— Ko'pincha ovqatlangandan so'ng “edik, ichdik, savoblarini o'tganlar ruhiga bag'ishladik”, deb duo qilinadi. Inson ovqat tanovul qilsa ham savob bo'ladimi, buning hikmati nimada? Aslida dasturxonga nima deb duo qilish kerak?
— Qilingan barcha yaxshilikning savobini o'tganlarga bag'ishlash joiz. Shuningdek, taom berish kabi yaxshiliklardan hosil bo'lgan savobni bag'ishlash shariatimizda bor. Taomdan keyin Rasululloh sollallohu alayhi vasallam quyidagicha duo qilar edilar. Shunisi sunnat.
Abu Umoma roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Qachon dasturxonlari yig'ishtirilsa, Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Allohga ko'p, pok, muborak hamd bo'lsin. Undan o'zga kifoyachi yo'q. U tark qilingan ham emas. Undan behojat ham bo'linmas. Robbimiz”, der edilar” (Beshovlaridan faqat Imom Muslim rivoyat qilmagan).
Imom Buxoriyning rivoyatida: “Bizga kifoya qilgan va bizni qondirgan, Undan o'zga kifoyachi yo'q va inkor ham qilinmagan Allohga hamd bo'lsin”, deyilgan.
“Sunan” sohiblarining rivoyatida: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam qachon taomlaridan forig' bo'lsalar: “Bizni edirgan, ichirgan va musulmonlardan qilgan Allohga hamd bo'lsin”, der edilar”, deyilgan.
Mu'oz ibn Anas roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim taom esa-yu, keyin: “Shuni mening kuch-quvvatimsiz menga taom qilib, rizq qilib bergan Allohga hamd bo'lsin” desa, uning avvalgi gunohlari mag'firat qilingay”, dedilar” (“Hadis va Hayot” kitobidan). Vallohu a'lam!
Muhammad Ayyub HOMIDOV
Bugungi axborot asrida inson ongi va qalbi uchun kurash yangi bosqichga chiqdi. Ayniqsa, diniy qadriyatlarga hurmat kuchli bo‘lgan jamiyatlarda kishilarning muqaddas tuyg‘ularidan g‘arazli maqsadlarda foydalanish, ya’ni manipulyatsiya holatlari tez-tez bo‘y ko‘rsatmoqda. Ijtimoiy tarmoqlar bunday ta’sir o‘tkazishning eng qulay maydoniga aylanib qoldi.
Diniy hissiyotlar orqali ommani junbushga keltiruvchilar, odatda, xolis tahlil va ilmiy asoslarga emas, balki insonning ehtiroslariga urg‘u beradilar. Ularning asosiy quroli emotsional chaqiriqlardir. Masalan, biror ijtimoiy muammoni diniy bo‘yoqlar bilan bo‘rttirish orqali odamlarda himoyalanish yoki agressiya instinktini uyg‘otishadi.
Bunday vaziyatda inson aql bilan fikrlashdan to‘xtaydi va o‘zi bilmagan holda fitnachilarning qo‘lidagi qurolga aylanadi. Vaholanki, Islom dini har bir xabarni tekshirishga va aql bilan ish tutishga chaqiradi: “Ey iymon keltirganlar! Agar fosiq xabar keltirsa, aniqlab ko‘ringlar...” (Hujurot surasi, 6-oyat).
Bugungi kunda yetarli ilmi bo‘lmay, ammo notiqlik mahorati bilan ommani ergashtirayotgan qatlam shakllandi. Ular ko‘pincha murakkab fiqhiy yoki aqidaviy masalalarni yuzaki va populistik tarzda talqin qiladilar. Buning natijasida jamiyatda ixtilof paydo bo‘ladi, ulamolarga nisbatan ishonchsizlik uyg‘otiladi.
Diniy hissiyotlarni suiiste’mol qilish jamiyatni ichdan yemiradi. Birinchidan, bu jarayon yoshlarni manipulyatsiya qiladi. Ikkinchidan, jamiyat muvozanatini buzishga qaratilgan xurujlarga yo‘l ochadi. Eng yomoni, bunday harakatlar dinning asl mohiyati tinchlik, bag‘rikenglik va ma’rifat ekanini chetga surib, uni nizolar manbai sifatida ko‘rsatishga xizmat qiladi.
Bunday xavflarga qarshi eng samarali raddiya, bu savodxonlikdir. Har bir musulmon axborot gigiyenasiga amal qilishi, internetda eshitgan har qanday ta’sirli gapni mutlaq haqiqat deb qabul qilmasligi lozim.
Din najot va sakinat manbai bo‘lib, kimlarningdir g‘arazli yoki shaxsiy manfaatlari yo‘lida qo‘llaniladigan boshqaruv vositasi emas. Muqaddas tuyg‘ularimizni virtual firibgarlardan himoya qilish bugungi kunning eng dolzarb vazifasidir.
Shermuhammad Boltayev,
Xorazm viloyati Shayx Qosim bobo
masjidi imom-xatibi