Ramazon – o‘zi bilan bog‘liq shirin-shirin xotiralarni har damgidan ham yorqinroq yodga soladigan ajib fursat.
Qo‘lchalaridan birida pul, bittasida idishni mahkam ushlab, ko‘cha boshiga nisholda olishga ketayotgan bola qalbidagi quvonchdir Ramazon.
Nimagadir qoqinib, qo‘lidagi nisholda yer bilan bitta bo‘lgan go‘dakni turg‘izib, ust-boshini qoqib, yana boshqa kosaga nisholda to‘ldirtirib bergan bobo haqidagi xotiralardir.
“Birpasda tugab qoldi-ya ro‘za”, deb ko‘zyosh to‘kayotgan buvisini ko‘rib: “Ertaga hayit bo‘ladigan kunda ham yig‘laydimi?” deya o‘ylanayotgan kichkintoy ko‘zidagi hayratdir Ramazon.
Kattalarning murg‘ak ko‘ngil ishtiyoqini so‘ndirmaslik uchun “Yosh bolalar ro‘zani ikkiga bo‘lib tutadi”, degan gaplari sabab tushda qornini to‘yg‘azib, iftor paytida hamma bilan birga og‘iz ochayotgan kichkintoy qalbida ko‘z ochgan ibodatga muhabbatdir.
Iftorlik dasturxoniga tayyorlangan taomlarning yoqimli isi dimog‘ini qitiqlasa ham, bobosi gapiga kirib odob saqlab o‘tirgan bolakayda shakllanayotgan sabr ko‘nikmasidir Ramazon.
Bir oy davomida iftorlikka tansiqroq narsa pishirish uchun erinmay supra ochadigan onasi, opalari qavatida kichkina jo‘vasida jiddiyat bilan somsaga xamir yoyayotgan qizchaning urinishlaridir.
Qadr kechasi uxlamay chiqish yaxshiligini o‘zicha tushunib, ertalabgacha o‘tirishga qaror qilgan, biroq iftordan keyinoq uxlab qolgan, tong otganida uyg‘onib o‘ksinayotgan sabiyni quchib tasalli berayotgan onaning jonga malham so‘zlaridir Ramazon.
Bobosi, dadasi, amaki-tog‘asi, akalari bergan hayitlik pullariga orzu qilgan qo‘g‘irchog‘ini olish uchun shoshayotgan, egnidagi yangi atlas ko‘ylagining shitirlashiga quvonib chopayotgan qizaloqning shodliklaridir...
Aslida shular emasmi hali juda kichkinaligimizdan murg‘ak ko‘ngillarimizda Ramazonga muhabbat uyg‘otgan? Ana shu xotiralar emasmi bizga Ramazonni yanada aziz, yanada sevimli qilgan? Bobolarimiz, buvilarimiz, ota-onalarimiz, yoshi ulug‘larimizning eng katta xizmatlaridan bittasi shu ekani rost-ku!
Endi o‘zimiz ham kattalar qatoridamiz. Farzandlarimiz qalbida Ramazonga, ro‘zaga ishtiyoq, muhabbat, shavqni shakllantirish, ular yodida eng go‘zal xotiralarni qoldirish bizning zimmamizda. “Buning uchun unday qilishimiz kerak, bunday qilmog‘imiz lozim”, deyishga esa hojat yo‘q. Bolaligimiz Ramazonlari bilan bog‘liq xotiralarni, kattalarning xatti-harakatlarini eslasak, kifoya.
Ramazonni hurmatiga munosib o‘tkazish, jajji ko‘ngillarda bu oy bilan bog‘liq eng go‘zal taassurotlarni qoldirish barchamizga nasib qilsin!
Zumrad Foziljon qizi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Kurash insonning jismonan kuchli, baquvvat bo‘lishini ta’minlaydigan engmuhim sport turlaridan biri hisoblanadi. Islom dinida kurash tushish va kurash musobaqalarini o‘tkazish doimo qo‘llab quvvatlanadi.
Hadisda rivoyat qilinishicha, bir kuni Yazid ibn Rukona uch yuzta qo‘y yetaklab Nabiy sollallohu alayhi vasallamning oldilariga keldi va “Ey Muhammad, men bilan kurashasanmi?” dedi. U zot alayhissalom: “Agar seni yiqitsam nima tikasan?” dedilar. U: “Yuzta qo‘y”, dedi. Ular kurash tushishgan edi. Yazid ibn Rukona yiqildi. U: “Yana qayta tushasanmi?” dedi. U zot: “Nima tikasan?” dedilar. U: “Boshqa yuztasini”, dedi. Ular kurash tushishdi. U yana yiqildi. Uchinchisida ham shunday bo‘ldi. Shunda u: “Ey Muhammad, sendan avval biror kishi mening kuragimni yerga tekkizmagan edi”, dedi va Islomni qabul qildi.
Shunda u: “Endi ahlimga nima deyman? Bitta qo‘yimni bo‘ri yedi, biri qochib ketdi, uchinchisini nima deyman?” dedi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Biz seni yiqitib, qo‘ylaringga ega bo‘lish uchun kurash tushmadik. Qo‘ylaringni olib, ketaver”, dedilar.
Ushbu hadisdan olinadigan foydalar quyidagilardir:
Muhammad Zarif Muhammad Olim o‘g‘lining
"Islomda salomatlik" kitobidan olindi