Саудияликлар сешанба куни Яҳё Ҳамза Кошакнинг 80 ёшида вафот этганидан сўнг ушбу йўқотишга мотам тутдилар. У касби бўйича муҳандис бўлиб, Замзам қудуғига қилган хизматлари билан машҳурлик топди. У шоҳ Файсал ва малика Иффат томонидан ташкил этилган кейин у Тоиф шаҳридаги биринчи мактаблардан бирида таълим олди. У кейинчалик АҚШда ўз таълимини давом эттириб, у муҳандислик фанлари доктори даражасига эга бўлди.
Кошак узоқ йиллик фаолияти давомида бир қатор давлат лавозимларини эгаллаган, жумладан, Макка шаҳар маъмуриятида техник масалалар бўйича вазир муовини бўлиб хизмат қилган.
Islam.ru маълумотларига кўра, бундан қирқ йил муқаддам у Замзам қудуғини тозалаш бўйича бригадага бошчилик қилди ва "Замзам: Муқаддас сув" китобини ёзиб, унда қудуқ ҳақидаги кузатишларини қайд этди.
- Замзам қудуғини тозалаш унинг энг муҳим лойиҳаларидан бири, Шоҳ Холид раҳбарлигидаги улкан вазифа эди, - деди жияни Набил Кошак.
Кошак ўз китобида қудуқ ва унинг сув манбалари тарихини баён қилиб, тозалаш лойиҳаси давомида топилган археологик объектларни ҳужжатлаштирган.
Кошакнинг қизиқишлари доираси ислом тиббиётини ўз ичига олган, натижада Жидда шаҳрида ихтисослашган марказ ташкил этган.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси матбуот хизмати
“Абу Али Ғассоний айтади: Абу Фатҳ Наср ибн Ҳасан Сакатий Самарқандий ҳижрий 464 (милодий 1072) йили бизнинг ҳузуримизга келди. Бир неча йиллардан бери Самарқандда қурғоқчилик ҳукм сурарди. Одамлар қайта-қайта истисқо қилиб, Аллоҳга дуо-илтижо этсалар ҳам, ёмғир ёғмаётганди. Шунда тақводорлиги билан танилган бир солиҳ киши Самарқанд қозисининг олдига бориб:
– Менда бир таклиф бор, – деди.
– Қандай фикр экан? – сўради қози.
– Сиз бошчилигингизда Имом Муҳаммад Исмоил Бухорийнинг қабри ёнига жамоат билан бориб, у зотни васила қилган ҳолда Аллоҳга илтижо қилсак. Шояд, Аллоҳ бизга ёмғир ёғдирса", деди.
Қозига бу таклиф маъқул бўлиб, одамлар тўпланиб, қабр соҳиби Имом Бухорийни ўртага қўйиб Аллоҳга йиғлаб илтижо қилишди. Ва ниҳоят, Аллоҳ таоло уларга ёмғирни юборди. Бир ҳафта давомида тинимсиз ёмғир ёғди. Одамлар ёмғир тинишини кутиб бир ҳафта Хартангда қолиб кетишди”.
Имом Заҳабийнинг
“Сияри аълом ан-нубала” асаридан