Bir kuni xalifa Umar yo‘lda borayotib, bir to‘p bolalar o‘ynab turganini ko‘ribdi. Xalifani ko‘rib, bolalar har tomonga qochib ketibdilar. Faqat bir bola qochmay turaveribdi.
– Nimaga sen qochib ketmading? – deb so‘rabdi xalifa undan.
Bolakay javob beribdi:
– Ey, mo‘minlar amiri, nima uchun qochaman? Axir siz zolim emassiz, men o‘g‘ri emasman-ku. Aybi yo‘q odam qochib nima qiladi.
Xalifa Umar bolaning ziyrakligiga qoyil qolibdi va uni o‘z tarbiyatiga olibdi. Bu bola keyinchalik mashhur lashkarboshi bo‘lib yetishgan Abdulloh ibn Zubayr ekan.
Hakim Abdulmajid Majdud binni Odam Sanoiyning
“Hadoyiq ul-haqoyiq” asaridan
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Hazrati Usmon roziyallohu anhu aytdilar:
"Kim besh vaqt namozni o‘z vaqtida ado etib, uni muntazam (davomli) o‘qisa, Alloh taolo uni to‘qqizta karomat (izzat-ikrom) bilan mukofotlaydi:
Birinchisi: Alloh uni yaxshi ko‘radi.
Ikkinchisi: Badani sog‘lom bo‘ladi.
Uchinchisi: Farishtalar uni qo‘riqlaydilar.
To‘rtinchisi: Xonadoniga baraka tushadi.
Beshinchisi: Yuzida solihlarning belgisi (nuri) namoyon bo‘ladi.
Oltinchisi: Alloh uning qalbini muloyim qilib qo‘yadi.
Yettinchisi: Sirot ko‘prigidan chaqmoq kabi tez o‘tib ketadi.
Sakkizinchisi: Alloh uni do‘zaxdan qutqaradi.
To‘qqizinchisi: Alloh uni xavf-xatar va g‘am-g‘ussa ko‘rmaydigan zotlar bilan (jannatda) qo‘shni qiladi".
Homidjon qori ISHMATBЕKOV