Ривоят қилинишича, Бани Исроилдан бир киши шундай дебди: "Ё Роббим! Сенга шундай ибодат қилишни истайманки, одамлар ичида пайғамбарлардан бошқа ҳеч ким бундай ибодат қилмаган бўлсин".

Шунда Аллоҳ таоло унга денгиз ўртасидаги ороллардан бирига чиқишни буюрди. Бу бечора обид киши оролга чиқиб, у ерда на хотин, на фарзанд, на оила ва на қабиласиз, ёлғиз ўзи беш юз йил давомида Аллоҳга ибодат қилди. Аллоҳ у учун бир анор дарахтини ундириб қўйди; қачон таом ейишни истаса, бир анор узиб ерди. У намоз ўқир, Аллоҳга ибодат қилар, Уни зикр этиб, тасбеҳ айтар ва Яратганнинг махлуқотлари ҳақида тафаккур қилар эди.

Беш юз йиллик ибодатдан сўнг, Аллоҳ унинг жонини олди. Унинг бирор гуноҳи йўқ эди: бировнинг молини емаган, ғийбат қилмаган, судхўрлик қилмаган ва ёлғон гувоҳлик бермаган эди. Жони қабз қилингач, Аллоҳ таоло марҳамат қилди:

— “Эй бандам! Жаннатга амалинг билан киришни истайсанми ёки Менинг раҳматим биланми?”.

Банда беш юз йиллик ибодати уни Жаннатга олиб киришга етарли деб ўйлаб, шундай деди:

— “Ё Роббим, амалим билан киришни истайман”.

Аллоҳ яна сўради:

— “Жаннатга амалинг биланми ёки раҳматим биланми?” — “Амалим билан, ё Роббим”, деб жавоб берди банда.

Шунда Аллоҳ таоло деди:

— “Биз сенга берган неъматларимиз ва сен қилган ибодатларингни ўзаро ҳисоб-китоб қиламиз”. Фаришталар тарози билан келиб, уни сўроқ-савол қила бошладилар. Унинг амаллар саҳифасини очиб, Аллоҳнинг неъматлари билан ибодатларини солиштирдилар. Кўрдиларки, унинг беш юз йиллик ибодати Аллоҳ берган фақатгина “кўз неъмати”га (кўриш қобилиятига) ҳам тенг келмади. Ҳали юрак, эшитиш, ҳаёт, нафас олиш, ақл ва ҳидоят каби сон-саноқсиз неъматларнинг ҳисоби бор эди.

Аллоҳ таоло буюрди:

— “Уни дўзахга олиб боринглар!”. Шунда банда нидо қилди:

— “Ё Роббим! Мени Ўз раҳматинг билан Жаннатга киритишингни сўрайман!”.

Хулоса: Биз қанчалик кўп амал қилмайлик, намоз ўқиб, рўза тутиб, Аллоҳни зикр қилмайлик, барибир ҳаддан ташқари камчиликка йўл қўювчимиз. Бизнинг ягона умидимиз — Аллоҳ таолонинг гуноҳ ва хатоларимизни кечириб, бизни Ўз раҳматига олишидадир.

Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ