Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўтган солиҳларнинг Аллоҳдан ҳақиқий, сохталиксиз, самимий ҳаё қилганликлари тўғрисида кўплаб ҳикоялар ва мисоллар бизгача етиб келган. Гоҳо айрим тақводорлар Аллоҳга қандайдир кичик итоатсизлик қилиб қўйганлари учун ҳатто масжиддан ҳам, Аллоҳнинг уйи булганлиги сабаб уялиб, ўзларини тортганлар...
Намозини масжиддан ташқарида ўқиётган бир солиҳни кўриб, сўрабдилар:
– Нега намозинги масжидда адо этмаяпсан?
Жавоб берибдики:
– Аллоҳнинг олдида унинг уйига киришдан уяламан, чунки ҳозир бир итоатсизлик қилиб қўйдим .
Солиҳларнинг ораларида Аллоҳдан ўзга бирор бир нарсадан қўрқишдан ҳаё қиладиганлар ҳам бўлган экан. Шундай ҳикоя қилинибди:
“Бир тунда қуюқ ўрмонда кетаётиб, ухлаётган кишига дуч келдик. Яқинида оти ўтлаб юрарди. Биз уни уйғотиб сўрадик:
– Бундай хатарли жойда ухлашдан қўрқмайсанми, ахир атрофда йиртқичлар изғиб юришибди-ку?!
У бошини кўтариб:
– Аллоҳдан ўзга нарсадан қўрқишга ҳаё қиламан, – деди-да, ўгрилиб яна уйқуга кетди”.
Абу Бакр ал-Варроқ қуддиса сирруҳу айтган эканлар: “Баъзан икки ракат намоз ўқиб, намозжойини тарк этаганимда мени шундай бир ҳаё чулғаб оладики, гўё ўғрилиги сабаб хижолатда қолган ўғрига ўхшайман”.
“Ахлоқус солиҳийн” (Яхшилар ахлоқи) китобидан
Йўлдош Эшбек, Даврон Нурмуҳаммад
таржимаси.
Бугунги ахборот асрида инсон онги ва қалби учун кураш янги босқичга чиқди. Айниқса, диний қадриятларга ҳурмат кучли бўлган жамиятларда кишиларнинг муқаддас туйғуларидан ғаразли мақсадларда фойдаланиш, яъни манипуляция ҳолатлари тез-тез бўй кўрсатмоқда. Ижтимоий тармоқлар бундай таъсир ўтказишнинг энг қулай майдонига айланиб қолди.
Диний ҳиссиётлар орқали оммани жунбушга келтирувчилар, одатда, холис таҳлил ва илмий асосларга эмас, балки инсоннинг эҳтиросларига урғу берадилар. Уларнинг асосий қуроли эмоционал чақириқлардир. Масалан, бирор ижтимоий муаммони диний бўёқлар билан бўрттириш орқали одамларда ҳимояланиш ёки агрессия инстинктини уйғотишади.
Бундай вазиятда инсон ақл билан фикрлашдан тўхтайди ва ўзи билмаган ҳолда фитначиларнинг қўлидаги қуролга айланади. Ваҳоланки, Ислом дини ҳар бир хабарни текширишга ва ақл билан иш тутишга чақиради: “Эй иймон келтирганлар! Агар фосиқ хабар келтирса, аниқлаб кўринглар...” (Ҳужурот сураси, 6-оят).
Бугунги кунда етарли илми бўлмай, аммо нотиқлик маҳорати билан оммани эргаштираётган қатлам шаклланди. Улар кўпинча мураккаб фиқҳий ёки ақидавий масалаларни юзаки ва популистик тарзда талқин қиладилар. Бунинг натижасида жамиятда ихтилоф пайдо бўлади, уламоларга нисбатан ишончсизлик уйғотилади.
Диний ҳиссиётларни суиистеъмол қилиш жамиятни ичдан емиради. Биринчидан, бу жараён ёшларни манипуляция қилади. Иккинчидан, жамият мувозанатини бузишга қаратилган хуружларга йўл очади. Энг ёмони, бундай ҳаракатлар диннинг асл моҳияти тинчлик, бағрикенглик ва маърифат эканини четга суриб, уни низолар манбаи сифатида кўрсатишга хизмат қилади.
Бундай хавфларга қарши энг самарали раддия, бу саводхонликдир. Ҳар бир мусулмон ахборот гигиенасига амал қилиши, интернетда эшитган ҳар қандай таъсирли гапни мутлақ ҳақиқат деб қабул қилмаслиги лозим.
Дин нажот ва сакинат манбаи бўлиб, кимларнингдир ғаразли ёки шахсий манфаатлари йўлида қўлланиладиган бошқарув воситаси эмас. Муқаддас туйғуларимизни виртуал фирибгарлардан ҳимоя қилиш бугунги куннинг энг долзарб вазифасидир.
Шермуҳаммад Болтаев,
Хоразм вилояти Шайх Қосим бобо
масжиди имом-хатиби