Zohid bo'lmoq – dunyodan kechib, oxiratni ixtiyor qilmoq, oxirat tadorikini ko'rmoqdir. Zohidda oxiratni o'ylaydigan muhim va maqbul bir tuyg'u bo'ladi. Ishning to'g'risi ham shu. Chunki har bir mo''min oxiratda juda katta mukofotlarga sazovor bo'ladi, kofir, osiy, mujrim, aybdor oxiratda qattiq azoblarga duchor bo'ladi. Bu dunyoda Allohu taoloning aytganlarini bajarib, oxiratda va'da bergan mukofotlariga erishmoq kerak. Chunki oxirat bu dunyoning natijasi... Dunyo oxiratning ziroat maydonidir... Allohu taolo oxiratda insonning bu dunyodagi niyatiga, fe'lu odati, harakat va amallariga qarab, muomala qiladi... Jazo yo mukofot beradi.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ 7 أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ 8 (سورة التين: 7-8)
Famo yukazzibuka ba'du biddin. Alaysallohu biahkamil hokimin.(Tiyn surasi, 67-oyat). Ya'ni Allohu taoloning adlu adolatini zinhor inkor etib bo'lmaydi. Qiyomat kunida har bir kishi qilmishiga yarasha jazosini tortadi. Zolim va mazlumning qilmishiga yarasha muomala qilinadi!...
Oxirat muhim... Mo'min uchun uni nazardan qochirish, inkor etish aslo mumkin emas. Zohidlik tuyg'usi ham ahamiyatlidir... Ho'jamizning chiroyli ismlari Zohid edi. Ya'ni Muhammad Zohid Qo'tqu rahmatullohi alayh edilar. Farzandlarimizga ham bu ismni sevib qo'yamiz.
Yuqorida ta'kidlaganimizdek, bu dunyo oxiratga hozirlik ko'rish, ibodat qilish uchundir, rohat farog'at joyi emas.
Dunyoga ahamiyat bermaslik tuyg'usi Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam va sahobai kirom rizvonullohi taolo alayhim ajmaiyn hazratlarini, komil musulmon va komil qullarni oxirat hayotiga tayyorlagan... Ular hayotlarining yarq etib ko'zga tashlanadigan ibratli jihatlaridan biri shuki, birovning haqiga, moliga xiyonat qilmaganlar, zarracha bo'lsa ham birovning haqini eyishdan hazar qilganlar va ehtiyot bo'lganlar. Adolatli bo'lishga harakat qilganlar, joiz bo'lmagan foydani rad etganlar, bahridan kechganlar. Bunday foydani taklif etganlarga qattiq tanbeh berganlar.
Ularning eng ko'zga ko'ringan xususiyatlari shu: harom emaslik, ochko'zlik qilmaslik, boshqaning haqqiga, moliga qo'l cho'zmaslik.
"Islom va axloq" kitobidan olindi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
مع الامام البخاري بعد وفاته :
قال الامام الذهبي في / سير أعلام النبلاء ج12/ص469 :
قال أبو علي الغساني أخبرنا أبو الفتح نصر بن الحسن السكتي السمرقندي قدم علينا بلنسية عام أربعين وستين وأربع مئة قال قحط المطر عندنا بسمرقند في بعض الأعوام فاستسقى الناس مرارا فلم يسقوا فأتى رجل صالح معروف بالصلاح إلى قاضي سمرقند فقال له إني رأيت رأيا أعرضه عليك قال وما هو قال أرى أن تخرج ويخرج الناس معك إلى قبر الإمام محمد بن إسماعيل البخاري وقبره بخرتنك ونستسقي عنده فعسى الله أن يسقينا قال فقال القاضي نعم ما رأيت فخرج القاضي والناس معه واستسقى القاضي بالناس وبكى الناس عند القبر وتشفعوا بصاحبه فأرسل الله تعالى السماء بماء عظيم غزير أقام الناس من أجله بخرتنك سبعة أيام أو نحوها لا يستطيع أحد الوصول إلى سمرقند من كثرة المطر وغزارته وبين خرتنك وسمرقند نحو ثلاثة أميال.
Abu Ali G‘assoniy aytadi: Abu Fath Nasr ibn Hasan Sakatiy as-Samarqandiy 464 yili Valensiyadan bizning huzurimizga keldi. Bir necha yillardan beri Samarqandda qurg‘oqchilik hukm surardi. Odamlar qayta-qayta istisqo qilib Allohga duo-iltijo etsalar ham, yomg‘ir yog‘mas edi.
Shunda taqvodorligi bilan tanilgan bir solih kishi Samarqand qozisining oldiga borib, unga: "Menda bir fikr (taklif) bor", dedi.
"Qanday fikr ekan?" dedi qozi.
Solih: "Siz boshchiligingizda Xartangdagi Imom Muhammad Ismoil al-Buxoriyning qabriga odamlar bilan borib, uning qabri yonida Allohga iltijo qilib duo qilamiz, shoyadki Alloh bizga yomg‘ir yog‘dirsa", dedi.
"Ajoyib fikr", dedi qozi.
Qozi boshchiligidagi odamlar to‘planib qabr sohibi Buxoriyni o‘rtaga qo‘yib Allohga yig‘lab iltijo qildilar. Va nihoyat Alloh taolo sersuv bo‘lgan yomg‘irni yubordi. Bir hafta davomida tinimsiz yomg‘ir yog‘di. Odamlar yomg‘ir tinishini kutib bir hafta Xartangda qolib ketishadi.
Imom Zahabiy (Siyari a’lom an-nubala. J.12. B.469.)
Davron NURMUHAMMAD