عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ: إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ» مُتَّفقٌ عَليه
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
«Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam: «Munofiqning belgisi uchtadir: gapirsa, yolg'on gapiradi, va'da bersa, bajarmaydi, omonat topshirilsa, xiyonat qiladi», dedilar».
Muttafaqun alayhi – Buxoriy va Muslim rivoyat qilishgan.
Munofiq – bu tashida o'zini musulmon va iymon keltirgan shaxs sifatida ko'rsatadigan, lekin aslida iymon keltirmagan va qalbida kofirligicha qolgan kishidir. Arablar islomdan avvalgi davrlarda «munofiq» so'zini Islom kelgandan keyingi ma'nosida tushunmaganlar, ya'ni bu so'z Islom kelishidan oldin o'zini iymon keltirgandek ko'rsatib, aslida kofir bo'lish ma'nosida qo'llanilmagan. Bu so'zning asl o'zagi «nafaq» so'zidan olingan bo'lib, ba'zi kemiruvchilar kavlaydigan inga nisbatan ishlatiladi. Ularning inida ikki teshigi bo'ladi va agar bir teshik tarafdan xavf kelayotganini sezsa ikkinchi teshikdan qochib qoladi. Munofiqning ham ikki yuzi bo'lib, vaziyat taqozosiga ko'ra o'zgartirib turgani uchun shunday nomlangan.
Ulamolar munofiqlik ikki xil ko'rinishda bo'lishini aytadilar:
Birinchisi, inson aslida kofir bo'lgan holatda o'zini iymon keltirgandek tutishi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning davrlaridagi munofiqlar ana shunday bo'lganlar.
Ikkinchisi, hech kim bilmaydigan holat bo'lsa din buyruqlariga to'liq rioya qilmaslik, boshqalar biladigan holatlarda esa to'liq rioya qilish bo'lib, bu ham nifoq deyiladi. Alloma Hattobiy rohimahulloh shu ma'noni zikr qilganlar. Shunga ko'ra birinchi turdagi nifoq – e'tiqodiy, ikkinchisi esa amaliy nifoq deb nomlanadi.
Ba'zi insonlarda mana shu alomatlarning barchasi topilishi va shu bilan birga mo'min bo'lishi mumkin. Shuning uchun ham Imom Navaviy hadisning ma'nosi unda zikr qilingan alomatlar topilgan kishi munofiqqa o'xshab, ularda bor xulqlarga ega bo'lib qolishi ma'nosida ekanini aytganlar. Boshqa ulamolar, xususan, Imom Qurtubiy esa hadisda amaliy nifoq nazarda tutilgan, deydilar. Chunki, Umar roziyallohu anhu ham Huzayfa roziyallohu anhudan: «Menda nifoqdan biror narsa borligini bilasanmi?», deb so'raganlar va bundan e'tiqoddagi nifoqni emas, balki amaldagi nifoqni nazarda tutganlar. U zot kufr ma'nosidagi nifoqni nazarda tutgan bo'lishlari aslo mumkin emas.
Ulamolarning yuqorida keltirilgan so'zlari va boshqa sharhlardan xulosa qiladigan bo'lsak, hadisdagi alomatlar topilgan insonni e'tiqodida munofiq bo'lib, kofir bo'lgan, deyilmaydi, balki amallarida munofiqlarning ishini qiladigan va ularga o'xshab qolgan shaxs deyiladi.
Hadisdan olinadigan foydalar:
1. Munofiqlarning sifatlari bilan sifatlanib qolishdan qattiq qaytarilganligi.
2. Musulmon inson ulardan saqlanish uchun ham munofiqlarning sifatlarini yaxshi bilib olishi lozimligi.
Bu sifatlar quyidagilardir:
1. Yolg'on gapirish.
Yolg'on – bu voqelikdagi narsaning teskarisini gapirish bo'lib, bu harom amal sanaladi. Imom Navaviy rohimahulloh aytadilar: «Yolg'onning harom ekanligiga Qur'on va Sunnatda bir qancha dalillar kelgan. U eng xunuk gunoh va uyatli ayblardan sanaladi. Uning harom ekaniga ummatning barchasi ittifoq qilgan».
2. Va'daga xilof qilish.
Hadis va'daga xilof qilish ham munofiqlarning alomati bo'lgani uchun harom amal ekanligini bildiradi.
3. Omonatga xiyonat qilish.
Masalan, insonga bir kishi bir narsani omonat topshirib, saqlab turishini so'radi. Omonatni qabul qilgan inson uni ishlatib yursa yoki beparvolik qilib uni saqlamaydigan bo'lsa yuqoridagi hadisga tushib qoladi va omonatga xiyonat qilgan bo'ladi.
4. Hadisda munofiqlarning uchta sifati zikr qilindi.
Bundan munofiqlarning sifati faqatgina shu ekanini tushunib qolmaslik kerak. Chunki, Imom Buxoriy va Muslim Abdulloh ibn Amr roziyallohu anhudan rivoyat qilgan hadisi sharifda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar: «To'rt (xislat bor), ular kimda bo'lsa, aniq munofiq bo'libdi. Kimda ulardan bittasi bo'lsa, to uni tashlamagunicha, unda munofiqlikdan bir xislat bo'ladi: omonat topshirilsa, xiyonat qiladi; gapirsa, yolg'on gapiradi; ahdlashsa, ahdni buzadi; janjallashsa, fojirlik qiladi».
Mavzuning avvalida keltirilgan hadisa uch xislat aytilgan bo'lsa, bunda qo'shimcha yana bir xilsat – janjallashsa, fojirlik qilish ham zikr qilinmoqda. «Fojirlik qilish» ni ulamolar haqdan og'ib, yolg'on gapirishga o'tish va taqvosizlik qilish, deb sharhlaganlar. Ulamolar shu va boshqa rivoyatlar hamda oyatlardan xulosa qilib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam munofiqlarning barcha sifatlarini emas, ba'zisini aytishni iroda qilganlar, deydilar. Chunki, boshqa oyat va hadislarda munofiqlarning boshqa alomatlari ham zikr qilingan. Quyida ularning ham ba'zilarini sanab o'tamiz.
5. Namozga dangasalik va Allohni kam zikr qilish.
Alloh taolo munofiqlarni sifatlab shunday marhamat qiladi:
وَإِذَا قَامُوٓاْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُواْ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا١٤٢
Va qachon namozga tursalar dangasalik bilan, xo'jako'rsinga turadilar va Allohni kamdan-kam yodga oladilar (Niso surasi, 142-oyat).
6. Bomdod va xufton namozlariga erinish, ularga beparvo bo'lish
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar: «Munofiqlarga eng og'ir namoz – bomdod va xuftondir» (Muttafaqun alayhi).
7. Yomonlikka buyurib, yaxshilikdan to'sish
Alloh taolo aytadi:
ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتُ بَعۡضُهُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡمُنكَرِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمَعۡرُوفِ
Munofiq erkaklar va munofiq ayollar bir-birlaridandirlar (ya'ni, kofirlikda bir-birlariga o'xshaydilar). Ular yomonlikka buyuradilar, yaxshilikdan to'xtatadilar… (Tavba surasi, 67-oyat).
3. Rostgo'ylik va va'daga vafoq qilishning fazilatli amal ekani.
Hadis borasida aytilgan sharhlarning barchasi hadisni tushunish va unga amal qilish uchundir. Shuning uchun ham zamonamiz ulamolaridan Muhammad Taqiy Usmoniy hafizahulloh aytganlaridek, hadisning ruhiyatini yo'qotmagan holatda unga amal qilish, munofiqlik alomatlari sanalmish odatlardan qattiq ogoh bo'lish va ularni kichik sanamaslik lozim.
Alloh taolo barchamizni munofiqlarning sifatlariga ega bo'lib qolishdan saqlasin. O'zi va Rasuli maqtagan sifatlarga ega bo'lishga muvaffaq qilsin!
Yahyoxon Boboxonov,
Angren shahar «Qorabog'» jome masjidi
imom-xatibi
Bu muhaddis Shayx Muhammad Avvoma hafizahullohning buyuk ustozi, fazilatli Shayx Abdulloh Sirojiddin rahimahullohning hikmatli so‘zlaridir.
U zot bu nasihatni Shayx Avvomaga talabalik yillarining boshlarida aytgan edilar. Bunga sabab, Shayx Avvoma bir kecha Imom Buxoriy rahimahulloh haqida o‘qigan shubhali bir voqeaga aniqlik kiritish uchun ustozlariga murojaat qilganlari bo‘lgan.
Shayx Muhammad Avvoma bunday deydilar: “Shayx Abdulloh bizga beshinchi kursda hanafiy fiqhi bo‘yicha mashhur “Al-Ixtiyor” kitobidan dars berar edilar. Bir kuni men u kishining huzurlariga Islomga ulkan xizmat qilgan buyuk imom – Imom Buxoriy rahimahulloh haqidagi g‘alati bir rivoyatni o‘qib keldim.
Rivoyatda aytilishicha, Imom Buxoriydan bir echkining sutini emgan ikki go‘dak – bir o‘g‘il va bir qiz – keyinchalik o‘zaro nikohlanishlari mumkinmi, deb so‘rashibdi.
Hikoyaga ko‘ra, Imom Buxoriy rahimahulloh ularning nikohlanishlari mumkin emas, deb javob bergan ekanlar. Shundan so‘ng, go‘yoki shahar olimlari bu fatvoni johillik deb baholab, Imom Buxoriyni surgun qilgan emish.
Men bu voqeani Shayx Abdulloh rahimahullohga aytib berganimda, u zot xotirjamlik va donolik bilan:
— O‘qiganlaringizning hammasiga ham ishonmang, — dedilar”.
Shayx Muhammad Avvoma davom etib bunday deydilar:
“Allohga qasamki, bu so‘z men uchun ulkan saboq bo‘ldi. Bu hayot davomida amal qilishim kerak bo‘lgan bir mezon, xulqiy qoidaga aylandi. Ustozim butun boshli odob va tafakkur dasturini bitta jumlada jamlab berdilar. Men bu nasihatni bundan ellik yil avval eshitganman. Endi esa boshqalar ham undan foyda ko‘rishlari uchun keltirmoqdaman”.
Biz uchun saboq
Bu voqeadan olinadigan birinchi saboq shuki, qachonki biz shubhali yoki bilmagan ma’lumotga duch kelsak, darhol ilmli va ishonchli kishilar bilan maslahatlashishimiz kerak.
Afsuski, bugungi kunda ko‘pchilik eshitgan yoki o‘qigan ma’lumotini tekshirishga urinmaydi. Bu esa ko‘pincha jiddiy va ayanchli oqibatlarga olib keladi. Agar ma’lumot o‘sha sohaning ishonchli mutaxassisidan bo‘lmasa, biz har qanday da’voni ko‘r-ko‘rona qabul qilmasligimiz kerak.
Ijtimoiy tarmoqlar tuzog‘i
Ijtimoiy tarmoqlar insoniyatga mislsiz darajada keng axborot olamini taqdim etdi. Biroq uning eng katta xavflaridan biri ommaviy yolg‘on va dezinformatsiyaning tez tarqalishidir.
Ko‘pchiligimiz o‘qigan narsamizning barchasiga ishonishga moyilmiz. Holbuki, ushbu maqolaning asosiy maqsadi aynan bundan qaytarishdir.
Ba’zan odamlar xabarning mazmuniga emas, uni yuborgan kishiga qarab ishonadilar. Vaholanki, u ham bu ma’lumotni boshqa birovdan olgan bo‘lishi mumkin.
“Nusxa ko‘chirish va joylashtirish” odati
Bugungi kunda odamlarning asl manbaga murojaat qilmasdan ma’lumotlarni ko‘chirib tarqatishlari odatiy holga aylangan. Bu ham noto‘g‘ri yondashuvdir.
Bunday odatning eng katta zararlaridan biri shuki, xabar bir necha qo‘ldan o‘tgach, uning asl manbasi va ma’nosi butunlay yo‘qolib ketadi. Natijada, ma’lumotning haqiqiyligi va ishonchliligini tekshirish imkonsiz bo‘lib qoladi.
Aslida, bu ma’lumot ishonchlimi? Balki u boshidan oxirigacha to‘qima va asossizdir?
Shu sababli yana bir bor ogohlantiramiz:
O‘qiganlaringizning hammasiga ham ishonmang!
Bu nasihatga amal qilish bugungi kunda oson emas. Chunki ko‘pchilik odamlar ularga yetib kelgan har qanday ma’lumotni tekshirmasdan qabul qilishga odatlanib qolgan.
Alloh taolo bizga haqiqatni anglashni, ma’lumotlarni to‘g‘ri baholashni va foydali ilmga amal qilishni nasib etsin.
Davron NURMUHAMMAD