issig'ini oshirsa, ba'zilari sovug'ini oshiradi;
- Uni go'shtini istemol qilgan kishiga, qanchalik toza joyda boqilsa ham, cho'chqaning mushaklari orasida bo'ladigan sipiralsimon gijja tuhumlari ko'chib o'tadi.
Alloh taolodan o'zganing nomi aytib so'yilgan jonliqning go'shti. Uning haromligi biror-bir moddiy najosat va zararlar tufayli emas, balki ma'naviy zarar tufaylidir. Insonlarni yaratib jon ato qilgan Alloh taolo hayvonlarni ham yaratib, ularga ham jon ato etdi. Insonlarga, xususan musulmonlarga go'sht mahsulotlaridan boshqa ozuqalarda uni tayyorlayotgan kishining etiqodi ahamiyatsizdir. Ammo yuqorida aytilganidek jon va ruh egasi bo'lganlar bundan mustasno. Zero ularning ruhi bo'lganligi tufayli aslida go'shtlarini tanavvul qilishimiz joiz emas. Lekin Alloh azza va jalla bizlarga ularni maxsus shartlarga rioya qilgan holda ulardan ozuqa sifatida foydalanishimizga ruhsat berdi. Agar Uning ko'rsatmalariga amal qilmasak jonivorlarning go'shtidan tanovvul qilishimiz durust emas.U shartlardan biri ruhni chiqarayotgan paytda shu ruhni yaratgan Zotni eslab, zikr qilishdir.Agar bu shart bajarilmay, qolgan barcha shartlar shar'iy asosda amalga oshirilsa ham hayvonning go'shti halol bo'lmaydi.
Alloh subhanahu va taolo barchamizga harom narsalardan saqlanib, o'zining halol qilib qo'ygan ne'matlaridan tanovul qilishimizni nasib va muvaffaq aylasin!
Manbalar asosida 405-guruh talabasi
Kobulov Oyatilloh tayyorladi
Tasavvuf masalasi ham salafiylar tomonidan qattiq tanqidga olingan va ko‘r-ko‘rona rad etiladigan mavzulardan biridir. Tasavvuf, tariqat, suluk, shayx, murid va shu kabi atamalarni eshitishlari bilan mavzuni inkor qilishga tushib ketadilar. Lekin aslida ham shundaymi?
Ming yillardan beri Islomning ruhi bo‘lib kelgan va Islom ummati og‘ishmay amal qilib kelayotgan bu mavzu rad etilishi kerakmi?!
Tasavvuf – bu Allohni tanish va nafsni poklashni o‘rgatadigan va shu yo‘ldagi harakatlarni ifodalaydigan, ularni anglatadigan va bu holatlarga erishish uchun nima qilish kerakligini tushuntiradigan bir ilmdir. Tasavvuf islomiy ilmlarning eng sharaflisidir. Bu ilmning sharafi, mavzusining sharafi bilandir.
Modomiki, tasavvufning maqsadi, mavzusi ma’rifatulloh – Allohni bilish-tanish ekan, u o‘z-o‘zidan islomiy ilmlarning eng sharaflisi bo‘ladi. Tasavvuf bizga nima qilsak, Alloh bizni sevadi? Nima qilsak, qalbimizda bo‘lishini istaganimiz “Alloh sevgisi” hosil bo‘ladi, kabi savollarga javob beradi va bu maqomga erishish yo‘llarini o‘rgatadi.
Tasavvufga ulamolar tomonidan ko‘plab ta’riflar berilgan. Shayx Ibrohim ibn Muvallid Roqqiy rahmatullohi alayh o‘zining kitoblarida bu ta’riflarni yuzdan oshig‘ini jamlagan.
Shayx Muhammad ibn Ali Qassob rahimahulloh: “Tasavvuf bu – saodat asrida sharafli qavmning eng oliyjanob kishisidan sodir bo‘lgan eng go‘zal xulqlardir”, degan.
Shayx Abu Muhammad Jaririy rahimahulloh: “Tasavvuf – har bir go‘zal xulqni olish va har bir yomon xulqni tark qilishdir”, dedi.
Shayx Muhammad ibn Ali ibn Husayn ibn Ali ibn Abu Tolib rahimahulloh: “Tasavvuf – go‘zal xulq bilan bir ma’noda bo‘lib, kimning xulqi senikidan go‘zal bo‘lsa, tasavvufi ham go‘zaldir”, degan.
Shayx Abu Hafs Naysoburiy rahimahulloh: “Tasavvuf – uning barchasi odobdir. U har bir vaqt, har bir hol va har bir maqomning odobidir”, degan.
Tasavvuf ba’zi kishilar: “Bu narsa hijriy uchinchi asrdan keyin paydo bo‘lgan bid’at, avvalgi davrda bo‘lmagan. Qur’oni karim va hadisi sharifda “Tasavvuf” so‘zi biror marta zikr qilinmagan”, deb da’vo qilayotganidek keyin paydo bo‘lib qolgan bid’at ilm emas, balki u barcha shar’iy ilmlar qatori Islomning avvalidan mavjuddir.
Qur’oni karimda va hadisi shariflarda “Tasavvuf” so‘zini biror marta kelmagani uni islomiy ilm emasligiga dalil bo‘lmaydi. Chunki boshqa islomiy ilmlarning ham nomlari Qur’on va hadisda zikr qilinmagan. Agar Qur’on va hadisda zikr qilinmagan narsalarni inkor qilsak, juda ko‘plab narsalardan voz kechishimizga to‘g‘ri keladi.
Tasavvuf Islomning avvalgi asrlaridan beri mavjud bo‘lib, u ham boshqa islomiy ilmlar qatori Qur’on va sunnatdan olingan. Bunga Qur’on, hadis va tobeinlarning so‘zlarida dalillar bor. Avval aytganimizdek tasavvufning asosiy vazifasi insonning nafsini tarbiyalash, gunohlardan poklash va botiniy amallarini tartibga solishdir.
Alloh taolo An’om surasining 120-oyatida bunday marhamat qilgan:
﴿وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ﴾
“Va oshkora hamda maxfiy gunohlarni tark qilinglar!”.
Alloma Alouddin Ali ibn Muhammad Bag‘dodiy rahimahulloh bu oyati karimani tafsir qilib: “Oshkora gunohdan tashqi a’zolar bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan. Maxfiy gunohdan qalb bilan qilinadigan gunohlar nazarda tutilgan” degan.
Zohiriy a’zolar bilan qilinadigan gunohlarni tark qilishni va unga beriladigan jazolarni fiqh fani o‘rgatsa, qalb kasalliklarini davolashni aynan tasavvuf o‘rgatadi. Boshqa oyati karimada shunday deyiladi:
﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا﴾
“Batahqiq, kim u(nafs)ni poklasa, yutuqqa erishdi” (Shams surasi, 9-oyat).
Darhaqiqat, inson oxiratda yutuqqa erishishi uchun, jahannam olovidan omonda bo‘lishi uchun bu dunyoda kufrdan, shirkdan, nifoqdan va turli gunoh va qalb kasalliklaridan o‘zini poklashi kerak.
Alloh taolo bu oyati karimalarda bandalarini kufr, shirk va gunohlardan o‘zlarini poklashga buyurmoqda. Mana shu poklashni o‘rgatadigan fanni “Tasavvuf” deb nomlash insonlar orasida urf bo‘lgan.
Shuningdek, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning hadisi shariflarida tasavvuf ehson deb nomlangan. “Jabroil hadisi” deb nomlangan mashhur hadisi sharifda “ehson” ayni tasavvuf ekani namoyon bo‘ldi.
Umar ibn Xattob roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlarida edik. Birdan ustimizda oppoq kiyimli, sochlari qop-qora odam paydo bo‘ldi. Unda safarning asari ko‘rinmas edi. Uni birortamiz tanimas ham edik. U kelib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning to‘g‘rilariga o‘tirdi. Ikki tizzasini u zotning ikki tizzalariga tiradi. Ikki kaftini sonlari ustiga qo‘ydi va: “Ey Muhammad, menga Islom haqida xabar ber”, dedi.
Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Islom “Laa ilaaha illallohu Muhammadur Rasululloh”, deb shahodat keltirmog‘ing, namozni to‘kis ado qilmog‘ing, zakot bermog‘ing, Ramazon ro‘zasini tutmog‘ing, agar yo‘liga qodir bo‘lsang, Baytni haj qilmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi u. Biz undan ajablandik. O‘zi so‘raydi, o‘zi tasdiqlaydi.
“Menga iymon haqida xabar ber”, dedi.
“Allohga, Uning farishtalariga, kitoblariga, payg‘ambarlariga va oxirat kuniga iymon keltirmog‘ing, yaxshiyu yomon qadarga iymon keltirmog‘ing”, dedilar.
“To‘g‘ri aytding”, dedi.
“Menga ehson haqida xabar ber”, dedi u.
“Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
“Menga Soat (qiyomat)dan xabar ber”, dedi.
“So‘raluvchi bu haqda so‘rovchidan bilimliroq emas”, dedilar.
“Uning alomatlaridan xabar ber”, dedi.
“Cho‘ri o‘z xojasini tug‘ishi, yalangoyoq, yalang‘och, kambag‘al cho‘ponlarning bino qurishda bir-birlaridan o‘zishga urinishlarini ko‘rmog‘ing», dedilar. So‘ngra u (qaytib) ketdi. Bas, birmuncha vaqt o‘tkazdim. So‘ngra u zot menga:
“Ey Umar, so‘rovchi kimligini bildingmi?” dedilar.
“Alloh va Uning Rasuli biluvchidir”, dedim.
“Albatta, u Jabroildir. Sizlarga diningizni o‘rgatgani kelibdi”, dedilar».
Ushbu hadisi sharifda dinning asllari iymon, Islom, ehson, zohiriy va botiniy amallarni isloh qilish va oxirat kuni haqida va bularning barchasi din ekanligini xabari berilmoqda.
Hadisi sharifda zikr qilingan “Islom”ni fiqh ilmi o‘rgatadi. “Iymon” qismini aqoid ilmi o‘rgatadi. Bizning mavzumizga bevosita bog‘liq bo‘lgan “ehson” qismini esa tasavvuf ilmi o‘rgatadi va bu hadisi sharifda bunga amaliy namuna ham bor.
Jabroil alayhissalom: “Menga ehson haqida xabar ber”, deganlarida Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Allohga xuddi Uni ko‘rib turganingdek ibodat qilmog‘ing. Agar sen Uni ko‘rmasang, U seni ko‘rib turur”, dedilar.
Tasavvufning asosiy maqsadlaridan biri ham banda qilayotgan har bir ibodatida, amalida Alloh uni ko‘rib turganini va bu amaliga qiyomat kuni albatta savol-javob bo‘lishini qalban his qildirishdir.
“Tasavvuf” so‘zi Islomning dastlabki asrida ishlatilmagan bo‘lsa-da, keyingi davrlarda “so‘fiy” so‘zi ishlatilganini kuzatishimiz mumkin.
Ulamolar mutavotir hadisning qanday bo‘lishi va shartlarini bayon qilib aytadilarki “Mutavotir hadis – uning sanadidagi har bir tabaqada juda ko‘p roviy rivoyat qilgan. Ana shu roviylarning barchasi rivoyat qilingan hadisni o‘zgartirishga kelishib olishlari mumkinligini aql inkor etadi”.
Shunday ekan, tasavvuf ilmi ham ikkinchi asrdan (tobeinlar asridan) to shu kungacha minglab shariatimiz peshvolari orqali ham naqlan, ham amalan mutavotir holatda bizgacha yetib kelgan. Shuning o‘zi ham tasavvuf ilmining shar’iy ilm ekaniga yetarli dalil bo‘ladi.
Mashhur muhaddis olim, Shayx Shoh Valiyyulloh Dehlaviy rahimahulloh: “Suhbatlarimiz va ta’lim-tarbiyamiz Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga sahih va mashhur sanad bilan yetib borgan tariqat odobidir”, degan.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi