Суфён ибн Уяйна айтади: “Бир куни халифа Ҳишом ибн Aбдулмалик Каъбага кирган эди, у ерда Солим ибн Aбдуллоҳни кўриб, “Мендан ҳожатингизни сўранг”, деди. Солим: “Мен Aллоҳнинг уйида У Зотдан бошқадан бир нарса сўрашга ҳаё қиламан”, деди. Солим Каъбадан чиққач, “Мана, Каъбадан чиқдингиз, энди ҳожатингизни сўранг”, деди. Солим: “Дунё ҳожатлариданми ёки охират ҳожатлариданми?” деган эди, Ҳишом “Дунё ҳожатларидан”, деб айтди. Солим ибн Aбдуллоҳ: “Мен дунёни унинг Эгаси бўлган Зотдан сўрамадим, энди қандай қилиб унинг эгаси бўлмаган одамдан сўрайман?” деб, бошқа гапга ўрин қолдирмади”.
«Солиҳлар гулшани» асаридан
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Робиа Басриянинг дуо қилганлари ҳақида бундай ривоят қилинади. У зот таҳажжуд намозидан сўнг бундай дуо қилар эдилар: “Ё Роббим! Қуёш ботди, тун бўлди, осмонда юлдузлар чарақлай бошлади. Дунё подшоҳлари ўз дарвозаларини ёпишди. Лекин Сенинг эшигинг ҳали-ҳануз очиқдир. Шунинг учун Сенинг ҳузуринга келдим”.
Субҳаналлоҳ! Нақадар ажойиб илтижо. Ҳа, бундай зотлар Аллоҳ таолога дуо қилиш лаззатини жуда яхши билганлар. Аллоҳ улардан рози бўлсин!
Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг
"Илоҳий ишқ" китобидан Нодир Одинаев таржимаси