Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
11 Январ, 2026   |   22 Ражаб, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
06:24
Қуёш
07:48
Пешин
12:36
Аср
15:33
Шом
17:18
Хуфтон
18:36
Bismillah
11 Январ, 2026, 22 Ражаб, 1447

Рўза - улуғ ибодат

06.05.2020   2952   5 min.
Рўза - улуғ ибодат

Рўзанинг шаръий маъноси ейиш, ичиш ва эр-хотин жинсий яқинлик қилишдан тийилиш демакдир. Рўзанинг фарзлигига Қуръон, суннат, ижмоъ ва маъқул далиллар мавжуд. Қуръондаги далил:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

яъни: Эй, имон келтирганлар! Сизлардан олдинги (уммат)ларга фарз қилингани каби сизларга ҳам рўза тутиш фарз қилинди, шояд (у сабабли) тақволи бўлсангиз. (Бақара, 183). Шунингдек:

فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ

яъни: “Бас, сизлардан ким бу ойда (ўз яшаш жойида) ҳозир бўлса, рўзасини тутсин”, ояти ҳам Рамазон рўзасининг фарзлигига далилдир. (Бақара, 185).

Суннатдаги далил эса Пайғамбар с.а.в.нинг қуйидаги ҳадиси муборакларидир:

بني الإسلام على خمس : شهادة أن لا إله إلا الله ، وأن محمدا رسول الله ، وإقام الصلاة ، وإيتاء الزكاة ، وصوم رمضان ، وحج البيت من استطاع إليه سبيلا

(رواه البخاري ومسلم) .

яъни: “Ислом беш нарсага бино қилинган: Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлиги ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканлигига гувоҳлик бериш, намоз ўқиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш, йўлга қодир бўлган киши ҳажга бориши”. )Бухорий ва Муслим ривояти). Шунингдек,

عن أبي إمامة الباهلي رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلي الله عليه وسلم يخطب في حجة الوداع فقال: (( اتقوا الله، وصلوا خمسكم، وصوموا شهركم، وأدوا زكاة أموالكم، و أطيعوا أمراءكم، تدخلوا جنة ربكم

(رواه الترمذي)

яъни: Абу Имома ал-Боҳилий р.а. айтадилар: Мен Расулуллоҳ с.а.в.ни Ҳажжатул Вадоъдаги хутбада шундай деганларини эшитганман: “Аллоҳга тақво қилинг, беш вақт намозингизни ўқинг, бир ой рўзангизни тутинг, молларингизни закотини беринг, амирларингизга итоат қилинг, Раббингизнинг жаннатига дохил бўласизлар” (Термизий ривояти).

Рамазон ойи рўзасининг фарз эканлигига ва уни фақат кофир кимсагина инкор қилиши мумкинлигига мусулмон уммати бир овоздан ижмоъ қилганлар.

Маъқул далил қуйидагиларда кўринади, биринчидан: рўза неъматга шукр келтириш учун василадир. Чунки, рўза неъматларнинг ичида энг қадрлиси ва зарури бўлмиш ейиш, ичиш ва жимоъ қилишдан нафсни тийиш бўлиб, маълум вақт ўзини бу неъматлардан тийган киши унинг қадрига ета бошлайди. Зеро, неъматнинг қадри ундан бебаҳра бўлгандагина билинади. Бу эса, кишини неъматга шукр қилишига сабаб бўлади. Неъматга шукр қилиш ҳам ақлан ва ҳам шаръан фарздир. Шунинг учун Қуръони каримдаги рўзага оид оятнинг сўнгида:

لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

яъни: “шукр қилишингиз учундир”, дейилмоқда. (Бақара, 185).

Иккинчидан, рўза тақвога василадир. Чунки, киши Аллоҳнинг розилигини истаб, унинг аламли азобидан қўрқиб ҳалол неъматлардан нафсини тияди. Бунда нафси унга итоат қилади. Бас, шундай экан, нафснинг ҳаромдан ҳазар қилиши янада осонроқ кечади. Шундай экан, рўза нафсда Аллоҳ ҳаром қилган амаллардан тийилишга кўникма ҳосил бўлишига сабаб бўлади. Ҳаромдан сақланиш эса фарздир. Шунинг учун ҳам Қуръони каримдаги рўзага оид оятда:

لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

яъни:шояд (у сабабли) тақволи бўлсангиз, дейилган (Бақара, 183).

Ҳар бир ибодатда бўлгани каби рўзанинг ҳам фарз бўлишининг ҳикмати бор. Рўза инсонни тарбиялашда, унинг ахлоқини гўзаллашувида катта аҳамият касб этади. Зеро, тарбия маёғи бўлмиш рўза туфайли киши нафақат жисмонан, балки маънан ва ахлоқан покланади. Ибн Можа ўзларининг “Сунан” китобларидан қуйидаги ҳадисни келтирадилар:

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لِكُلِّ شَيْءٍ زَكَاةٌ  وَزَكَاةُ الْجَسَدِ الصَّوْمُ

яъни: Абу Ҳурайра р.а.дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ с.а.в. айтдилар: “Ҳар бир нарсанинг закоти бор, жасаднинг закоти рўзадир”. Маълумки, закотнинг маъноси тозалаш демакдир. Демак, рўза туфайли киши жасадини ундаги ортиқча ва зарарли моддалардан тозаласа, ахлоқини зарарли одат ва хулқлардан тозалаб олади. Чунки, аъзоларни гуноҳ ишларни қилишдан тийиш рўзанинг мақбул бўлишининг асосий шартларидандир. Шунинг учун ҳам Расулуллоҳ с.а.в. ҳадисларининг бирида марҳамат қилдилар:

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من لم يدع قول الزور والعمل به فليس لله حاجة في أن يدع طعامه وشرابه

(رواه البخاري).

 

яъни: Абу Ҳурайра р.а.дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ с.а.в. дедилар: “Ким гуноҳ гапни ва гуноҳ амални қўймаса таоми ва шаробини тарк этганига Аллоҳ муҳтож эмас”. (Бухорий ривояти).

Демак, рўза кишида инсоний фазилатларни мужассам бўлишлиги ва номуносиб иллатлардан қутилишига кўмак берадиган улуғ ибодатдир.

 Ҳомиджон Ишматбеков.

Рамазон-2020
Бошқа мақолалар
Мақолалар

СУКУТ сақлашнинг 702 та энг муҳим ФОЙДАСИ (2-қисм)

07.01.2026   7009   62 min.
СУКУТ сақлашнинг 702 та энг муҳим ФОЙДАСИ (2-қисм)

СУКУТ сақлашнинг

702 та энг муҳим ФОЙДАСИ (фақат АСОСИЙЛАРИ)

(5 қисмдан иборат)

ни

УЛУҒ УСТОЗ УЛАМОЛАРИМИЗ баён қилиб берганлар:

(2-қисм)

ДОНО ХАЛҚИМИЗ МАҚОЛЛАРИ:

 

Ü Тилни тийган бой бўлар.

 

Ü Катта тишласанг ҳам, катта гапирма!

 

Ü Сўз кўрки — мақол.

 

Ü Етти ўйлаб, бир кес.

 

Ü Олдин ўйла, кейин сўйла.

 

Ü Дунёни ел бузар,
Одамни — сўз.

 

Ü Айтдим — тутилдим,

Айтмадим — қутулдим.

 

Ü Гапирганинг — кумуш,

Гапирмаганинг — олтин.

 

Ü Тил суяксиз бўлса ҳам, суякни янчий олар.

 

Ü Ёмон тил ё жонга урар,
Ё — имонга.

 

Ü Сукут сўздан афзал.

 

Ü Кўп гап — эшакка юк.

 

Ü Ариқни сув безар,
Одамни — сўз.

 

Ü Ёмон сўз эгасига қайтар.

 

Ü Айтар сўзни айт,
Айтмас сўздан қайт.

 

Ü Айтилган сўз — отилган ўқ.

 

Ü Гапнинг ози яхши,
Қизнинг — нози.

 

Ü Гапнинг қисқаси — яхши,
Қисқасидан ҳиссаси — яхши.

 

Ü Сукут — гул.

 

Ü Анжом — уй зийнати,
Сўз — инсон зийнати.

 

Ü Аччиқ савол бериб,
Ширин жавоб кутма.

 

Ü Яхши сўз кулдирар,
Ёмон сўз ўлдирар.

 

Ü Суйдирган ҳам тил,
Куйдирган ҳам тил.

 

Ü Аччиқ тил — заҳри илон,
Чучук тилга — жон қурбон.

 

Ü Ўзига боқма, сўзига боқ.

 

Ü «Баракалла»га қуйи меҳнат қилиб ўлар.

 

Ü Бир таваккал бузади,
Минг қайғунинг қалъасин.

Бир ширин сўз битказар,
Минг кўнгилнинг ярасин.

 

Ü Бир яхши гап эсдан чиқмас,
Бир — ёмон гап.

 

Ü Бировнинг ўзи ғар,
Бировнинг
сўзи ғар.

 

Ü Буғдой нонинг бўлмасин,
Буғдой сўзинг бўлсин.

 

Ü Гапда ғийбат ёмон,
Дардда — қу
ёнчиқ.

 

Ü Гапдан гап чиқар,
Чўпдан — хас.

 

Ü Гапи гапга ўхшамас,
Оғзи гапдан бўшамас.

 

Ü Гапи сассиқнинг ўзи сассиқ.

 

Ü Гапи тўмтоқнинг ўзи тўмтоқ.

 

Ü Гапи тўнгнинг ўзи тўнг.

 

Ü Гапнинг ёмони пичир.

 

Ü Гўшт-ёғ берма, яхши тил бер.

 

Ü Доннинг аччиғи яхши,
Сўзнинг — ширини.

 

Ü Дуо билан эл кўкарар,
Ёмғир билан ер кўкарар.

 

Ü Дуо олган кўкарар,
Туҳмат олган оқарар.

 

Ü Дуо олган омондир,
Қарғиш олган ёмондир.

 

Ü Ёмон гап — бош қозиғи,
Яхши гап — жон озиғи.

 

Ü Ёмон гап ер тагида уч йил ётар.

 

Ü Ёмон гап тарсакидан ёмон.

 

Ü Ёмон гапнинг оёғи олти.

 

Ü Ёмон сўз бўлмаса,
Яхши сўз бўлмайди.

 

Ü Ёмон сўзлаб совутма,
Жон оғритиб овутма.

 

Ü Ёмон сўзнинг қаноти бор.

 

Ü Ёмоннинг тили бор,
Яхшининг — дили.

 

Ü Ёмоннинг юзи қурсин,
Гапирган сўзи қурсин.

 

Ü Ёмоннинг яхши сўзидан,
Яхшининг ёмон сўзи яхши.

 

Ü Жиғли қарғиш жиғини топар,
Жи
ғсиз қарғиш — ўзини.

 

Ü Заҳар тил суякни ёрар.

 

Ü Илиқ сўз — шакар,
Совуқ сўз — заҳар.

 

Ü Иссиқ кийим танни илитар,
Иссиқ сўз жонни илитар.

 

Ü Кишининг ўзи етмаган ерга сўзи етар.

 

Ü Куч эгмаганни сўз эгар.

 

Ü Кўздан кўзинг тойса,
Сўздан кўнглинг тояр.

 

Ü Кўнгилни қўл билан овламасанг,
Тил билан овла.

 

Ü Кўнгилсиз гапнинг кечиккани яхши.

 

Ü Мазали сўзга қулоқ чарчамас.

 

Ü Маъқул сўзга қорув йўқ.

 

Ü Минг чечанни бир эзма енгар.

 

Ü Муздан сув томар,
Сўзамолдан — бол.

 

Ü Овни — озиқ билан,
Одамни — сўз билан.

 

Ü Овқатни туз мазали қилар,
Одамни — сўз.

 

Ü Одам гап билан,
Ҳайвон ўт билан.

 

Ü Одам сўзи билан синалар,
Ош — тузи билан.

 

Ü Одам — сўзлашгунча,
Йилқи — кишнашгунча.

 

Ü Одам сўзлашиб танишар,
Ҳайвон — ҳидлашиб.

 

Ü Одам сўзлашар,
Ҳайвон ялашар.

 

Ü Олим сўзи оз,
Оз бўлса ҳам соз.

 

Ü Орқадаги гап — оғилдаги тезак.

 

Ü Очиқ тил ош едирар,
Аччиқ тил тош едирар.

 

Ü Оқ дегани — олқиш,
Қора дегани — қарғиш.

 

Ü Оғизга келган сўз арзон,
Овулга келган бўз арзон.

 

Ü Оғиздан чиққан сўз қайтмас.

 

Ü Оғриган жойга қўл югурар,
Оғритар сўзга тил югурар.

 

Ü Пичир-пичирдан ўт чиқар.

 

Ü Пулинг бўлмаса, бўлмасин,
Ширин сўзинг бўлсин.

 

Ü Сабр қилган мой ошар,
Олқиш олган кўп яшар.

 

Ü Сен ҳам — бир оғиздан,
Сиз — ҳам.

 

Ü Совуқ гап юракни музлатар.

 

Ü Сув ўз йўлини топар,
Сўз — ўз эгасини.

 

Ü Суяксиз тил суяк синдирар.

 

Ü Сўз — бир, сайқал — қирқ.

 

Ü Сўз калтада,
Ун халтада.

 

Ü Сўз найзадан ўткир.

 

Ü Сўз оёқдан илгари борар.

 

Ü Сўз ожизи бўлгунча,
Кўз ожизи бўл.

 

Ü Сўз суякдан ўтар,
Таёқ — этдан.

 

Ü Сўз чумчуқ эмас,
Оғиздан чиқса, тутиб бўлмас.

 

Ü Сўз эмгак бўлар,
Бўз — кўйлак.

 

Ü Сўзда қанқув ёмон,
Дардда — санчув.

 

Ü Сўздан сўзнинг фарқи бор,
Ўттиз икки нархи бор.

 

Ü Сўздан сўз чиқар,
Сўзламасанг на чиқар.

 

Ü Сўзи нодурустнинг ўзи нодуруст.

 

Ü Сўзлагандан сўзламаган яхшироқ,
Сўзлаб эдим, бошимга тегди таёқ.

 

Ü Сўзни бир эзмадан сўра,
Бир — кезмадан.

 

Ü Сўзни сўз очар.

 

Ü Сўзнинг бойлиги — одамнинг чиройлиги.

 

Ü Сўзнинг ёмони — санчиқ,
Дарднинг ёмони — қуёнчиқ.

 

Ü Сўзнинг онаси — қулоқ,
Сувнинг онаси — булоқ.

 

Ü Таёғи йўғон бирни урар,
Сўзи йўғон мингни урар.

 

Ü Танбаллик — кулфат,
Маҳмаданалик — офат.

 

Ü Таом лаззати ўзида.
Одам лаззати — сўзида.

 

Ü Тил — ақл безаги.

 

Ü Тил — ақл тарозуси.

 

Ü Тил — ақл ўлчови.

 

Ü Тил бор, бол келтирар,
Тил бор, бало келтирар.

 

Ü Тил — дил калити.

 

Ü Тил — дил таржимони.

 

Ü Тил — дил жарчиси.

 

Ü Тил тиғи қилич тиғидан ўткир.

 

Ü Тил югуриги — бошга,
Оёқ югуриги — ошга.

 

Ü Тил яхшиси бор этар,
Тил ёмони хор этар.

 

Ü Тил тиғдан ўткир.

 

Ü Тилга ихтиёрсиз — элга эътиборсиз.

 

Ü Тилга эътибор — элга эътибор.

 

Ü Тилга эҳтиёт — элга эҳтиёт.

 

Ü Тили нопок — ўзи нопок.

 

Ü Тили шириннинг дўсти кўп.

 

Ü Тилни боғла дил билан,
Дилни боғла тил билан.

 

Ü Тиғ жароҳати битар,
Тил жароҳати битмас.

 

Ü Тоза сувни ер олар,
Яхши сўзни эл олар.

 

Ü Тузсиз ошнинг эпи осон,
Тузсиз гапнинг эпи қийин.

 

Ü Тўқсон оғиз сўзнинг тўқсонта тугуни бор.

 

Ü Узун тил — бошга тўқмоқ,
Бўйинга — сиртмоқ.

 

Ü Узун тил — умр заволи.

 

Ü Узун тилим — узгин тилим,
Қисқа тилим — тизгин тилим.

 

Ü Фил кўтармаганни тил кўтарар.

 

Ü Хабар — шамолдан тез.

 

Ü Хотин сўзини қондирар,
Эр уруғидан тондирар.

 

Ü Хушхабарнинг минг қаноти бор.

 

Ü Чин сўз — мўътабар,
Яхши сўз — мухтасар.

 

Ü Шакар ҳам тилда,
Заҳар ҳам тилда.

 

Ü Ширин сўз шакардан ширин.

 

Ü Ширин сўз ўликни ҳам тирилтирар.

 

Ü Ширин сўз — қаймоқли айрон,
Аччиқ сўз — бўйнига арқон.

 

Ü Ширин-ширин сўзласанг,
Илон инидан чиқар.

Аччиқ-аччиқ сўзласанг,
Мусулмон динидан чиқар.

 

Ü Ширин юзингдан ширин сўзинг аъло.

 

Ü Эгасиз қарғиш эгасини топар.

 

Ü Эл бор ерда сўз бор.

 

Ü Эл қўшиқ билан тирик.

 

Ü Эл ғазнаси — эски сўз.

 

Ü Элдаги гап — дилдаги гап.

 

Ü Элли(к) гапдан белли гап яхши.

 

Ü Элни севсанг, элча гапир.

 

Ü Эр бойлиги — йўлда,
Сўз бойлиги — тилда.

 

Ü Эр — лафзидан,
Қўй — бўғзидан.

 

Ü Эр сўзи — эл сўзи.

 

Ü Этиги ёмон тўр булғар,
Оғзи ёмон — эл.

 

Ü Юз юздан ширин,
Сўз сўздан ширин.

 

Ü Яхши гап билан илон инидан чиқар,
Ёмон гап билан пичоқ қинидан чиқар.

 

Ü Яхши гапга қулоқ сол,
Ёмон гапга улоқ сол.

 

Ü Яхши гапнинг ҳам қулоғи бор,
Ёмон гапнинг — ҳам.

 

Ü Яхши нақл — томири ақл.

 

Ü Яхши ош бергунча, яхши сўз бер.

 

Ü Яхши оғизга — ош,
Ёмон оғизга — тош.

 

Ü Яхши сўз болдан ширин.

 

Ü Яхши сўз бўлдиради,
Ёмон сўз куйдиради.

 

Ü Яхши сўз ийдирар,
Ёмон сўз бездирар.

 

Ü Яхши сўз — кўнгил подшоси.

 

Ü Яхши сўз суюнтирар,
Ёмон сўз куюнтирар.

 

Ü Яхши сўз — юрак ёғи,
Ёмон сўз — юрак доғи.

 

Ü Яхши сўз — юракка малҳам,
Ёмон сўз — юракка ғам.

 

Ü Яхши сўзга учар қушлар эл бўлар,
Ёмон сўзга пашша кучи фил бўлар.

 

Ü Яхши сўздан — вафо,
Ёмон сўздан — вабо.

 

Ü Яхши сўздан мой эрийди,
Ёмон сўздан сой қурийди.

 

Ü Яхши сўзнинг мазасини билмаган,
Ёмон сўзнинг иззасини билмас.

 

Ü Яхшининг сўзи — олтин,
Ёмоннинг сўзи — болта.

 

Ü Яхшининг сўзи тошни эритар,
Ёмоннинг сўзи бошни чиритар.

 

Ü Яхшининг сўзи — қаймоқ,
Ёмоннинг сўзи — тўқмоқ.

 

Ü Яхши-яхши деса,
Кунда тариқдай яхшилик қўшилар эмиш.

Ёмон-ёмон деса,
Кунда тариқдай ёмонлик қўшилар эмиш.

 

Ü Ўз ақлинг ақлдир,
Элнинг ақли нақлдир.

 

Ü Ўзи совуқнинг — сўзи совуқ.

 

Ü Ўн оғиз сўз минг оғиз бўлар.

 

Ü Ўтарчининг наштари енг ичида,
Заҳар хотин наштари тил учида.

 

Ü Ўттиз тишдан чиққан сўз,
Ўттиз уруққа тарқалар.

 

Ü Ўқ бирни ўлдирар,
Сўз — мингни.

 

Ü Қарғишнинг икки учи бўлар.

 

Ü Қаттиқ гап қариндошга ҳам ёқмас.

 

Ü Қизил тилим бўлмаса,
Қишлар эдим элимда.

Яшил тилим бўлмаса,
Яйрар эдим элимда.

 

Ü Қизил тилим тиёлмадим,
Қизимникига боролмадим.

 

Ü Қуруқ сўз бош оғритар,
Ёриқ қошиқ оғиз йиртар.

 

Ü Қўйнинг қиммати — юнгида,
Одамнинг қиммати — сўзида.

 

Ü Севдирган ҳам тил,
Бездирган ҳам тил.

 

Ü Сел ариқни бузар,
Ёмон сўз — дилни.

 

Ü Қулоқдан кирган совуқ сўз
Кўнгилга бориб муз бўлар.

 

Ü Қўтир қўлдан юқар,
Бало — тилдан.

 

Ü Дўст орттираман десанг,
Ширин суҳбат қил!

Душман орттираман десанг,
Чақиртикан бўл!

 

Ü Ҳар ким ўз тили билан тирик.

 

Ü Яхшига қилсанг яхшилик –

Ҳам айтади, ҳам қайтади.

Ёмонга қилсанг яхшилик –

На айтади, на қайтади.

 

Ü Яхши сўз тўрга элтар,
Ёмон сўз — гўрга.

 

Ü Ҳар меванинг пўчоғи бор,
Ҳар сўзнинг ўлчови бор.

 

Ü Ширинсўз шоҳ косасида сув ичар.

 

Ü Ҳикмат — бир ҳовуч олтин.

 

Ü Оз гапир — соз гапир.

 

Ü Йўл қувган хазинага йўлиқар,
Сўз қувган — балога.

 

Ü Туя ҳам муомалага чўкар.

 

Ü Тилингда бўлса болинг,
Кулиб турар иқболинг.

 

Ü Яхши сўз қанд едирар,
Ёмон сўз панд едирар.

 

Ü Ёмон тил бошга бало келтирар,
Яхши тил давлат, дунё келтирар.

 

Иброҳимжон домла Иномов.

 

 

Мақолалар