“Muhabbat” so'zi “ hubb” sozining o'zagidan olingan bo'lib, lozim tutish va sabot ma'nolarini anglatadi. Biror narsaga muhabbat qo'ygan odam mazkur mahbubni lozim tutadi va unda sobit turadi.
Muhabbatning iste'lohiy ma'nosi haqida ulomolar bir-birini to'ldiruvchi bir necha ta'riflarni aytganlar:
Rog'ib: “Muhabbat nafsning o'zi yaxshi deb bilgan va gumon qilgan narsaga moyil bo'lishidir. U ikki xil bo'ladi. Biri tabiiy bo'lib, u insonda, hayvonda va gohida jonsiz narsada ham bo'ladi. Boshqasi ixtiyoriy bo'lib u faqat insonga xos bo'ladi “, degan.
Kafaviy: “Muhabbat haddan oshgan rozilikdir. U ikki qiimdan iboratdir. Birinchisi har bir mukallafda bo'ladi. U iymonda lozim va lobud narsadir. Uning haqiqati Alloh taoladan kelgan narsaning hukmiga va taqdiriga bo'ysungan holda, hech qanday e'tirozsiz qabul qilishdir. Ikkinchisi faqatgina maqomat egalarida bo'ladi. Uning haqiqati qazo qilingan narsadan qalbning quvonch va sururga to'lishi va roziligidir”, degan.
Jaloliddin Rumiy shunday deydi: “To'g'ri, muhabbat olam gardishini aylantirmaydi. Muhabbat shu gardish aylanishiga ma'no bag'ishlaydi”.
Inson har bir a'zosining alohida vazifasi bor. Masalan, ko'zning vazifasi ko'rish, quloqniki eshitish, tilga so'zlash vazifasi yuklatilgan, qalbning ishi esa sevishdir. Qalb yo Alloh taoloni sevadi yoki U zotning mahluqlarini yaxshi ko'radi. Bandaning qalbida yo oxirat yo dunyo muhabbati bo'ladi. Oxiratning muhabbati bilan qalb yaxshiliklarga shoshadi. Dunyo muhabbati borasida esa, hadisi sharifda bunday ta'riflanadi: “Dunyo muhabbati barcha yomonliklarning boshidir”.
Muhabbat - bu inson tabiatini zavqlantiruvchi tuyg'udir. Muhabbat eng oliy darajasi IShQ deyiladi.
Ilohiy ishq suvga o'xshaydi. Agar suv bo'lmasa, daraxt yam - yashil bo'lib o'smaydi. Unga suv quyilsagina u gullaydi, meva beradi. Insondagi ilohiy ishq ham daraxtning suvi kabidir. Agar insonda ilohiy ishq bo'lsa, uning iymoni gullay boshlaydi va undan mo'minlik ifori taraladi va yon - atrofni ham o'rab oladi.
Alloh taolo: “Albatta, iymon keltirgan va yaxshi amallarni qilganlarga Rohman muhabbat paydo qilur”, degan. Maryam surasi 96-oyat
“Alloh sizni sevadir” Oli Imron 31-oyat
Mo'min banda uchun Allohning muhabbatidan ham ulug'roq baxt, saodat bormi!
Aytadilarki, haqiqiy muhabbat 3 narsada bilinadi:
- Sevgan suyganining so'zini boshqalarning so'zidan ustun qo'yadi;
- Sevgan suyganining suhbatini boshqalarning suhbatidan ustun qo'yadi;
- Sevgan suyganini mamnun etishni boshqalarni mamnun etishdan ustun qo'yadi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qachon Alloh bir bandasiga muhabbat qilsa, Jabroilni chaqirib: “Men falonchiga muhabbat qildim. Sen ham unga muhabbat qil”, deydi. Bas, Jabroil unga muhabbat qiladi va osmonga nido qilib:“ Alloh falonchiga muhabbat qiladir. Sen unga muhabbat qil!” deydi. Shunda ahli osmon unga muhabbat qiladi. So'ngra uning uchun er ahlida qabul yo'lga qo'yiladi. Qachon Alloh bir bandani yomon ko'rib qolsa, Jabroilni chaqirib: “Men falonchini yomon ko'rdim. Sen ham uni yomon ko'r”, deydi. Bas , Jabroil uni yomon ko'radi va osmonga nido qilib: “Albatta, Alloh falonchini yomon ko'radi. Sen uni yomon ko'r !” deydi. Shunda ahli osmon uni yomon ko'radi. So'ngra uning uchun erda yomon ko'rish yo'lga qo'yiladi.
Sahl ibn Abdulloh Tustariy shunday degan:” Alloh sevgisining alomati Qur'on sevgisidir. Qur'on sevgisining alomati Payg'ambar sevgisidir. Payg'ambar sevgisining alomati uning sunnatiga va go'zal ahloqiga tobe bo'lmoqdir. Sunnatga tobe bo'lishlikning alomati oxirat hayotini unutmaslik. Oxirat hayotini unutmaslikning alomati dunyoga hirs qo'yishdan , haromdan qochishdir.
Muhabbatning ziddi – g'azab, nafrat, yomon ko'rishdir. G'azab arab tilida “shiddatli”, “qattiq” degan ma'nolarni anglatadi.
Ulamolarimiz g'azabni shunday ta'riflaydi: “G'azab – bu ozor etkazgan tomondan intiqom hosil qilish”. G'azab Alloh taoloning fe'liy sifatlaridan biri bo'lib, U Zotning jaloliga muvofiq bo'ladi.
“ … Albatta, Alloh kibrli va maqtanchoq kishilarni sevmaydi”.
Allohga nisbatan sodir etilgan ilk gunoh nima ekanini bilasizmi? Kibr! Ha, Iblisni Allohning buyrug'iga qarshi chiqishiga undagan narsa kibr edi: “Eslang, (ey Muhammad!) Biz farishtalarga : “Odamga sajda qilingiz!- deb buyurishimiz bilan ular sajda qildilar. Faqat Iblis bosh tortib, takabburlik qildi va kofirlardan bo'ldi” ( Baqara surasi, 34-oyat). Shuning uchun Alloh ushbu shaytoniy xulqni va bu razil illat bilan xulqlanganlarni suymaydi.
Imom Moturidiy rahimahulloh “Niso” surasidagi 34-oyatni sharhlab, shunday yozgan. “ Kibrli” so'zi “ Ixtiyaalun” o'zgidan olingan bo'lib, bir nechta ma'nolarni anglatadi:
- Mutakabbir;
- O'ta yolg'onchi, firibgar;
- Gerdayib yuruvchi;
- Yomon so'zni oshkora aytuvchilar
“Alloh yomon gapni oshkor qilishni xush ko'rmaydi. Magar mazlumdan bo'lsa, mayli. Alloh eshituvchi va bilguvchi Zotdir. Niso surasi, 148-oyat
Ushbu oyatda Alloh suymagan bandalarning yana bir sifati bayon qilingan.U ham bo'lsa, yomon so'zni oshkora aytish. Allohni sevgan itoatkor banda bunday nomaqbul so'zlarni aytmaydi,birovlarni g'iybat qilmaydi,hatto bu kabi so'zlarni hayoliga ham keltirmaydi.
Mulla Ali Qori aytadi: ”Agar banda Allohning hamma narsani eshitib bilib turishini bilganida edi, nafs targ'ib qilgan ko'p so'zlarni aytishdan hayo qilgan bo'lar edi. Hikmatli naqlda aytilganidek, haqni maqtashni odamlarni yomonlashdan ustun bilmagan inson komillik darajasiga eta olmaydi”.
Mujohid aytadi: Yomon so'zni oshkor qilish – bir odam mehmonga borsa-yu, mezbon uni yaxshi ziyofat qilmasa, u u erdan chiqib, falonchi meni hurmatimni joyiga qo'ymadi, yaxshi ziyofat qilmadi”, deb gapirishidir.
Bugun Alloh taolodan mol-dunyo so'raydiganlar ko'p. Obro'-martaba so'raydiganlar ham etarlicha topiladi.Lekin U zotdan O'zini so'raydiganlar afsuski juda oz.Ikki kaftini ochib: Yo Robbim! Men Sening roziligingni so'rayman.Men Sening muhabbatingni so'rayman”deb duo qiladiganlar kam uchraydi.Agar kishi obro'-martaba,xotin,bola-chaqa,bordi-yu hatto butun dunyoning molini so'rasalar ham aslida ular Alloh taoladan hech narsa so'ramabdilar. Dunyo matohlarining barchasi Allohning ishqi oldida arzimas narsadir. Shuning uchun butun vujudimiz bilan Undan tomirimizdan gunoh ildizlarini sug'urib tashlaydigan Ishqini so'raylik!
Hadichai Kubro ayol-qizlar o'rta
maxsus islom ta'lim muassasasi
4- kurs talabasi Alimova Odina
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati