Муборак Рамазон ойини кутиб олишда халқларнинг ҳар бирининг ўзига хос урф-одатлари ва анъаналари мавжуд. Европа қитъасида жойлашган Албания давлати мусулмонлари ҳам Рамазон ойини шоду-хуррамлик билан қаршилашади. Албан халқи Рамазон ойи келиши билан қайси дин вакили бўлишига қарамай, қўшниларига таомлар тарқатади, меҳмонлар учун зиёфат дастурхони ёзади. Бу муборак ойда қилинадиган одат тусига кирган энг яхши расм-русумлардан бири – қариндошлик ришталарини мустаҳкамлаш, борди-келди зиёратларини уюштириш ва жамоат учун ифторлик дастурхонларини ёзишдир.
Албаниялик мусулмонлар Рамазон ойида ифторлик дастурхонига гўшт билан тухум қўшилган таомлар, узум ва олхўри шарбати, ловия, карам, картошка ва ҳар хил зираворлардан тайёрланган суюқ таомлар тортиқ қилишни хуш кўришади.
Рамазон ойига ҳозирлик кўриш учун қуруқ гўштлар, ловия олдиндан сақлаб қўйилади. Сут маҳсулотлари бу муборак Рамазон ойида кўп миқдорда истеъмол қилинади. Шунингдек, албанлар қўй, бузоқ ва эчки гўштларини сут ва картошка билан аралаштириб тайёрланган таомларни ҳамда товуқ гўштини қайнатилган гуруч ва сутли патир билан тановул қилишни ёқтиришади.
Шунингдек, Рамазон ойида албанлар “Симс”, “Кадоиф”, “Шакарбаря” ва “Паҳлава” каби махсус ширинликлар тайёрлашади.
Муҳими улар рўза ибодатини кишининг ўзини ҳар қандай ёмон хулқ ва фаҳш сўзларни гапиришдан узоқ бўлиши деб билиб, бу салбий иллатлардан нафсини тийишга ҳаракат қиладилар. Масжидларда таровеҳ намозида қатнашади, Қуръонни хатм қилишади. Айниқса, албан халқи “Лайлатул қадр” кечасини ўзгача тароват билан қаршилайди. Унда махсус “Ҳосуд” номли ширинлик тайёрлаб, қариндошлар ва қўшниларга тарқатадилар, бир-бирларига эзгу тилаклар билдиришади.
Халқаро алоқалар бўлими ходими
Илёсхон АҲМЕДОВ тайёрлади.
Қорақалпоғистон мусулмонлари қозиёти тизимидаги барча масжидлар ва диний соҳа ходимлари ушбу ташаббусга лаббай деб жавоб берган ҳолда, ҳудудларни тозалаш, ободонлаштириш ва кўкаламзорлаштириш ишларида фаоллик кўрсатмоқдалар.
Масжидлар ходимлари ва кўнгилли намозхонлар нафақат зиёратгоҳлар ва масжидлар атрофини, балки маҳаллалар, кўчалар ва аҳоли хонадонларини тартибга келтиришда жонбозлик кўрсатишмоқда. Айниқса, кўмакка муҳтож, имконияти чекланган ва ногиронлиги бўлган ватандошларимизнинг уй-жойлари, ҳовлилари ва атрофларини ободонлаштириб беришга алоҳида эътибор қаратилаётгани айни меҳр-саховат намунасидир.
Поклик — имон жавҳаридир
Ислом дини поклик ва озодаликка жуда катта эътибор беради. Сарвари коинот Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ўз ҳадиси шарифларида: «Поклик имоннинг ярмидир», деб марҳамат қилганлар. Мусулмон киши нафақат ўз танаси ва кийимини, балки яшаб турган уйини, маҳалласини ва атроф-муҳитни ҳам доимо озода сақлаши лозим. Зеро, гўзал ахлоқ ва тозалик нафақат соғлом турмуш гарови, балки руҳий хотиржамлик манбаи ҳамдир.
«Озодалик кўнгилдан бошланади», дейди доно халқимиз. Бугун Қорақалпоғистон диёрларида олиб борилаётган бундай хайрли амаллар нафақат атроф-муҳитнинг кўркига кўрк қўшмоқда, балки инсонлар қалбида маҳалладошлик, биродарлик ва шукроналик туйғуларини янада мустаҳкамламоқда.
Хайрли ишлар, ободонлаштириш ва меҳр-саховат тадбирлари Қорақалпоғистон бўйлаб тизимли равишда давом этмоқда.
Қорақалпоғистон мусулмонлари қозиёти Матбуот хизмати