Alloh subhanahu va taolo juda ham mehribon va hakim bo'lgan zotdir. U zot butun olamlarni yaratdi. Barcha narsani yaratgandan so'ng insonni xalq qilib, uni erda o'z xalifasi etib sayladi. Insonga barcha narsalarning nomlarini o'rgatdi. Insonni yaratibgina qolmasdan, bu dunyoda qanday yashashgi ham ta'limini berdi. Ularga payg'ambarlar yuborib, qaysi ishlarni bajarish mumkin-u, qay ishlarni bajarish mumkin emas, qay narsalarni tanovul qilish halol-u, qaysi narsalrani eyish haromligini bildirdi. U zot er yuzidagi barcha ne'matlarni insonlar va ulrning manfaati uchun yaratib, ularning xizmatida qoim qilib qo'ygandir.
Alloh taolo Qur'oni karimda shunday marhamat qiladi:
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
“U (Alloh) er yuzidagi barcha narsalarni sizlar uchun yaratdi” (Baqara surasi 29-oyat).
Jumhur mufassirlar bu oyatni "er va undagi narsalarni insonlarning moddiy va ma'naviy manfaatlari uchun yaratilgan" deb tafsir qilganlar. Bu o'rinda eng e'tiborli jihat bu barcha mavjudotlarning yaratilganligidir. Zero, Islom aqidasida Alloh taolodan boshqa borliqdagi barcha mavjudotlar yaratilganligi qat'iy belgilab qo'yilgan.
Bizga yaxshi ma'lumki, Islom shariati kishilarning joni, moli, obro'-e'tibori va nasl-nasabini saqlashga katta e'tibor qaratadi. Shu manoda kishilarning pokiza va halol taomlarni tanovul qilib, nopok va zavqi salim tabiatli kishining ko'ngli tortmaydigan mahsulotlarni iste'mol qilishdan qaytarishi ularning salomatliklari garovi ekani hech kimga sir emas. Bu borada musulmonlarning dasturul amali bo'lgan Qur'oni karim va hadisi shariflarda ijmoliy va tafsiliy ko'rsatmalar talaygina. Misol tariqasida quyidagilarni zikr qilish mumkin:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
“Ey imon keltirganlar! Allohgagina ibodat qiluvchi bo'lsangiz, sizlarga Biz rizq qilib bergan pokiza narsalardan eb, Unga shukr qilingiz. U sizlarga o'limtik, qon, cho'chqa go'shti va Allohdan o'zgaga atab so'yilgan narsalarni (iste'mol qilishni qat'iy) harom qildi. Ammo, zulmkor va tajovvuzkor bo'lmagan holda, zaruratan, majbur bo'lsa (ochlik tangligi yuzasidan tanovul qilsa) unga gunoh yo'qdir. Darhaqiqat, Alloh kechirimli va rahmlidir” (Baqara surasi, 172-173-oyatlar).
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ
“Ey imon keltirganlar! Bitimlar (ahdlar)ga vafo qilingiz! Sizlar uchun chorva (xonaki) hayvonlar (go'shti) halol qilindi. Sizlarga (nomlari) o'qilajak (hayvonlar) bundan mustasno. Ehrom (haj ibodati)da bo'lganlaringizda ov qilishni halol deb sanamagaysiz. Albatta, Alloh iroda qilgan narsaga hukm qilur” (Moida surasi, 1-oyat).
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ
“O'limtik, qon, cho'chqa go'shti, Allohdan o'zganing nomi aytib so'yilgan, bo'g'ib o'ldirilgan, urib o'ldirilgan, yiqilib o'lgan, suzishdan o'lgan va yirtqich hayvon (qisman) egan (hayvonlar) sizlarga harom qilindi, illo (shar'an) so'yganingiz (haloldir)” (Moida surasi, 3-oyat).
Jobir roziyallohu anhudan rivoat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi va sallam Haybar kuni xonaki eshaklarning go'shtidan nahy qildilar, yilqiga esa izn berdilar”.
Yuqoridagi ko'rsatmalar asosida ulamolar oziq-ovqat mahsulotlarini, xususan go'sht mahsulotlarini halol bo'lishining asosiy qoida va mezonlarini ishlab chiqqanlar. Bu borada ham to'rt mazhab imomlari aksar hayvonlarning halolligida ittifoq qilsalarda ba'zi jonivorlarning halol yoki makruhligida ixtilof qilganlar.
Hayvonlarning go'shti halol bo'lishidagi mezon.
Alloh taolo:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ
“Ey imon keltirganlar! Bitimlar (ahdlar)ga vafo qilingiz! Sizlar uchun chorva (xonaki) hayvonlar (go'shti) halol qilindi”, degan (Moida surasi, 1-oyat).
Oyati karimadagi “ahdnomalar” so'zidan ikki tomon o'zaro kelishib tuzadigan va imzolab tasdiqlaydigan hozirgi urfdagi ahdnomalarni tushunmaslik kerak. Bu erda keng ma'nodagi ahdnomalar nazarda tutilgan.
Avvalo, bu ahdnomalar insonning banda sifatida Alloh taolo huzuridagi ahdnomalaridir. Allohga berilgan imon ahdida halol va haromning hukmini faqat Alloh taoloning O'zidan olish sharti ham mavjud. O'sha ahdga muvofiq, Alloh taolo nima halol-u nima haromligini O'zi belgilamoqda:
أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعَامِ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ
“Sizga, keyin tilovat qilinadiganlardan boshqa, chorva hayvonlari halol qilindi”.
“Chorva hayvonlari” deb tarjima qilinayotgan so'z Qur'oni karim matnida “al-An'om” deb kelgan. Bu so'z arab tilida tuya, qoramol va qo'y-echkilarga nisbatan ishlatiladi. Bunda xonakilari ham, yovvoyilari ham barobardir.
Demak, mazkur hayvonlar aslida haloldir. Ammo ba'zi mustasno hollarda harom bo'lishi ham mumkin. Unday hollar oz bo'lgani uchun ularni alohida, boshqa oyatlarda ko'rsatiladi.
Moida surasining uchinchi oyatida aslida go'shti halol jonivorlarning go'shtlari haromga aylanib qoladigan o'rinlari bayon qilingan. U oyatdan quyidagilarni harom ekanligini bilib olsak bo'ladi:
- O'limtik;
- Qon; (Qonning jonliqni bo'g'izlagan payt otilib chiqqani harom. Ammo jonivorni shar'iy qoidalar asosida so'ygandan keyin go'sht ichida qolgan qonning zarari yo'q)
- Cho'chqa go'shti;
- Allohdan o'zganing nomi aytib so'yilgan hayvonlar go'shti;
- Bo'g'ib o'ldirilgan hayvonlar go'shti;
- Urib o'ldirilgan hayvonlar go'shti;
- Balandlikdan yiqilib o'lgan hayvonlar go'shti;
- Boshqa jonivorlarning suzishidan o'lgan hayvonlar go'shti;
- Yirtqich hayvonlar qisman egan hayvonlar go'shti.
Oyati karimada zikr qilingan bu holatdagi barcha hayvonlarning go'shti haromligiga ulamolar ittifoq qilishgan. Ammo yuqoridagi hollarda jonivorning hali joni chiqmagan bo'lsa-yu, uni shar'iy yo'l bilan so'yganda halol bo'lishi shartlari borasida kichik ixtilof mavjud. Alloma Muhammad Ali Sobuniy o'zlarining “Rovaiul bayan tafsiru ayatil ahkam minal Qur'an” nomli tafsirlarida mazkur holatlar haqida ulamolarning fikrlarini quydagicha bayon qiladilar:
- Hanafiy va shofe'iy mazhablariga ko'ra jonivor (yuqoridagi hollarda) tirik holda topilsa, ya'ni uning dumi harakatlanib turgan yoki depsinib tursa va shu kabi hayot alomatlari bor holatda uni so'yilsa u haloldir.
- Bazi ulamolarning fikricha (bu hollarda go'shti halol bo'lishi uchun) chorva mollarining hayoti mustahkam bo'lishi shart. Hayoti mustahkamligi esa uni so'yib (bo'g'izlab) bo'lgach harakatlanishi lozim. Bo'g'ilayotgan paytdagi harakati ahamiyatsizdir.
Bu borada Imom Molik rohimahullohdan ikki xil rivoat keltirilgan bo'lib, ular:
- Agar so'yuvchining gumonida jonivor o'lgan degan fikr g'olib kelsa, uning go'shti halol bo'lmaydi;
- Hanafiy va shofe'iy mazhabiga ko'ra jonivorda hayotning eng kichik alomatlari bor holatda so'yilsa ham halol bo'ladi.
Alloma Sobuniy bu ixtiloflarning sababini quydagicha izohlaydilar:
“Ulamolarning ixtiloflarining sababi oyatdagi “illo so'yganingiz” iborasidagi istisnodir. Ya'ni bu istisno muttasil yoki munqote' ekanidir. Kimki bu istisnoni muttasil desa, u istisno (mazkur holda so'yilgan jonivorni) xaromlik hukmidan chiqaradi, deb hukm qiladi. Shunda oyatning ma'nosi: “Illo unda hayot qoldig'i bor holda topib, uni so'ysangiz ana shuni eyish sizlarga halol”, degani bo'ladi.
Ammo kimki istisnoni munqote' desa, shar'iy so'yish bunday holatdagi jonliqni hallol qilmasligiga hukm qilgan. Chunki bu o'rinda harom qilinganlardan emas, balki harom qilishdan istisno bo'lyapti. Shunda oyatning ma'nosi: “Sizlarga nomlari zikr qilinganlardan boshqa jonivorlar harom qilindi. Lekin Alloh taolo so'yish bilan halol qilgan jonivorlardan so'yganlaringiz sizlarga haloldir”, degani bo'ladi.
Yuqorida zikr qilingan holdagi jonliqlarning go'shtlari haromlik sabablarini shariat va tib ulamolari quyidagicha izohlashadi:
O'limtik. U Alloh taolo halol qilgan jonivorlardan o'zi o'lib qolganidir. Sof insoniy tabiat o'limtikni xohlamasligi hammaga ma'lum. O'limtikni bilib turib eyish uchun insonlik tabiatidan chiqish kerak. Buning ustiga hayvonga og'ir kasallik etmasa, o'zidan-o'zi o'lib qolmaydi. Kasallik bilan o'lgan hayvondagi turli illatlar va mikrioblar butun go'shtiga tarqalib ketadi. Tib ilmi bunga o'xshash hikmatlarni ko'plab kashf etgan. Biz bilmagan yana qancha hikmatlari bor.
Qon. Ya'ni hayvonni so'yganda oqqan qonni to'plab olib istemol qilish ham haromdir. So'yilgan hayvonning tomirlarida qolgan qon harom emas. So'yilgan hayvonlarning bo'g'zidan oqqan qonni ham sof insoniy tabiat inkor etadi. Tibbiy nuqtai nazardan qaraganda ham, hayvon so'yilganda undagi mavjud barcha mikroblar, kasalliklar va boshqa zararli illatlar qon bilan chiqib ketadi, ularni to'plab, tanovul qilish koni ziyon. Alloh taolo insonlarga zarar keltiradigan narsalarning barchasini harom qiladi.
Cho'chqa go'shti. Oyatda faqatgina go'shti zikr qilingan bo'lsada uning barcha a'zolari haromdir. Hattoki u musulmonlar uchun mol hisoblanmaydi. Uni sotish yoki sotib olish musulmon kishiga mutloq joiz emas. Unig haromlik hikmatlariga kelsak, “Tafsirul munir” va “Rovaiul bayan fi tafsi ayatil ahkam” asarlarida quydagi illatlar bayon qilinadi:
- Uning go'shti zararlidir. Sog'lom tabiat undan nafratlanadi. Chunki u iflos hayvon. Odatda chiqindi va najosatlar bilan ozuqalanadi. Shu sababli o'zi ham najosatdir;
- U o'zida o'limga sabab bo'luvchi kuchli bakterya va mikroblarni olib yuradi. Shu sababli unda katta zararlar mavjud;
- Unda dayuslikka o'xshash ko'plab iflos tabiatlar mavjud. Hech qachon o'zining urg'ochisini qizg'onmaydi. Unin go'shti bilan ozuqlangan shaxs bulardan ta'sirlanadi. Zero inson tanasi barcha ozuqalardan shu ozuqaning tarkibida mavjud moddalardan tasirlanadi. Ba'zi taomlar insonni issig'ini oshirsa, ba'zilari sovug'ini oshiradi;
- Uni go'shtini istemol qilgan kishiga, qanchalik toza joyda boqilsa ham, cho'chqaning mushaklari orasida bo'ladigan sipiralsimon gijja tuhumlari ko'chib o'tadi.
Alloh taolodan o'zganing nomi aytib so'yilgan jonliqning go'shti. Uning haromligi biror-bir moddiy najosat va zararlar tufayli emas, balki ma'naviy zarar tufaylidir. Insonlarni yaratib jon ato qilgan Alloh taolo hayvonlarni ham yaratib, ularga ham jon ato etdi. Insonlarga, xususan musulmonlarga go'sht mahsulotlaridan boshqa ozuqalarda uni tayyorlayotgan kishining etiqodi ahamiyatsizdir. Ammo yuqorida aytilganidek jon va ruh egasi bo'lganlar bundan mustasno. Zero ularning ruhi bo'lganligi tufayli aslida go'shtlarini tanavvul qilishimiz joiz emas. Lekin Alloh azza va jalla bizlarga ularni maxsus shartlarga rioya qilgan holda ulardan ozuqa sifatida foydalanishimizga ruhsat berdi. Agar Uning ko'rsatmalariga amal qilmasak jonivorlarning go'shtidan tanovvul qilishimiz durust emas.U shartlardan biri ruhni chiqarayotgan paytda shu ruhni yaratgan Zotni eslab, zikr qilishdir.Agar bu shart bajarilmay, qolgan barcha shartlar shar'iy asosda amalga oshirilsa ham hayvonning go'shti halol bo'lmaydi.
Alloh subhanahu va taolo barchamizga harom narsalardan saqlanib, o'zining halol qilib qo'ygan ne'matlaridan tanovul qilishimizni nasib va muvaffaq aylasin!
Manbalar asosida 405-guruh talabasi
Kobulov Oyatilloh tayyorladi
X asrning oxiri va XI asrning boshlarida Xorazm va Buxoro ilmiy muhitida antik davr yunon falsafasi hamda tabiiy fanlar merosini qayta ko‘rib chiqishga bo‘lgan qiziqish nihoyatda kuchaydi. Aristotelning “Osmon va olam haqida” hamda “Fizika” asarlaridagi ayrim xulosalar o‘sha davr tadqiqotchilari tomonidan so‘zsiz haqiqat sifatida qabul qilinayotgan bir paytda, taxminan 24–26 yoshlardagi Beruniy antik muallifning ayrim qarashlarini amaliy kuzatuv va matematik mantiq yordamida shubha ostiga oldi. Beruniy o‘z e’tirozlari va savollarini xat orqali Buxoroda yashab ijod qilayotgan, o‘sha vaqtda 17–19 yoshlarda bo‘lgan Ibn Sinoga yubordi. Ushbu tarixiy muloqotning bizgacha yetib kelgan matni Ibn Sinoning Beruniy tomonidan berilgan savollarga qator javoblaridan iborat. Manbashunos va sharqshunos Yu.Zavadovskiy ushbu qo‘lyozma matnini rus tiliga o‘girgan va u ilk bor 1957 yilda Toshkentda nashr etilgan. Keyinchalik, 1973 yilda Beruniy tavalludining 1000 yillik yubileyi munosabati bilan falsafa fanlari nomzodi A.Sharipov tomonidan tayyorlangan qayta nashrda ushbu yozishmalarning ilmiy ahamiyati yanada aniqroq yoritilgan.
Beruniyni Aristotel ta’limotidagi ba’zi fizik qoidalarning kuzatuv va tajribaga zid kelishi alohida tashvishga solgan edi. Xususan, “Fizika” bo‘limiga oid savollar orasida moddalarning nur sindirishi va issiqlik yig‘ish xususiyatiga oid aniq tajriba bayon qilinadi. Xorazmlik olim dumaloq va shaffof shisha idishni olib, uni suv bilan to‘ldirganda u billur lupa kabi quyosh nurlarini bir nuqtaga to‘plab, alanga oldirish xususiyatiga ega bo‘lishini ko‘rsatib o‘tadi. Agar ushbu idish suv o‘rniga havo bilan to‘ldirilsa, hech qanday nur yig‘ilmaydi va olov hosil bo‘lmaydi. Beruniy Ibn Sinoga murojaat qilib, suvning bunday o‘ziga xos ta’sir ko‘rsatishi sababini va nega aynan suv mavjud bo‘lganda nurlar to‘planishini so‘raydi. Sharqshunos A.Sharipov tadqiqotlarida ta’kidlanganidek, bu kabi savollar Beruniyning shunchaki nazariy mulohaza yuritmagani, balki aniq fizik hodisalarni tajribada tekshirib ko‘rganini tasdiqlaydi.
Ibn Sino Beruniyning bu savoliga javob berar ekan, suvning tabiatan tiniq, zich va silliq jism ekanini, shu sababli u o‘zidan o‘tayotgan nurni akslantirish va qaytarish xususiyatiga egaligini tushuntiradi. Optimika masalalarida olimlar o‘rtasidagi bahs Platon va Aristotel maktablarining qarashlarini qiyoslash darajasigacha yetib boradi. Ibn Sino ko‘rish jarayoni ko‘zdan nur chiqishi orqali yuz bermaydi degan Aristotel pozitsiyasini himoya qiladi va bu borada Platon qarashlaridan farqli yondashuvni ilgari suradi.
Beruniyning yana bir e’tiborga loyiq tajribaviy savoli suv va muzning zichligi hamda og‘irligi o‘rtasidagi munosabatga bag‘ishlangan. Aristotel nazariyasiga ko‘ra, sovuq va toshsimon qattiq shaklga ega bo‘lgan muz o‘z mohiyatiga ko‘ra tuproq elementiga yaqinroq bo‘lishi va suv tubiga cho‘kishi kerak edi. Lekin Beruniy amaliyotda muzning suv yuzida suzib yurishini ko‘rib, bu hodisaning fizik sababini so‘raydi. Ibn Sino o‘z javobida suv muzlagan paytda uning tarkibida havo zarralari qotib qolishini va aynan shu suyuqlik ichidagi havo pufakchalari muzni suv tubiga cho‘kishiga yo‘l qo‘ymasligini ta’kidlaydi. Yu.Zavadovskiy tomonidan o‘rganilgan ushbu ommaviy munozara o‘sha davr uchun moddalarning fizik holati va termodinamika boshlang‘ich tushunchalari bo‘yicha muhim qadam edi.
Kosmologiya va fazoviy geometriya sohasida ham Beruniy Aristotel da’volarini jiddiy sinovdan o‘tkazadi. Aristotel fazoda osmon sferasi og‘irlikka ham, yengillikka ham ega emas, chunki u markazga yoki markazdan atrofga harakat qilmaydi deb hisoblar edi. Beruniy esa xayoliy tafakkur nuqtayi nazaridan osmon jismi eng og‘ir jismlardan biri bo‘lishi mumkinligini, uning markazga tushmasligi uning vaznsizligini anglatmasligini ilgari suradi. Shuningdek, Beruniy fazo shakli borasida ham to‘xtalib, osmon sferasi mukammal sharsimon bo‘lishi shartligi, u tuxumsimon yoki yasmiqsimon shaklda ham bo‘lishi mumkinligini taxmin qiladi. Ibn Sino esa geometriya va fizika dalillarini keltirib, agar sfera sharsimon bo‘lmasa, uning harakati paytida bo‘shliq hosil bo‘lishi zaruriyatini isbotlashga urinadi.
Aristotelning fazoda olamning o‘ng va chap tomonlari haqidagi qarashlari ham Beruniyning keskin tanqidiga uchraydi. Aristotel jismning o‘ng tomoni harakat boshlanadigan joy deb ta’rif berib, keyinchalik Osmon harakati sharqdan boshlanadi, demak Sharq – bu o‘ng tomon degan xulosa chiqargan edi. Beruniy bunday xulosa chiqarish logikada “mantiqiy aylana” xatoligiga olib kelishini ko‘rsatib o‘tadi. Ibn Sino o‘z javobida Aristotel osmon sferasini tirik jism sifatida tasavvur qilganini aytib, antik muallif mantig‘ini himoya qilishga harakat qiladi.
Ushbu yozishmalar matni O‘zbekiston Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutining 2385-raqamli qo‘lyozmalar fondida saqlanib qolgan. Mazkur manbaning bizgacha yetib kelishida xatlarni ko‘chirib yozgan faqih Ma’sumiyning xizmati borligi xat oxiridagi qaydlarda eslatib o‘tiladi. Yu.Zavadovskiy va A.Sharipov tadqiqotlari shuni ko‘rsatadiki, XI asr boshidagi bu ilmiy bahs nafaqat ikki mutafakkirning shaxsiy muloqoti, balki Turonda tabiatshunoslik fanlari va kuzatuv tajribalariga asoslangan yangi ilmiy uslub shakllanganining tarixiy isbotidir.
Beruniy va Ibn Sino o‘rtasidagi yozishmalar X-XI asrlarda Xorazm va Buxoroda shakllangan ilmiy tafakkur darajasi antik davr falsafasini shunchaki o‘zlashtirish bilan cheklanmay, uni aniq tajriba va mantiqiy tahlil vositasida tanqidiy qayta ko‘rib chiqish bosqichiga ko‘tarilganini anglatadi.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati