Қуръон - дардга шифодир. Аллоҳ таоло бундай марҳамат қилади: "(Биз) Қуръондан мўминлар учун шифо ва раҳмат бўлган (оят)ларни нозил қилурмиз" (Исро сураси, 82-оят). 

Савол: Нега Аллоҳ таоло "шифо ва раҳмат" деди, "раҳмат ва шифо" демади?
Жавоб: Муҳаммад Мутаваллий Шаъровий раҳимаҳуллоҳ бундай дейдилар: Бу жуда нозик илоҳий ҳикматдир!

Шифо - касаллик бор бўлганидан кейин келади.
Раҳмат - эса касалликни бошиданоқ олдини олишдир.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам рисолат олиб келган пайтда инсонлар “касал” эди - залолат, ширк ва куфр ичида эдилар. Шунинг учун Қуръон аввал шифо бўлиб келди - дардни даволаш учун.
Сўнг: Улар ширкдан тузалганидан кейин раҳмат келди - яхши, саодатли ҳаёт сифатида.

Қоида: Зарарни даф қилиш манфаатни жалб қилишдан олдин туради.
Шунинг учун: Аввал - шифо (касалликни даволаш). Сўнг - раҳмат (бахтли ҳаёт).
Қуръон эса ҳар бир замонда инсоният учун доимий “дорихона” бўлиб қолади!

Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ