06 Март, 2026, 17 Рамазон, 1447
06 Март, 2026, 17 Рамазон, 1447
Конференцияда Бангладеш, Индонезия, Малайзия, Ҳиндистон, Россия, Миср, Хитой, Англия ва Ўзбекистон каби ўнга яқин мамлакат олим ва тадқиқотчилар буюк мутафаккир Баҳоуддин Нақшбандий меросининг таълим ва тарбия жараёнидаги ўрни, унинг маънавий-ахлоқий қадриятларни шакллантиришдаги аҳамияти юзасидан мулоҳазалар билдирилди.
Халқаро илмий конференция доирасида Бухоро давлат техника университети Индонезиянинг Jamʼiya Ahlith Thariqah al-Muʼtabarah an-Nahdliyah va Malang Islom университети билан ҳамкорлик меморандуми имзоланди. Ушбу меморандум илмий, таълимий ва маънавий соҳаларда халқаро ҳамкорликни ривожлантириш, тажриба алмашиш ва қўшма лойиҳаларни амалга оширишга йўналтирилган. Бу ҳамкорлик нафақат университетлараро илмий алоқаларни мустаҳкамлаш, балки ёш авлод тарбиясида нақшбандийлик таълимотини чуқур ўрганиш ва тарғиб қилишга хизмат қилади.
– Бугун тарихнинг чуқур илдизларига эга, бутун мусулмон олами маънавий-маърифий меросининг муҳим бўғини бўлган Нақшбандия тариқатининг таълим ва ахлоқий тарбиядаги ўрнини ўрганиш, уни замонавий ёшлар тарбиясига татбиқ этиш борасида фикр алмашиш учун тўпландик, – дейди конференция иштирокчиси Сед Вассем Аҳамет. – Нақшбандия бу фақат тасаввуф йўли эмас, балки руҳий камолот, ахлоқий поклик, илмий тафаккур, устоз-шогирд анъаналари ва амалий меҳнат уйғунлигини ўзида мужассам этган юксак маънавий мактабдир.
Тадбирда вилояти ҳокимининг жамоат ва диний ташкилотлар билан алоқалар бўйича ўринбосари Азизбек Қаландаров иштирок этди.
Зариф Комилов, Тоҳиржон Истатов (сурат), ЎзА мухбирлари.
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Шайх Миёнжи Нур Муҳаммад Жанжонвий раҳимаҳуллоҳ зокир (Аллоҳни кўп зикр қилувчи) сифатида танилган буюк олимлардан эди. Ҳар сафар бозорга борганида харидларга тўлов қилиш учун ҳамёнини сотувчига берар, у керакли пулни санаб оларди. Шайх Миёнжи шу қадар зикр қилишга берилганидан ҳатто пулни санашга ортиқча вақтни ўтказишни истамасди.
Кунларнинг бирида ўғри унинг ҳамёнини ўғирлаб кетди. Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ ўғрини тутиш у ёқда турсин, ҳатто ортига ҳам қарамади. Зикрнинг савобини ўғрини қувиб вақтини кетказишга, бу дунёнинг арзимас матоҳига алмаштиришни истамади.
Шайх Миёнжи: “Аллоҳим, мен ўғрини кечирдим ва олган нарсасини ҳадя қилдим” деб дуо қилди ва бўлган воқеани унутиб, яна зикрга берилди.
Ўғри қочиб кетди, Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ уни кечирди, аслида воқеа шу ерда тугаши керак эди. Лекин Аллоҳ таоло ўғрига сабоқ беришни ирода қилди.
Ўғри уйига қайтиш йўлини жуда яхши билса ҳам, Аллоҳ уни адаштириб қўйди. У маҳаллани айланаверар, лекин йўлни топа олмасди. Охир-оқибат, унинг бу ҳолатига қилган ўғрилиги сабаб бўлганини тушунди.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳнинг уйини топиб борди. Шайх Миёнжи уни танимади. Ўғри кимлигини ошкор қилиб, бундай деди: “Мен сизнинг ҳамёнингизни ўғирладим. Хато иш қилдим, мени кечиринг, мана ҳамёнингиз”.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ: “Бу пуллар сенга, улар энди меники эмас. Мен уларни қайтариб ололмайман”, деб жавоб берди.
Шайх Миёнжи раҳимаҳуллоҳ Аллоҳни зикр қилишни афзал билгани учун одамлар билан кераксиз суҳбатларга қизиқмасди. Унинг учун бу воқеа аллақачон унутилган эди. Аммо ўғри кетишдан бош тортди ва пулни олишни қайта-қайта илтимос қилиб: “Аллоҳ розилиги учун уларни мендан қайтариб олинг!” деди.
Шайх Миёнжи ўғридан нега ўзи ўғирлаган пулни энди қайтариб беришни хоҳлаётганини сўради.
Ўғри: “Уйимга кетмоқчи эдим, лекин йўлни топа олмаяпман. Бир неча соатдан бери шу кўчаларда айланиб юрибман”, деб жавоб берди.
Шайх Миёнжи: “Аллоҳ сени тўғри йўлга ҳидоят қилишини ва ўз йўлингни топишингда ёрдам беришини сўрайман”, дедилар. У зот унинг ҳаққига дуо қилдилар ва ўғри эсон-омон уйига қайтишга муваффақ бўлди.
Даврон НУРМУҲАММАД
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 