05 Март, 2026, 16 Рамазон, 1447
05 Март, 2026, 16 Рамазон, 1447
Ўзбекистонда фаолият юритаётган устоз сифатида кейинги йилларда мамлакатда амалга оширилаётган кенг қамровли ислоҳотлар алоҳида эътиборга лойиқ эканини таъкидламоқчиман. Айниқса, маънавий-маърифий ҳаётни юксалтириш, диний бағрикенглик муҳитини мустаҳкамлаш ҳамда инсон қадрини улуғлашга қаратилган ташаббуслар ўзининг амалий самарасини кўрсатмоқда.
Жорий йилги муборак Рамазон ойида давлат томонидан эҳтиёжманд аҳолини қўллаб-қувватлаш мақсадида ажратилган маблағлар, жойларда ифторлик ва хайрия тадбирларининг кенг ташкил этилаётгани жамиятда меҳр-оқибат ва ҳамжиҳатлик муҳитини янада кучайтириши шубҳасиз. Бу тарихда ҳам кўп кўрилган натижа. Мамлакат раҳбари бошчилигида амалга оширилаётган эзгу ишлар халқ фаровонлиги йўлида давлат ва жамоатчилик ўртасидаги ҳамкорликнинг амалий ифодаси бўлиб хизмат қилмоқда.
Шу билан бирга, диний таълим муассасаларини ривожлантириш, масжидларни обод этиш, имом-хатиблар ҳамда соҳа вакилларининг билим ва малакасини оширишга қаратилган чора-тадбирлар ҳам изчил давом этмоқда. Маърифий тарғибот ишларининг замонавий ёндашувлар асосида йўлга қўйилиши эса, айниқса, ёш авлоднинг соғлом ва тўғри билим олишида муҳим аҳамият касб этади.
Ўзбекистонда яшаётган бир хорижлик инсон сифатида айтишим мумкинки, мазкур ислоҳотлар жамиятда ўзаро ҳурмат, бағрикенглик ва ижтимоий барқарорлик муҳитини мустаҳкамлашга хизмат қилиши билан ҳам катта аҳамиятга эгадир.
Шайх Аҳмад Ражаб Аҳмад Адавий,
Мир Араб Олий мадрасаси ўқитувчиси
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Шайх Миёнжи Нур Муҳаммад Жанжонвий раҳимаҳуллоҳ зокир (Аллоҳни кўп зикр қилувчи) сифатида танилган буюк олимлардан эди. Ҳар сафар бозорга борганида харидларга тўлов қилиш учун ҳамёнини сотувчига берар, у керакли пулни санаб оларди. Шайх Миёнжи шу қадар зикр қилишга берилганидан ҳатто пулни санашга ортиқча вақтни ўтказишни истамасди.
Кунларнинг бирида ўғри унинг ҳамёнини ўғирлаб кетди. Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ ўғрини тутиш у ёқда турсин, ҳатто ортига ҳам қарамади. Зикрнинг савобини ўғрини қувиб вақтини кетказишга, бу дунёнинг арзимас матоҳига алмаштиришни истамади.
Шайх Миёнжи: “Аллоҳим, мен ўғрини кечирдим ва олган нарсасини ҳадя қилдим” деб дуо қилди ва бўлган воқеани унутиб, яна зикрга берилди.
Ўғри қочиб кетди, Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ уни кечирди, аслида воқеа шу ерда тугаши керак эди. Лекин Аллоҳ таоло ўғрига сабоқ беришни ирода қилди.
Ўғри уйига қайтиш йўлини жуда яхши билса ҳам, Аллоҳ уни адаштириб қўйди. У маҳаллани айланаверар, лекин йўлни топа олмасди. Охир-оқибат, унинг бу ҳолатига қилган ўғрилиги сабаб бўлганини тушунди.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳнинг уйини топиб борди. Шайх Миёнжи уни танимади. Ўғри кимлигини ошкор қилиб, бундай деди: “Мен сизнинг ҳамёнингизни ўғирладим. Хато иш қилдим, мени кечиринг, мана ҳамёнингиз”.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ: “Бу пуллар сенга, улар энди меники эмас. Мен уларни қайтариб ололмайман”, деб жавоб берди.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ Аллоҳни зикр қилишни афзал билгани учун одамлар билан кераксиз суҳбатларга қизиқмасди. Унинг учун бу воқеа аллақачон унутилган эди. Аммо ўғри кетишдан бош тортди ва пулни олишни қайта-қайта илтимос қилиб: “Аллоҳ розилиги учун уларни мендан қайтариб олинг!” деди.
Шайх Миёнжи ўғридан нега ўзи ўғирлаган пулни энди қайтариб беришни хоҳлаётганини сўради.
Ўғри: “Уйимга кетмоқчи эдим, лекин йўлни топа олмаяпман. Бир неча соатдан бери шу кўчаларда айланиб юрибман”, деб жавоб берди.
Шайх Миёнжи: “Аллоҳ сени тўғри йўлга ҳидоят қилишини ва ўз йўлингни топишингда ёрдам беришини сўрайман”, дедилар. У зот унинг ҳаққига дуо қилдилар ва ўғри эсон-омон уйига қайтишга муваффақ бўлди.
Даврон НУРМУҲАММАД
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 